Πάντοτε μου άρεσε να παρατηρώ τους ανθρώπους, θέλοντας κάποιες φορές να «μπαίνω» διακριτικά μέσα στο μυαλό τους να δω τι σκεφτόταν την δεδομένη στιγμή. Στους ανθρώπους περισσότερο που δεν «ανοίγονται» και μέσα τους κρύβουν κάποια μυστικά. Λατρεύω να ακούω ιστορίες από τη ζωή που έζησαν κάποιοι, να μου διηγούνται τα «κατορθώματα» τους για παλιές τους αγάπες, για τους στόχους τους, τα βιώματα τους αλλά όσα τους απασχολούν. Παίρνοντας, λοιπόν, το ρόλο του ψυχολόγου (ασχέτως εάν αυτό είναι καλό ή κακό) μου άρεσε πάντοτε να παρατηρώ.
Όχι τόσο την εμφάνισή κάποιου αλλά τον τρόπο που κινείται και εκφράζεται. Πολλές φορές «έπεσα» έξω από αυτό που πίστευα για το χαρακτήρα κάποιου ατόμου αλλά δεν ήταν λίγες οι φορές που μπορούσα τελικά να «παίξω» και εγώ τον ρόλο του ψυχολόγου (δεν ξέρω εάν πραγματικά χρειάζομαι εγώ στην τελική τον ψυχολόγο). Στο ξεκίνημα της δημοσιογραφικής μου πορεία, κάποιος φίλος και συνάδελφος, μου είχε πει να ασχοληθώ με τα κοινωνικά και μόνο θέματα, γιατί αυτό θεωρούσε ότι μου ταιριάζει περισσότερο. Δεν τον άκουσα, άλλωστε, δεν είχα και επιλογή. Όμως, η ζωή τα έφερε έτσι και παρέμεινα στο χώρο με κάτι διαφορετικό…
Σήμερα, είκοσι έξι χρόνια μετά αναλογίζομαι τόσο δίκιο είχε ο συγκεκριμένος συνάδελφος. Όταν ασχοληθούμε αποκλειστικά με τον άνθρωπο και μπορείς να προσφέρεις μέσα από τα γραφόμενα σου, τότε νιώθεις διαφορετικά. Εξωτερικεύεις ευαισθησίες και αρετές που ούτε εσύ η ίδια δεν γνώριζες ότι είχες. Ίσως, γιατί με την πάροδο του χρόνου έχεις ακούσει πολλά…πότε για το άτομο σου και πότε για κάποιους άλλους, είτε αλήθειες, είτε ψέματα. Και όμως, με τα χρόνια διαπιστώνεις ότι στην τελική δεν έχει σημασία τι πιστεύουν τόσο οι άλλοι για σένα αλλά τι πιστεύεις εσύ για τον εαυτό σου. Έχω ακούσει πολλά και διάφορα, έχω γευτεί την απόρριψη, την στεναχώρια, την κοροϊδία, την άρνηση αλλά και την κουτοπονηριά. Έχω βιώσει καταστάσεις ιδανικές, ανεπανάληπτες και μαγικές. Και έχω γνωρίσει ενδιαφέρον ανθρώπους που αφήσαν στην ζωή μου ένα μεγάλο κενό.
Δεν θέλω, λοιπόν, πλέον να ασχολούμαι με μικρότητες, δήθεν και να παίρνω υποσχέσεις που ποτέ δεν θα υλοποιηθούν. Θέλω γύρω μου, άτομα που με αγαπούν και μου το δείχνουν με τις πράξεις, δεν μου αρκεί πλέον ένα like στο διαδίκτυο με μια ανώφελη καρδούλα (παρόλο που μου αρέσει) χωρίς να με γνωρίζουν πραγματικά. Για την νέα χρονιά θέλω ανθρώπους γύρω μου, που πιστεύουν σε μένα, που έχουν καθαρή ψυχή και πάνω από όλα είναι ανθρώπινοι…
