Θα ήταν καλύτερα για σένα να κοιτάξεις εσύ τον καθρέφτη που έχεις απέναντι σου, παρά οποιοσδήποτε άλλος. Γιατί, αυτά που ζήσαμε εμείς δεν πρόκειται ποτέ να τα ζήσεις, όσο κι΄ να θέλεις όσο κι’ να επιδιώκεις. Γιατί, στο βάθος της ημέρας αυτό που χαλά όλη αυτή την εικόνα που προσπαθείς να κτίσεις είναι ψεύτικη και σε κάποια φάση θα καταρρεύσει ως χάρτινος πύργος.
Το χαμόγελο και η αυτοπεποίθηση που εκπέμπεις είναι δήθεν και κάπως. Γιατί, αγάπη μου μικρή δεν το έχεις…Μεγάλωσες σε μια κοινωνία κλειστή που σου έμαθαν τα πρέπει και τα μη. Ποτέ δεν έζησες ελεύθερη να εκφράσεις αυτά που νιώθεις και προσπαθείς με άλλους τρόπους να ξεδώσεις. Μεγαλωμένη σε μια κοινωνία μικρή, έμαθες να υπακούς σε αυτά που σου λένε. Και όταν λες την άποψη σου σε αφήνουν να το κάνεις, απλά για να νιώθεις ελεύθερη για λίγο. Πιστεύεις ότι έχεις βρει το άλλο σου μισό, αυτόν που σε καταλαβαίνει αλλά στο τέλος θα πληγωθείς και θα διαπιστώσεις ότι και αυτός ήταν όπως όλους τους άλλους. Κάτι θέλει από σένα και όταν το πάρει θα φύγει, και δεν εννοώ σωματικά αλλά ψυχικά θα σε αδειάσει σε μια στιγμή. Γιατί, θα βαρεθεί, θα κουραστεί και θα ψάξει όπως χρόνια κάνει τώρα να γυρέψει άλλη αγκαλιά. Από μικρό παιδί έτσι κάνει, έτσι έμαθε να ζει.
Δεν είναι ότι τα συναισθήματα του είναι κενά απλά δεν ξέρει να αγαπά, γιατί ποτέ δεν ήξερε. Γιατί ο μόνος καθρέφτης που έχει κοιταχτεί είναι αυτός που του δείχνει την ομορφιά του και όχι τι κρύβει στην ψυχή του. Για αυτό, φύγε όσο είναι νωρίς, γιατί εάν δεις πραγματικά αυτό που έχεις απέναντι σου, ίσως να σε τρομάξει.
