Kαι έρχεται μια στιγμή που κάποιος μπορεί να απομυθοποιήσει τα πάντα και να ξεκινήσει από τη αρχή . Και όλα αυτά που πίστευες και ονειρευόσουν ότι στο τέλος θα υλοποιηθούν, πήραν το δρόμο τους. Και συνεχίζεις να προχωράς όπως και να είναι. Γιατί, δεν μπορείς απλά να τα παρατήσεις. Δεν ταιριάζει στο χαρακτήρα σου και στο τρόπο που μεγάλωσες.
Γιατί από μικρή ηλικία δεν ήσουν ένα κακομαθημένο κοριτσόπουλο περιτριγυρισμένο από αρκετά πρόσωπα να σε προστατευτούν σε κάθε σου κίνηση. Δεν ήσουν η μοναχοκόρη που όλοι στο πρόσωπο σου έβλεπαν την ομορφιά ή τουλάχιστον έτσι πίστευαν. Δεν μεγάλωσες σε μια ανδροκρατούμενη οικογένεια που η μόνη γυναίκα στο σπίτι ήσουν εσύ και η μητέρα σου. Και δεν ήσουν μια κοπέλα που πίστευε ότι μπορεί να εξουσιάσει τους άντρες με τα νάζια και τις κουτοπονηριές…
Δεν ήσουν η γυναίκα-είδωλο που πέντε –δέκα –είκοσι άτομα θεωρούσαν η «έξυπνη» της οικογένειας και οι πλείστες αποφάσεις έπρεπε να παρθούν από σένα. Και δεν ήσουν αυτή που μεγάλωσε μέσα στην χλιδή και τα θέλω σου γίνονταν πραγματικότητα. Απλά, εσύ ήσουν ένα συνηθισμένο πρόσωπο ανάμεσα σε όλες τις άλλες.
Που προσπαθούσες να επιβιώσεις, να αγαπηθείς και να σε αγαπήσουν. Είσαι ένα πρόσωπο, που δεν μοιάζει με όλους, τους άλλους. Είσαι μοναδική και αντικαταστάτη, γιατί είσαι εσύ. Και δεν πρόκειται να αλλάξεις για κανέναν. Γιατί, αυτά που κατάφερες στην ζωή σου, δεν σε βοήθησε κανένας, κάποιοι άνθρωποι σε καθοδήγησαν και να συμβούλεψαν ότι έτσι πρέπει να πορευτείς στην ζωή. Γιατί, μόνη σου, πρέπει κατάφερες και εξακολουθείς να τα καταφέρνεις γιατί το πάλεψες…για να επιβιώσεις. Και τα καταφέρνεις…Να αγαπηθείς από κάποια άτομα, που στο πρόσωπο σου, έβλεπαν κάτι το διαφορετικό και το μοναδικό. Δεν χρειάστηκες να στηρίζεσαι σε κανέναν και σε τίποτε…γιατί απλά ήσουν και είσαι μοναδική…
