Ο σπουδαίος μουσικός που ανήκει στις μεγαλύτερες φωνές της ροκ ξεχώρισε, όχι μόνο για το πηγαίο ταλέντο του, την αξεπέραστη φωνή του αλλά και για την καλλιτεχνική έμπνευση και τόλμη του. «Εάν πεθάνω αύριο, δεν θα το μετανιώσω, γιατί έκανα κάθετι που μπορούσα…»
Γεννημένος σταρ, μια χαρισματική προσωπικότητα, ένας λαμπερός καλλιτέχνης που έφυγε νωρίς. Πληθωρικός σε όλες τις πτυχές της ζωή του, δεν δίστασε ποτέ να υπερασπιστεί τις πεποιθήσεις του και να παλέψει για την ελευθερία του. Η ζωή του έληξε άδοξα, στις 24 Νοεμβρίου του 1991, όταν εκείνος ήταν μόλις 45 χρόνων. Λίγους μήνες νωρίτερα από την ανακάλυψη των επαναστατικών αντιρετροϊκών φαρμάκων για το AIDS.
Τον Οκτώβριο του 1986, ο βρετανικός τύπος ανέφερε ότι ο Μέρκιουρι έκανε αιματολογικές εξετάσεις για HIV/AIDS στην κλινική Harley Street. Ο ρεπόρτερ της βρετανικής εφημερίδας The Sun, Χιου Γουάιτοου, ρώτησε τον Μέρκιουρι σχετικά με την ιστορία στο Heathrow Airport, καθώς επέστρεφε από ένα ταξίδι στην Ιαπωνία. Τότε, ο Μέρκιουρι αρνήθηκε ότι έπασχε από την ασθένεια. Σύμφωνα με τον σύντροφό του, Τζιμ Χάτον, ο Μέρκιουρι διαγνώστηκε με AIDS στα τέλη του Απριλίου του 1987.
Στις 23 Νοεμβρίου 1991 ο τραγουδιστής έκανε ανακοίνωση στον τύπο, που είχε κατασκηνώσει έξω από το σπίτι του στο Κένσινγκτον στο Λονδίνο, ότι έπασχε από AIDS.Μία μέρα αργότερα πέθανε στο σπίτι του. Όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν κοντά του οι γονείς του και η Μαίρη Όστιν (πρώην συντρόφισσά του). Ωστόσο, σε καθημερινή 24ωρη βάση μαζί του ήταν ο έξι χρόνια σύντροφός του, Τζιμ Χάτον, ο Πίτερ Φρίστοουν (προσωπικός του γραμματέας και στενός φίλος) και ο Τζο Φανέλι (πρώην εραστής και σεφ του).
Ο Φρέντι αρνήθηκε να βγάλει τη βέρα του καθώς πέθανε και αποτεφρώθηκε με αυτήν. Ο Τζιμ έβαλε στο φέρετρό του το αρκουδάκι που είχε χαρίσει στον Φρέντι ώστε να έχει παρηγοριά ακόμη και στον θάνατο. Αν και η σχέση ήταν ένα φανερό μυστικό στον Τύπο ο Φρέντι ποτέ δεν είπε στους γονείς του ότι ήταν ομοφυλόφιλος κι ενώ ο Τζιμ ήταν στο πλευρό του. Έλεγε ότι ο φίλος του κοιμόταν σε διαφορετικό δωμάτιο.
