ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Δεν ζηλεύω τους ανθρώπους που έχουν λεφτά ίσα-ίσα, τους θεωρώ πολύ άξιους όταν μόχθησαν για να τα αποκτήσουν. Όμως, με ενοχλεί αφάνταστα όταν αυτά τα χρήματα τα απέκτησαν με αθέμιτους τρόπους και τώρα προσπαθούν να το «παίξουν» ότι πάλεψαν στη ζωή τους για να τα κερδίσουν.
Αμαρτία μου, αλλά κάπου στο βάθος της ψυχής μου θεωρώ αυτούς τους ανθρώπους έξυπνους, και πάνω απ’ όλα κουτοπόνηρους — κάτι που, ενδεχομένως, δεν μπορώ να κάνω εγώ. Όλοι, σε κάποια φάση της ζωής μας, έχουμε κάνει λάθη είτε αυτά αφορούν οικονομικά, αισθηματικά, είτε διαπροσωπικά ζητήματα. Όμως το σημαντικό είναι να κρατάμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας εκείνους που κάποτε στάθηκαν στο πλευρό μας, αυτούς που μας στήριξαν σε δύσκολες στιγμές. Ονειροπαρμένες σκέψεις, που από πολλούς μπορεί να φανούν επιπόλαιες όμως, αυτό που μένει τελικά είναι η εκτίμηση, ο σεβασμός και η ενσυναίσθηση προς τους γύρω μας. Δεν μπορείς να «στρουθοκαμηλίζεις» και να παίζεις τον ανήξερο, όταν ο άλλος απέναντί σου γνωρίζει την αλήθεια και προσπαθείς να τον βγάλεις τρελό ή επιπόλαιο. Γιατί εκείνος που ξέρει την αλήθεια, απλώς δεν θέλει να ρίξει το επίπεδό του για να αποδείξει ότι έχει δίκιο.
Σε μια κοινωνία που επικρατεί το «θεαθήναι», οι άνθρωποι δείχνουν πιο πολύ ενδιαφέρον για το πώς φαίνονται παρά για το ποιοι πραγματικά είναι. Κρύβουν πίσω από φίλτρα, χαμόγελα και «τέλειες» στιγμές μια αλήθεια που, τις περισσότερες φορές, πονά. Κάποτε δεν χρειάζεται να φωνάζεις για να δείξεις ποιος είσαι αρκεί να είσαι
Μια «βόλτα» στα social media αρκεί για να διαπιστώσεις ότι γύρω μας, στην πλειοψηφία, όσοι θέλουν να κρύψουν τη μοναξιά και την καθημερινότητά τους, λανσάρουν έναν άλλον εαυτό — κάτι ψεύτικο και ανούσιο — απλώς για να ακούσουν από κάποιον, γνωστό ή άγνωστο, ότι είναι τέλειοι και αυθεντικοί. Έτσι, παίρνουν μια δόση χαράς και επιβεβαίωσης. Δεν είναι κακό να αυτοπροβάλλεσαι, όταν φυσικά έχεις και τους λόγους σου κακό είναι να θεωρείς ότι μπορείς να ξεγελάσεις τους υπόλοιπους και να παρουσιάζεις τις προθέσεις σου ως αγνές.
Ίσως οι σκέψεις μου να θεωρηθούν ονειροπαρμένες και επιπόλαιες, αλλά αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα. Ευελπιστώ ότι η επόμενη γενιά, μέσα από εμάς, θα μάθει να εκτιμά αυτά που έχει, να αποκτήσει ενσυναίσθηση και, πάνω απ’ όλα, ανθρωπιά. Επιπόλαιες για πολλούς σκέψεις και πράξεις, που ίσως στην εποχή που ζούμε να θεωρηθούν χαρακτηριστικά κάποιου «παλαβού» ή «ηλίθιου».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
