Οκτώ χρόνια πέρασαν από τότε που ο Μιχάλης Αλεξάνδρου έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Οι συγγενείς, φίλοι αλλά και άτομα που τον γνώριζαν από κοντά δεν ξέχασαν τον Μιχάλη που πάλεψε παλικαρίσια.
Σήμερα πραγματοποιήθηκε το 8ο μνημόσυνο αλλά και αιμοδοσία για τον Μιχάλη Αλεξάνδρου ο οποίος έφυγε από τη ζωή στην ηλικία των 22ετών μετά τη μάχη του που έδωσε με το λέμφωμα Hodgkin. Ανάμεσα στους φίλους που θέλησαν να αποχαιρετήσουν για άλλη μια φορά τον νεαρό παιδί ήταν και η δημοσιογράφος Καρολίνα Κυπριανού η οποία θέλησε μέσω ανάρτησή της να μιλήσει για τον Μιχάλη ο οποίος ήταν ένας αγωνιστής αφού σε ηλικία τριών ετών είχε χάσει το δεξί του χέρι μετά από ατύχημα στο κρεοπωλείο του παππού του. Όμως, ο ίδιος δεν το έβαλε κάτω, ούτε όταν στα 21 χρόνια διαγνώστηκε με λέμφωμα.
«…Σήμερα φθάνοντας στο 8ο μνημόσυνο του Μιχάλη, κοίταξα τη φωτογραφία του στο πανό της αιμοδοσίας εις μνήμη του. Μας κοίταζε στα μάτια με αυτό το ευγενικό του βλέμμα. Και μας χαμογελούσε, τόσο γλυκά που νόμιζες ήταν εκεί μαζί μας. Θέλοντας να μας πει «ευχαριστώ» που πήγαμε να δώσουμε αίμα για να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια. Αμέσως θυμήθηκα το τρεμάμενο «ευχαριστώ» από τα χείλη της Μητέρας του εκ μέρους του. Τότε, μόλις επέστρεψαν από τη Γερμανία. Χωρίς αυτόν. «Ο Μιχάλης, μου είπε να σου πω ευχαριστώ, ειδικά σε εσένα». Στεκόμουν απέναντι σε αυτούς τους Ήρωες την Μάνα, τον Πατέρα, την Αδερφή και τον Αδερφό, αλλά δεν είχα απάντηση. Έκλαιγα βουβά. Χρειάζονταν συμπαράσταση, όχι και όλους εμάς να κλαίμε. Τα λόγια στέρεψαν. Ο Μιχάλης μας ένα τόσο ζωντανό παιδί, με τόση αγάπη για όλους. Δεν άντεξε. Πάλεψε παλικαρίσια. Η μάχη όμως ήταν άνιση. Τόσο άδικο. Πόσα χτυπήματα σε αυτό το παιδί. Ενώθηκαν οι προσευχές μας. Γύρω του όλοι, μια ασπίδα. Όμως μας νίκησε ο καρκίνος.
Ο Μιχάλης μας, παρόλα αυτά, ζει στις καρδιές μας. Συνεχίζει να μας ενώνει και να μοιράζει την αγάπη του. Ευχαριστούμε ολόψυχα όσους βρέθηκαν σήμερα εκεί κι έδωσαν αίμα. Τόσο πολύτιμο για κάποιους συνανθρώπους μας. Εμείς σε ευχαριστούμε Μιχάλη μου για τα μαθήματα ζωής που μας έδωσες και για τη δύναμη να συνεχίζουμε κάθε αγώνα ακολουθώντας την καλοσυνάτη γαλήνια σου ψυχή…»
