Μια άγνωστη, ιδιαίτερα προσωπική πτυχή από τη ζωή του Γιώργου Μαζωνάκη φέρνει στο φως ο π. Αντώνιος Μάρκου, λίγες ώρες μετά τον αιφνίδιο θάνατο του δημοφιλούς καλλιτέχνη.
Ο 54χρονος τραγουδιστής έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, έπειτα από καρδιακή ανακοπή. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Ελπίς» χωρίς αναπνοή και σφυγμό, ενώ παρά τις προσπάθειες των γιατρών δεν κατέστη δυνατό να επανέλθει.Μέσα σε αυτό το κλίμα συγκίνησης, ο π. Αντώνιος Μάρκου δημοσίευσε ένα προσωπικό κείμενο μνήμης, περιγράφοντας μια τυχαία γνωριμία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη στο αεροδρόμιο της Λάρνακας.
Όπως αναφέρει, οι δυο τους γνωρίστηκαν ενώ περίμεναν στο check-in. Ο Μαζωνάκης αντιλήφθηκε ότι πίσω του βρισκόταν ένας κληρικός και, σύμφωνα με την αφήγηση του π. Αντωνίου, γύρισε ευγενικά προς το μέρος του ζητώντας την ευχή του.
Η γνωριμία τους, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Στο αεροπλάνο ο τραγουδιστής κάλεσε τον κληρικό να καθίσει δίπλα του στις πρώτες θέσεις και τον ρώτησε αν είναι πνευματικός. Η απάντηση ήταν θετική. Τότε, σύμφωνα με τη συγκλονιστική μαρτυρία του π. Αντωνίου, ο Γιώργος Μαζωνάκης του έκανε μια απρόσμενη ερώτηση: «Προλαβαίνω να εξομολογηθώ;» Ο π. Αντώνιος απάντησε με χιούμορ: «Αν δεν πέσει το αεροπλάνο στη διαδρομή». Στη διάρκεια της περίπου μιάμισης ώρας πτήσης προς την Αθήνα, ο Μαζωνάκης μιλούσε συνεχώς όπως αναφέρει ο πάτερ. Ο κληρικός περιγράφει μια μακρά και ουσιαστική συζήτηση, κατά την οποία ο καλλιτέχνης φέρεται να μοιράστηκε μαζί του πολλά από όσα κουβαλούσε μέσα του.
«Έχω την αίσθηση ότι αν όχι όλα, είπε τα περισσότερα», γράφει χαρακτηριστικά ο π. Αντώνιος. Και διευκρινίζει πως δεν του έδωσε λύσεις, καθώς ο ίδιος ο Μαζωνάκης δεν ζητούσε απαραίτητα λύσεις. Ζητούσε, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο κληρικός, «λύση». Οι δύο άνδρες, σύμφωνα με την ίδια μαρτυρία, συναντήθηκαν και άλλες φορές και συνέχισαν τις συζητήσεις τους. Ιδιαίτερα συγκινητική είναι η αναφορά του π. Αντωνίου στις τελευταίες γραμμές του κειμένου του. Με αφορμή τον αιφνίδιο θάνατο του καλλιτέχνη, αναρωτιέται αν ήταν έτοιμος για τη συνάντησή του με τον Θεό.
Παράλληλα, όμως, αναφέρεται σε μια αρετή που, όπως σημειώνει, χαρακτήριζε τον Γιώργο Μαζωνάκη, την ελεημοσύνη. «Πάντως έφυγε με τα χέρια γεμάτα, είχε την αρετή της ελεημοσύνης», γράφει. Κλείνοντας, ο π. Αντώνιος παραδίδει το δικό του μήνυμα προσευχής για τον εκλιπόντα, αλλά και για τον ίδιο «Ο Θεός να ελεήσει κι αυτόν κι εμένα».
Η μαρτυρία αυτή αποκτά ιδιαίτερο βάρος, καθώς παρουσιάζει έναν διαφορετικό Γιώργο Μαζωνάκη, όχι μόνο τον δημοφιλή τραγουδιστή που γνώριζε το κοινό, αλλά έναν άνθρωπο που, σε μια τυχαία συνάντηση μέσα σε ένα αεροδρόμιο και σε μια πτήση προς την Αθήνα, αναζήτησε την επικοινωνία με έναν άνθρωπο της Εκκλησίας και άνοιξε μια βαθύτερη συζήτηση για τη ζωή και την πίστη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
