Σε πένθος έχει βυθιστεί η Εκκλησία της Γεωργίας μετά την κοίμηση του Πατριάρχη Γεωργίας Ηλία Β’, μιας εμβληματικής μορφής που ταυτίστηκε με την αναγέννηση και την ενίσχυση της Ορθοδοξίας στη χώρα.
Ο Πατριάρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γεωργίας, Καθολικός Πατριάρχης Ηλίας Β, εκοιμήθη το απόγευμα της Τρίτης σε ηλικία 93 ετών. Όπως δήλωσε στους δημοσιογράφους ο υπουργός Υγείας της Γεωργίας Μιχαήλ Σαρτζβελάτζε έφυγε από τη ζωή μετά από νεφρική, πνευμονική και καρδιακή ανεπάρκεια που ξεκίνησε με γαστρική αιμορραγία. Σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάσταση του πατριάρχη επιδεινώθηκε το βράδυ, γύρω στις 9:00 μ.μ. (τοπική ώρα) Όπως τόνισε: «Στις 9:00 μ.μ., άρχισε η επιδείνωση των ζωτικών του λειτουργιών. Όλα ξεκίνησαν με αιμορραγία στο στομάχι, αλλά μετά από αυτό, όταν πραγματοποιήθηκαν οι διαδικασίες, ακολούθησε νεφρική, πνευμονική και καρδιακή ανεπάρκεια».
Ο Πατριάρχης είχε εισαχθεί τα ξημερώματα εσπευσμένα στο Ιατρικό Κέντρο Καυκάσου με έντονη αιμορραγία στο στομάχι.
Η κηδεία θα πραγματοποιεί την Τετάρτη στο ναό της Αγίας Τριάδας στην Τιφλίδα. Η Ηλεία Β’ εξελέγη Καθολικός Πατριάρχης Πάσης Γεωργίας στις 23 Δεκεμβρίου 1977.
Οι γιατροί έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν, αλλά δεν μπόρεσαν να σταματήσουν την εξέλιξη των επιπλοκών. Ο Σαρτζβελάτζε διευκρίνισε ότι παρά τα μέτρα έκτακτης ανάγκης, τα όργανα έπαψαν να λειτουργούν, οδηγώντας στον θάνατο του πατριάρχη.Ο Ηλίας Β’ (κοσμικό όνομα Ηρακλί Γκεοργκίεβιτς Γκουντουσαούρι-Σιολασβίλι) είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη σύγχρονη ιστορία της Γεωργίας. Για σχεδόν μισό αιώνα, δεν ήταν μόνο ο επικεφαλής της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά και ο πνευματικός ηγέτης του έθνους, του οποίου η εξουσία αναγνωρίστηκε από πιστούς, πολιτικούς και εκπροσώπους άλλων θρησκειών. Η διακονία του, η οποία ξεκίνησε κατά τις τελευταίες ημέρες της ΕΣΣΔ, έγινε ο ηθικός πυρήνας που βοήθησε τη Γεωργία να διατηρήσει την πίστη και την ταυτότητά της κατά τη διάρκεια ετών δύσκολων δοκιμασιών.
Το ταξίδι του Πατριάρχη ξεκίνησε στις 4 Ιανουαρίου 1933, στην πόλη Ορτζονικίτζε (σημερινό Βλαδικαύκαζ), σε μια βαθιά θρησκευόμενη γεωργιανή οικογένεια. Κατά τη βάπτιση, το αγόρι ονομάστηκε Ηράκλειος προς τιμήν του Γεωργιανού βασιλιά Ηράκλειου Β’. Η ατμόσφαιρα στο σπίτι ήταν διαποτισμένη με το χριστιανικό πνεύμα: η οικογένεια προστάτευε διωκόμενους ιερείς και οι γονείς του αργότερα συμμετείχαν στην κατασκευή μιας ορθόδοξης εκκλησίας στο Βλαδικαύκαζ. Μετά το σχολείο, ο Ηράκλειος πήγε στη Μόσχα, όπου εισήχθη στο Θεολογικό Σεμινάριο και στη συνέχεια στην Ακαδημία. Μια κομβική στιγμή στη ζωή του ήταν η μοναχική του κουρά το 1957. Ο νεαρός δόκιμος πήρε το όνομα Ηλίας προς τιμήν του Προφήτη Ηλία. Ακόμα και τότε, ο Γέροντας Ζινόβιος (Μαζούγκα), ο οποίος τέλεσε την κουρά, προέβλεψε προφητικά τη μελλοντική πατριαρχική του διακονία. Αφού αποφοίτησε από την Ακαδημία με διδακτορικό στη Θεολογία, ο Ηλίας επέστρεψε στη Γεωργία, όπου ξεκίνησε τη διακονία του στο Μπατούμι και στη συνέχεια, το 1963, έγινε επίσκοπος.
Στις 23 Δεκεμβρίου 1977, ο Μητροπολίτης Ηλίας εξελέγη Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας. Το γεγονός αυτό άνοιξε μια νέα σελίδα στην ιστορία της Γεωργιανής Ορθοδοξίας.
Όταν ο Ηλίας Β’ έγινε επικεφαλής της Εκκλησίας, λειτουργούσαν μόνο περίπου 50 εκκλησίες στη Γεωργία. Ωστόσο, χάρη στις απίστευτες προσπάθειες του Πατριάρχη, η κατάσταση άλλαξε δραματικά. Στις αρχές της δεκαετίας του 2020, ο αριθμός των ενεργών εκκλησιών πλησίασε τις χίλιες. Άνοιξαν θεολογικά σεμινάρια και ακαδημίες και αναβίωσε το σύστημα θεολογικής εκπαίδευσης. Η κατασκευή του μεγαλοπρεπούς Καθεδρικού Ναού της Αγίας Τριάδας (Tsminda Sameba) στην Τιφλίδα – ο κύριος καθεδρικός ναός της Γεωργιανής Εκκλησίας – έγινε σύμβολο της πνευματικής αναγέννησης της χώρας.
Ο Ηλίας Β’ επανέφερε στις εκκλησίες μια γλώσσα κατανοητή στον λαό. Τα κηρύγματά του, απλά και εγκάρδια, προσέλκυσαν χιλιάδες. Κατά τη σοβιετική εποχή, όχι μόνο τέλεσε λειτουργίες, αλλά εισήγαγε και την παράδοση των προσευχών με την ευλογία των παιδιών, μια πραγματική ανάσα καθαρού αέρα για τους πιστούς.
Πηγή: newbomb
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
