Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, η Γιούλα Πιτσιαλή, μητέρα παιδιού με αναπηρία και πρόεδρος της Παγκύπριας Οργάνωσης «Αγκαλιά Ελπίδας», στέλνει ένα σαφές και καίριο μήνυμα, ότι η κοινωνία έχει αποτύχει.
«Όταν ακόμη το 2025 αναγκαζόμαστε να διαμαρτυρόμαστε για το δικαίωμα των παιδιών με αναπηρία να φοιτούν στην τάξη τους, έχουμε αποτύχει», τόνισε η κα Πιτσιαλή. Όπως προσθέτει, τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία δεν μπορούν να επικαλούνται επιλεκτικά. Πρέπει να υποστηρίζονται στην ολότητά τους – από την εκπαίδευση και την πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας, έως την ανεξάρτητη διαβίωση και την αξιοπρεπή στέγαση.
«Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με αναπηρία – 3 Δεκεμβρίου
Όταν αναγκαζόμαστε να κάνουμε διαμαρτυρίες για το δικαίωμα παιδιών με αναπηρία να λαμβάνουν εκπαίδευση στην τάξη τους εν έτη 2025 , τότε έχουμε αποτύχει. Ακούτε ? Όλοι όσοι σήμερα θα κάνετε δηλώσεις για τα άτομα με αναπηρία σήμερα για τα δικαιώματα τους να ξέρετε ότι έχουμε αποτύχει!! Τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία ΔΕΝ τα επικαλούμαστε επιλεκτικά, αλλά τα υποστηρίζουμε στην ολότητα τους. Οι ενήλικες με αναπηρία για να έχουν όλα αυτά τα οποία θα επικαλεστείτε σήμερα πρέπει πρώτα ως παιδιά να φοιτήσουν στην κοινότητα του σχολείου τους και να λάβουν ισότιμη ποιοτική εκπαίδευση.
Στην Κύπρο, εδώ και χρόνια, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, την οποία η Κύπρος κύρωσε το 2011, παραβιάζεται συστηματικά.
Και ενώ το πλαίσιο είναι ξεκάθαρο, η Πολιτεία, η εκτελεστική εξουσία και τα πολιτικά κόμματα παρακολουθούν συχνά αδιάφορα, αφήνοντας χιλιάδες συμπολίτες μας εκτεθειμένους. Η κοινωνική πολιτική δεν είναι μια γενική έννοια. Είναι η καρδιά ενός σύγχρονου κράτους που σέβεται τον άνθρωπο.
Και αφορά όλους μας: Συνεχίζουμε ως γονείς ατόμων με αναπηρία
• Ενιαία Εκπαίδευση.Ποιοτική παιδεία για κάθε παιδί ( χωρίς αποκλεισμούς).
• Πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και αποκατάστασης (που δεν έχουμε)
• Κοινωνική προστασία και επαρκείς υπηρεσίες ανεξάρτητης διαβίωσης, για να μπορεί κάθε άτομο να έχει αυτοδιάθεση και να ζει με αξιοπρέπεια (που τώρα δεν υπάρχει)
• Ασφαλής και προσιτή στέγη για τις οικογένειες, τους νέους και τα άτομα με αναπηρία ( όχι δομές και ιδρύματα)
• Ισότητα και πρόσβαση στην πληροφόρηση χωρίς διακρίσεις (βάλτε επιτέλους υπότιτλους και νοηματική διερμηνεία στα προγράμματα σας)
Η αναπηρία δεν είναι προσωπικό πρόβλημα. Είναι πολιτική ευθύνη. Σε μια χώρα που θέλει να λέγεται ευρωπαϊκή και δημοκρατική, κανείς δεν πρέπει να ζει αποκλεισμένος, κανένα παιδί δεν πρέπει να μένει εκτός σχολείου, καμία οικογένεια δεν πρέπει να παλεύει μόνη. Η σημερινή μέρα δεν είναι γιορτή.Είναι υπενθύμιση της αποτυχίας μας».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
