Οι εικόνες είναι εντυπωσιακές. Άλματα, περιστροφές, σκαρφάλωμα σε τοίχους και κινήσεις που μοιάζουν να αψηφούν τη βαρύτητα. Για τη Λίζα Σνάιντερ, όμως, το parkour δεν είναι ένα παιχνίδι ούτε μια σειρά από επικίνδυνα ακροβατικά για τις κάμερες. Είναι ένα άθλημα που απαιτεί χρόνια προπόνησης, τεχνική, δύναμη, έλεγχο και πολύ καλή γνώση των δυνατοτήτων του σώματος.
Η Λίζα Σνάιντερ είναι Αυστριακή αθλήτρια του parkour, με επαγγελματική βάση στο Μπράιτον της Αγγλίας. Έχει ασχοληθεί στο παρελθόν με τη γυμναστική και το τραμπολίνο, πριν περάσει στον χώρο του parkour, όπου κατάφερε να ξεχωρίσει σε διεθνές επίπεδο.
Έχει συμμετάσχει σε σημαντικές διοργανώσεις του χώρου, ενώ παράλληλα έχει δραστηριοποιηθεί ως performer, stunt performer και δημιουργός κινηματογραφικού περιεχομένου. Ιδιαίτερη θέση στην πορεία της έχει το «Gatecrasher», ένα project που έφερε στο προσκήνιο γυναίκες αθλήτριες του parkour και ανέδειξε μια διαφορετική πλευρά του αθλήματος.
Το parkour βασίζεται στην κίνηση μέσα στον χώρο και στην υπερπήδηση φυσικών ή τεχνητών εμποδίων. Για έναν έμπειρο αθλητή, μια κατασκευή μπορεί να αποτελέσει μέρος μιας προσεκτικά σχεδιασμένης διαδρομής. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι εικόνες που βλέπουμε στα βίντεο μπορούν να αντιγραφούν από οποιονδήποτε.
Ένα άλμα από ύψος, μια προσπάθεια πάνω σε ταράτσα ή μια κίνηση σε δημόσιο χώρο χωρίς κατάλληλη προετοιμασία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρό τραυματισμό. Οι επαγγελματίες αθλητές έχουν πίσω τους χρόνια εκπαίδευσης και προπονούνται σε ελεγχόμενες συνθήκες, με ειδικό εξοπλισμό και ανθρώπους που γνωρίζουν το άθλημα. Γι’ αυτό και τα εντυπωσιακά βίντεο της Σνάιντερ καλό είναι να αντιμετωπίζονται ως εικόνες ενός εξειδικευμένου αθλήματος και όχι ως πρόκληση για μίμηση.
Το άθλημα έχει κάνει τα τελευταία χρόνια τα δικά του βήματα και στην Κύπρο. Η οργανωμένη παρουσία του parkour έχει αρχίσει να μεγαλώνει, με ακαδημίες και αθλητές να ασχολούνται συστηματικά με το άθλημα. Το 2022 ιδρύθηκε η πρώτη ακαδημία parkour και bouldering στην Κύπρο. Στη συνέχεια ήρθαν και οι πρώτες οργανωμένες διοργανώσεις. Το 2024 πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία ο πρώτος Παγκύπριος διαγωνισμός parkour, ενώ το 2026 ακολούθησε η δεύτερη διοργάνωση Recoil.
Τα άλματα από κτίρια, ταράτσες και άλλα σημεία με μεγάλο ύψος δεν είναι κάτι που πρέπει να επιχειρείται από νεαρούς που βλέπουν ένα εντυπωσιακό βίντεο στο διαδίκτυο.
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι το parkour έχει αρχίσει να αποκτά το δικό του κοινό και στην Κύπρο, ιδιαίτερα ανάμεσα σε νεότερους ανθρώπους που αναζητούν διαφορετικές μορφές άθλησης. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι η σωστή προσέγγιση. Το parkour μπορεί να αποτελέσει μια απαιτητική και ενδιαφέρουσα αθλητική δραστηριότητα όταν γίνεται με εκπαίδευση, προοδευτική εξάσκηση και σε κατάλληλους χώρους.
Η Λίζα Σνάιντερ δείχνει μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας αθλητής όταν πίσω από κάθε εντυπωσιακή κίνηση υπάρχουν χρόνια δουλειάς. Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική πλευρά του parkour που αξίζει να βλέπουμε, όχι το ρίσκο για λίγα δευτερόλεπτα δημοσιότητας, αλλά την πειθαρχία, την προπόνηση και τον έλεγχο που χρειάζονται για να γίνει κάποιος πραγματικά καλός στο άθλημα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
