ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ:Η κίνηση της Αννίτας Δημητρίου προς τη μητέρα του που τον συγκίνησε στη βράβευσή του – «Για μένα είναι εξίσου πολύτιμο με την ίδια τη βράβευση»

Η Βουλή των Αντιπροσώπων τίμησε τον Κώστα Κακογιάννη για την προσφορά του στη μουσική και τον πολιτισμό της Κύπρου. Στο ευχαριστήριο μήνυμά του προς την Πρόεδρο της Βουλής, Αννίτα Δημητρίου, ο συνθέτης ξεχώρισε μια στιγμή της βραδιάς.

Την ώρα που ο Κώστας Κακογιάννης ανέβαινε στη σκηνή για να παραλάβει τη διάκρισή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, η Αννίτα Δημητρίου κάλεσε τη μητέρα του να καθίσει δίπλα της. Αυτή ήταν η στιγμή που θέλησε να μοιραστεί ο συνθέτης στο ευχαριστήριο μήνυμά του προς την Πρόεδρο της Βουλής.

Στην προσφώνησή της, η Αννίτα Δημητρίου μίλησε για έναν δημιουργό που έδωσε τη δική του μουσική φωνή στην παράδοση και στα βιώματα του τόπου του και ταξίδεψε την κυπριακή μουσική σε σκηνές του εξωτερικού. Στάθηκε και στη δουλειά του ως δασκάλου, ευχαριστώντας τον εκ μέρους της Βουλής για τις ευκαιρίες που δίνει σε νέα ταλέντα.

«Αννίτα μου», έγραψε ο συνθέτης στην αρχή του μηνύματός του. Όπως παραδέχθηκε, μέχρι τη βράβευση δεν την είχε γνωρίσει προσωπικά, ενώ απέναντι στους πολιτικούς κρατά συνήθως ουδέτερη έως επικριτική στάση. Εκείνο το βράδυ τον συγκίνησε το πόσο καλά γνώριζε το έργο του. Αυτό που θυμήθηκε με τη μεγαλύτερη θέρμη ήταν ο τρόπος με τον οποίο φέρθηκε στη μητέρα του.

«Εκεί, όμως, που πραγματικά με κέρδισες ήταν η συμπεριφορά σου προς τη μητέρα μου», της έγραψε. «Μόλις ανέβηκα στη σκηνή, η πρώτη σου έγνοια ήταν να τη φέρεις δίπλα σου για να μην αισθάνεται μόνη. Αργότερα, στο τραπέζι, την κράτησες και πάλι κοντά σου και φρόντισες να τη σερβίρεις πρώτη απ’ όλους!»

Μια ακόμη λεπτομέρεια που του έμεινε από τη γνωριμία τους ήταν ότι η Αννίτα Δημητρίου μεγάλωσε και εξακολουθεί να ζει στην επαρχία. Ο ίδιος έχει επιλέξει να ζει και να δημιουργεί μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα και, όπως της έγραψε, εκτιμά ιδιαίτερα το ότι παραμένει δεμένη με τις ρίζες της.

«Αννίτα μου, σε ευχαριστώ όχι μόνο για τη μεγάλη τιμή, αλλά κυρίως γιατί γνώρισα τον άνθρωπο πίσω από το αξίωμα. Και αυτό, πίστεψέ με, είναι για μένα εξίσου πολύτιμο με την ίδια τη βράβευση!»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: