Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κάποιος νιώθει την ανάγκη να διατυμπανίζει τη διαφορετικότητά του. Αν έτσι αισθάνεται, αν έτσι εκφράζεται και αυτό τον κάνει ευτυχισμένο, τότε πραγματικά δεν μου πέφτει λόγος. Δεν είναι δική μου ζωή για να την κρίνω ούτε θεωρώ ότι έχω δικαίωμα να πω σε κάποιον πώς πρέπει να ζει.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Στη ζωή γνωρίζουμε καθημερινά ανθρώπους. Με κάποιους ταιριάζουμε, με άλλους όχι. Δεν είμαστε όλοι φτιαγμένοι για να γίνουμε φίλοι και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Το σημαντικό είναι να υπάρχει σεβασμός. Αν κάποιος δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα μου ή δεν θέλω να είναι στον στενό κοινωνικό μου κύκλο, απλώς δεν κάνω παρέα μαζί του. Μέχρι εκεί. Δεν σημαίνει ότι του αφαιρώ το δικαίωμα να είναι αυτό που αισθάνεται.
Η απόφαση του Πανεπιστημίου Κύπρου να ζητήσει από τους φοιτητές να δηλώνουν το βιολογικό τους φύλο, το κοινωνικό τους φύλο και την επιθυμητή προσφώνηση δεν με εξέπληξε. Παρόμοιες πρακτικές εφαρμόζονται εδώ και αρκετά χρόνια σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο καθένας μπορεί να το δει διαφορετικά και αυτό είναι απολύτως θεμιτό.
Θέλω όμως να είμαι ειλικρινής και με τη δική μου άποψη. Προσωπικά δεν συμφωνώ με την αντίληψη ότι υπάρχουν περισσότερα από δύο φύλα. Μεγάλωσα σε μια εποχή όπου από παιδιά μαθαίναμε ότι βιολογικά υπάρχουν δύο φύλα και αυτή είναι η αντίληψη με την οποία διαμορφώθηκα. Δεν σημαίνει ότι απαιτώ από τους άλλους να σκέφτονται όπως εγώ. Ούτε σημαίνει ότι δεν σέβομαι έναν άνθρωπο που βιώνει διαφορετικά την ταυτότητά του. Σημαίνει απλώς ότι αυτή είναι η προσωπική μου άποψη.
Μεγαλώσαμε διαφορετικά από τις σημερινές γενιές και είναι λογικό να χρειάζεται χρόνος για να κατανοήσουμε τις αλλαγές που συμβαίνουν γύρω μας. Κάποια πράγματα ίσως να μην τα καταλάβουμε ποτέ απόλυτα. Αυτό όμως δεν μας κάνει αυτόματα ανθρώπους με μίσος ή προκατάληψη.
Δεν πιστεύω ότι με φωνές, ειρωνείες ή χαρακτηρισμούς αλλάζει η άποψη κανενός. Όπως επίσης δεν πιστεύω ότι βοηθά όταν επιχειρείται να επιβληθεί μια αντίληψη ως η μοναδική αποδεκτή. Ο σεβασμός δεν μπορεί να είναι μονόδρομος. Όπως εγώ οφείλω να σεβαστώ τον τρόπο που επιλέγει να ζει ένας άνθρωπος, έτσι θα ήθελα να γίνεται σεβαστό και το δικαίωμά μου να έχω διαφορετική άποψη, χωρίς να χαρακτηρίζομαι επειδή δεν συμφωνώ.
Έχω επίσης απορίες για το πώς εφαρμόζονται στην πράξη ορισμένα ζητήματα, όπως η χρήση χώρων που μέχρι σήμερα διαχωρίζονταν με βάση το φύλο. Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω τις σωστές απαντήσεις ούτε ότι είμαι ειδική. Εκφράζω έναν ειλικρινή προβληματισμό, γιατί θεωρώ ότι πρέπει να βρεθούν λύσεις που να κάνουν όλους να αισθάνονται ασφαλείς και σεβαστοί.
Ποτέ δεν με απασχόλησε τι κάνει κάποιος στην προσωπική του ζωή ούτε ποια είναι η ταυτότητά του. Οι άνθρωποι για μένα κρίνονται από τον χαρακτήρα τους, την ευγένειά τους, την αξιοπρέπειά τους και τον τρόπο που φέρονται στους γύρω τους. Αυτά είναι που μετράνε. Αυτό που δεν θα ήθελα να χαθεί είναι το δικαίωμα να μπορούμε να μιλάμε με ειλικρίνεια. Να μπορούμε να εκφράζουμε έναν προβληματισμό χωρίς να θεωρείται ότι επιτιθέμεθα σε κάποιον. Γιατί άλλο πράγμα είναι ο σεβασμός προς τον άνθρωπο και άλλο η συμφωνία με κάθε κοινωνική ή πολιτική αντίληψη.
Στο τέλος της ημέρας δεν χρειάζεται να συμφωνούμε σε όλα. Χρειάζεται όμως να μάθουμε να συνυπάρχουμε, να ακούμε ο ένας τον άλλον και να αποδεχόμαστε ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία υπάρχει χώρος τόσο για τη διαφορετικότητα όσο και για τη διαφορετική άποψη, αρκεί και οι δύο να εκφράζονται με σεβασμό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
