Κάθε καλοκαίρι ακούμε για την εικόνα που θέλουμε να παρουσιάζει η Κύπρος. Μιλάμε για ευρωπαϊκές πόλεις, για ποιότητα ζωής και για αναβαθμισμένες γειτονιές. Η πραγματικότητα, όμως, σε αρκετές περιοχές είναι πολύ διαφορετική.
Βρισκόμαστε ήδη στα μέσα Ιουνίου και σε αρκετά πεζοδρόμια τα αγριόχορτα εξακολουθούν να κυριαρχούν. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βλάστηση έχει καλύψει σχεδόν ολόκληρο το πλάτος του πεζοδρομίου, καθιστώντας τη διέλευση πεζών, ηλικιωμένων, ατόμων με αναπηρία και γονέων με παιδικά καροτσάκια ιδιαίτερα δύσκολη ή ακόμη και αδύνατη. Έτσι, αντί οι πολίτες να κινούνται με ασφάλεια στα πεζοδρόμια, αναγκάζονται να κατεβαίνουν στον δρόμο, με ό,τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται.
Φωτογραφίες από χρήστη του διαδικτύου από το Δήμο Έγκωμης
Την ίδια ώρα, πάρκα που παρουσιάζονται ως χώροι αναψυχής και πρασίνου σε αρκετές περιπτώσεις εκπέμπουν εικόνα εγκατάλειψης, με την απαιτούμενη συντήρηση να απουσιάζει. Η αντίθεση γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν στους κεντρικούς δρόμους οι εργασίες καθαρισμού και ευπρεπισμού προχωρούν με γρήγορους ρυθμούς, ενώ λίγα μέτρα πιο μέσα, στις γειτονιές, η εικόνα αλλάζει δραματικά.
Ασφαλώς, δεν ισχυριζόμαστε ότι αυτή είναι η κατάσταση σε όλες τις περιοχές της Λευκωσίας ή της Κύπρου. Υπάρχουν δήμοι και κοινότητες που καταβάλλουν σημαντική προσπάθεια και διατηρούν τους δημόσιους χώρους σε πολύ καλή κατάσταση. Υπάρχουν όμως και περιοχές όπου οι εικόνες μιλούν από μόνες τους και δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.
Είναι εύκολο να κατηγορεί κανείς συλλήβδην τις δημοτικές Αρχές. Είναι όμως εξίσου εύκολο να κρυφτεί κανείς πίσω από δικαιολογίες όταν οι φωτογραφίες αποτυπώνουν μια πραγματικότητα που δύσκολα διαψεύδεται. Άλλωστε, μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Αν πραγματικά θέλουμε να μιλάμε για σύγχρονες και ευρωπαϊκές πόλεις, ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα: καθαρά και προσβάσιμα πεζοδρόμια, ασφαλείς διαδρομές για όλους και πάρκα που να τιμούν τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν. Γιατί η καθημερινότητα του πολίτη δεν κρίνεται από τις βιτρίνες των κεντρικών λεωφόρων, αλλά από τη γειτονιά στην οποία ζει.
Λάρνακα-Χώρος πρασίνου στην Ιεζεκιήλ. Ένα καθαρισματάκι το χρειάζεται…
Και ναι, δεν είναι όλες οι ευρωπαϊκές χώρες πρότυπα καθαριότητας. Υπάρχουν πόλεις που αντιμετωπίζουν τα δικά τους προβλήματα. Όμως, όταν θέλουμε να εξελιχθούμε, δεν συγκρινόμαστε με το χειρότερο παράδειγμα, αλλά με το καλύτερο. Τα πρότυπα πρέπει να είναι οι καθαρές, οργανωμένες και προσεγμένες πόλεις, εκεί όπου ο σεβασμός προς τον πεζό και τον δημόσιο χώρο θεωρείται αυτονόητος και όχι πολυτέλεια.
Η Κύπρος είναι ένα μικρό νησί. Αυτό σημαίνει ότι η συντήρηση των πεζοδρομίων, των πάρκων και των κοινόχρηστων χώρων θα έπρεπε να αποτελεί μία από τις πιο εύκολες και βασικές υποχρεώσεις των τοπικών Αρχών. Δεν είναι δυνατόν, στα μέσα Ιουνίου, οι πολίτες να βλέπουν τα χόρτα να καταπίνουν τα πεζοδρόμια και οι γειτονιές να δίνουν εικόνα εγκατάλειψης, ενώ λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα οι κεντρικές λεωφόροι είναι σαφώς καλύτερες. Η ποιότητα μιας πόλης δεν κρίνεται από τις βιτρίνες της ούτε από τους δρόμους που διασχίζουν οι επίσημοι. Κρίνεται από τη γειτονιά, από το πεζοδρόμιο που χρησιμοποιεί καθημερινά ο πολίτης, από το πάρκο όπου παίζουν τα παιδιά και από το αν ένας ηλικιωμένος ή ένας γονιός με καρότσι μπορεί να κινηθεί με ασφάλεια. Εκεί φαίνεται αν πραγματικά λειτουργούμε ως ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος ή αν απλώς μας αρέσει να χρησιμοποιούμε τη λέξη «Ευρώπη» μόνο στις ομιλίες.
Λεμεσός-Σε συγκρότημα σπιτιών
Περιοχή Δαλιού
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
