Tα τελευταία χρόνια ο Κύπριος ηθοποιός έχει αποσυρθεί από τα τηλεοπτικά και θεατρικά δρώμενα και ζει πλέον κοντά στην θάλασσα. Αποκαλυπτικός και με αξιοπρέπεια μιλά για όλους και για όλα.
«Κάποια συνειδητοποίησα ότι η ζωή λιγοστεύει και πρέπει να αφιερωθώ στο εαυτό μου, έχοντας στο μυαλό μου και τις καλές και τις κακές εμπειρίες του θεάτρου. Μη ξεχνάτε ότι ήμουν 25 χρόνια στο Κρατικό θέατρο της Κύπρου και συνάμα και στην τηλεόραση. Ρε φίλε στα κυπριακά η ζωή μιτσιάνε…που θα πάς…τότε πήρα την μεγάλη απόφαση…»
Ο ηθοποιός άνοιξε την καρδιά του στην εκπομπή του Omega, «Έλα να δεις» και στον Παντελή Παναγιώτου και μίλησε μεταξύ άλλων για την απόφαση του να αποσυρθεί από το θέατρο, την απομονωμένη καθημερινότητα του αλλά και τον τρόπο που θα ήθελε να τον θυμούνται.
«Είμαι γεμάτος γιατί είχα κάνει 23 χρόνια στη Επίδαυρο με ρόλους…Είχαν γραφτεί καλές κριτικές για μένα…Το σκουλήκι του θεατρίνου δεν σταματά. Είμαι χαρούμενος, όπως βλέπεις η θάλασσα είναι δίπλα μου. Κάθε πρωϊ θα με δεις μέσα στην θάλασσα, εγώ και ταάρια…Τείνω να γίνω χειμερινός κολυμβητής. Είναι ωραίο να είσαι μέσα στο νερό…»
Έχουν φύγει όλα τα περιττά της καθημερινότητας. Στο χώρο μας είμαστε όπως μια οικογένεια, υπάρχουν όλα, και κολακείες. Όμως, είναι ένα επάγγελμα που θέλαμε να είμαστε εμείς…Φυσικά, ο άνθρωπος όσο ωριμάζει γίνεται πιο φιλικός…»
Σχολιάζοντας το γνωστό κίνημα “Metoo» ο Κύπριος ηθοποιός εκφράζει τη δική του άποψη
«Στην Επίδαυρο υπήρχε ένα μέρος όπου είδα πράγματα και θάματα…Αρκετοί ηθοποιοί φτάνουν να «υποκριθούν» σε σκηνοθέτες για να πάρουν ρόλους. Ντρέπομαι που το λέω. Σε σημείο που γίνονται αυλοκόλακες. Χαίρομαι που μια φορά στην ζωή έπιασα τηλέφωνο να ζητήσω να βάλει φίλο μου από ένα σκηνοθέτη να παίξει. Τουλάχιστον στην εποχή μου μεταξύ των συναδέλφων –συνεργατών υπήρχε ο σεβασμός. Τώρα δεν υπάρχει. Δεν είναι όλοι…Δεν υπάρχουν όρια στο χώρο μας».
Ευτυχία είναι να είσαι άνθρωπος και να μπορείς να κοιμάσαι τα βράδια χωρίς εφιάλτες. Η ευτυχία είναι στιγμιαία…Το συγγνώμη το έχω μάθει»
