ΓΡΑΦΕΙ: O Παπα – Ράτσης
Σήμερα, αγαπητέ αναγνώστη, γιορτάζουμε —κρατήσου— την Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Δουλείας.
Ναι, υπάρχει κι αυτή.
Κι όχι, δεν είναι μνημόσυνο για τους αρχαίους δούλους που κουβαλούσαν πέτρες για τις πυραμίδες, ούτε αναπαράσταση εποχής με ηθοποιούς που τρώνε καλαμπόκι σε μπολάκια στην άκρη μιας φάρμας. Είναι αληθινή μέρα, για ένα αληθινό φαινόμενο, που ζει, αναπνέει και φοράει πλέον κοστούμι, έχει LinkedIn και παριστάνει πως δεν υπάρχει.
Γιατί έτσι είμαστε εμείς, οι πολιτισμένοι του 2025: αν δεν έχει μαστίγιο, αλυσίδες και βαμβακοφυτείες, νομίζουμε ότι η δουλεία είναι κάτι που συνέβη «κάποτε, σε κάποιους άλλους».
Μνήσθητί μου κύριε ΟΗΕ… Ποια είναι η αλήθεια λοιπόν;
Η δουλεία όχι μόνο υπάρχει, αλλά έχει γίνει premium έκδοση· έχει αναβαθμιστεί, έχει ISO, έχει EFQM, έχει manual 400 σελίδων και φυσικά διαθέτει και τμήμα HR για να σου εξηγεί το πόσο «οικογένεια» είμαστε όλοι στην εταιρεία.
Πάμε ένα-ένα και με τη σειρά:
Εξαναγκαστική πορνεία.
Η πιο φρικτή, σύγχρονη, κανονική δουλεία. Δεν έχει σαρκασμό εδώ — μόνο οργή. Κι όμως, υπάρχει παντού, καμουφλαρισμένη κάτω από φωτάκια και βιτρίνες, γιατί ο “πολιτισμένος” κόσμος θέλει προϊόντα, υπηρεσίες και ανθρώπους σε προσφορά.
Παιδική εργασία.
Τα παιδιά που εμείς βλέπουμε μόνο στα διαφημιστικά φυλλάδια φιλανθρωπικών οργανώσεων, αλλά πατάμε με χαρά το καινούριο smartphone που συναρμολόγησαν με τα δαχτυλάκια τους. Οι ρομαντικοί, την λέμε “εργασιακή κακοποίηση”. Οι εταιρείες την λένε “βελτιστοποιημένο κόστος παραγωγής”.
Εργασιακή βαρβαρότητα 2025:
Υπερωρίες χωρίς πληρωμή — oh, the classic. Με κάποια υποψία απειλής για απόλυση. Αν σε μαστιγώνουν προφανώς είναι παράνομο, αν όμως σε υποχρεώσουν να δουλέψεις 14 ώρες παρά τη θέλησή σου και δίχως αμοιβή, είναι «ευελιξία». Στην αρχαιότητα οι δούλοι είχαν αφεντικά. Σήμερα έχουν επίτευξη στόχων. Αν αυτό δεν είναι δουλεία, είναι δούλεμα.
Κι έτσι, αγαπητέ μου αναγνώστη, φτάνουμε στη θλιβερή διαπίστωση:
Η δουλεία όχι μόνο υπάρχει το 2025 — αλλά έχει μάθει να μεταλλάσσεται, να κουρεύεται, να φοράει τα καλά της και να βαφτίζεται «ανάπτυξη» για να είναι πιο εύπεπτη.
Σήμερα οι αλυσίδες δεν κάνουν θόρυβο — είναι σιωπηλές, ασύρματες και λέγονται “οργανωσιακή κουλτούρα”
Χαμαιλέοντας η δουλεία με δεξιότητες Influencer. Αλλάζει φίλτρα και πόζες για να φαίνεται γοητευτική. Γιατί ο άνθρωπος —ο “καλοκάγαθος”, πλασμένος κατ’ εικόνα και ομοίωση— πάντα θα βρίσκει νέους τρόπους να εκμεταλλεύεται τον άνθρωπο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
