Το άλλο μισό της ηθοποιού, Βαλεντίνας Σοφοκλέους έφυγε από τη ζωή σήμερα βυθίζοντας στο πένθος όσοι την γνώρισα από κοντά. Η Λένια Σοφοκλέους, αδελφή της Βαλεντίνας όπως η ίδια περιγράφει στην ανάρτησή της, η οποία εκτός από δημοσιογράφος, ποιήτρια, μαχήτρια, μάνα ήταν και η αδελφή αλλά και η αδελφή ψυχή της.
«Έκλεισαν για πάντα εκείνα τα υπέροχα γαλάζια μάτια , οι δυο μικρές θάλασσες της Λένιας μας . Η Λένια Σοφοκλέους, δημοσιογράφος , ποιήτρια , η μαχήτρια , μάνα , αδελφή , γυναίκα . Η αδελφή μου , η αδελφή ψυχή μου . Την θυμάμαι πάντα με ένα βιβλίο στο χέρι , μια πέννα κ ένα τετράδιο πότε κάτω από το γιασεμί του πατέρα μας , πότε ξαπλωμένη στην αιώρα του κήπου ανάμεσα στις ψηλές καρυδιές του κήπου να διαβάζει και να γράφει …
Τι γράφεις την ρωτούσα με την παιδική μου περιέργεια . Μην τυχόν και το ανοίξεις μικρή ! Η μικρή το άνοιγε κρυφά βέβαια .. τι ωραία ποιήματα ! Τι ωραίος ο κόσμος της ! Θα γράψεις κάποτε και για μένα ; θα γράψω το πιο ωραίο μου ποίημα μικρή για σένα ! Το έγραψε αργότερα . Και για μένα κ για την Δώρα μας και για τον φωτεινό ήλιο μας , τον πατέρα μας και για τα παιδιά της , για την ειρήνη , την Κύπρο την λύση που δεν ήρθε, τον έρωτα και τον θάνατο πού ήρθε …
Η Λένια Σοφοκλέους το κορίτσι με τα πιο φωτεινά μάτια στην Πάφο , με την λεπτή αιθέρια φιγούρα και τα ξανθά μαλλιά έκρυβε μέσα της μια ακατάλυτη δύναμη και κόσμους κρυφούς, όμορφους, δικούς της . Το 74 δεκαεπτάχρονο κορίτσι μπαίνει στα λεωφορεία που όδευαν για το προεδρικό στην υπεράσπιση της Δημοκρατίας . Είναι γνωστό ότι τα λεωφορεία επέστρεψαν την ίδια μέρα στην Πάφο .
Λένια ! Τι γύρευες ; αφού όπλο δεν πήρες ποτέ στα χέρια σου την μάλωσε η μάνα μας . Εσείς δεν με μάθατε να υπερασπίζομαι το δίκαιο είπε και μπήκε στο δωμάτιο της . Η Λένια Σοφοκλέους η ηρωίδα μου , η μεγάλη μου αδελφή , η άλλη πλευρά του κόσμου μου . Αντίο Λένια. Σ’ αγαπώ . Πολύ»
