Ένας χρόνος πέρασε και κάνοντας τον απολογισμό μας για ακόμη μια χρονιά αναλογιζόμαστε τα υπέρ και τα κατά αυτής της χρονιάς. Μια χρονιάς ομολογουμένως που την περάσαμε (κλείνουμε ενάμισι χρόνο) με μάσκες, αντισηπτικά, εμβόλια και όλα τα σχετικά. Άλλη μια χρονιά που έχουμε απομακρυνθεί από τους ανθρώπους που χωρίς βασικά να το επιδιώξουμε σκόπιμα, έφυγαν από τη ζωή μας. Οι συνθήκες απαιτούν να είμαστε μακριά κι’ αγαπημένοι και όσο αντέξει ο κάθε ένας από εμάς. Όμως, αυτός ο χρόνος μας δίδαξε πολλά, γνωρίσαμε ακόμη περισσότερο τον εαυτό μας αλλά και κάποια άτομα που ενώ θεωρούσαμε ότι ξέραμε καλά εντούτοις τα πράγματα ήταν διαφορετικά.
Το θετικό της όλης υπόθεσης, ήταν ότι γνωρίσαμε καινούργιους ανθρώπους με άλλα ενδιαφέροντα και κριτήρια και έδειξαν το ενδιαφέρον τους γι’ αυτό που είμαστε. Με τα θετικά και τα αρνητικά μας. Δεν τους δώσαμε το δικαίωμα να μας κρίνουν, να ξεφύγουν ούτε να μας πληγώσουν με τα λόγια τους. Γνωρίσαμε άτομα που στην ζωή τους έχουν πόνο, θέληση αλλά και δύναμη ψυχής. Εκφράζονται, αγωνίζονται και δικαιολογούν πρόσωπα και καταστάσεις. Δεν στήνουν κανένα στο τοίχο εάν δεν ξέρουν τι κρύβεται πίσω από αυτούς και δεν είναι κρυμμένοι πίσω από την μάσκα ούτε πίσω από έναν υπολογιστή.
Εκφράζονται για το κάθε τι, ασχέτως εάν κάποιες φορές έχουν λάθος σύμφωνα με την δική μας άποψη. Είναι κάποιοι άνθρωποι που ζουν ανάμεσα μας και δεν ξέραμε καν ότι υπήρχαν, ίσως γιατί εμείς ζούσαμε στο μικρόκοσμο μας και θεωρούσαμε ότι όλα ήταν καλά και τίποτε αρνητικό δεν υπήρχε. Ότι, όλοι ήταν καλοί και άγιοι ενώ πολλές φορές πιάσαμε τον εαυτό μας να είμαστε αφελής. Το θέμα είναι ότι μάθαμε πολλά και διαπιστώσαμε ότι όλα όσα παλιότερα πιστεύαμε τα μισά από αυτά ήταν αλήθεια. Όμως, μάθαμε και να δικαιολογούμε πρόσωπα, καταστάσεις, γεγονότα και διαπιστώσαμε ότι πρέπει να προχωράμε παρακάτω…Γιατί, τα δικά μας προβλήματα δεν είναι τίποτε μπροστά σε κάποιους άλλους.
