Φωνές, έντονες αντιπαραθέσεις και προειδοποιήσεις από την έδρα σημάδεψαν τη σημερινή ακροαματική διαδικασία για τον θάνατο του 14χρονου Στυλιανού, με τον πατέρα του να σηκώνεται από τη θέση του και να διαμαρτύρεται ενώπιον του Δικαστηρίου: «Εμένα πυροβολούν και δεν μπορώ να πω τίποτε».
Η ένταση δεν περιορίστηκε στην αντίδραση του πατέρα. Η αντεξέταση του ειδικού εκπαιδευτικού, ο οποίος είχε μιλήσει για την εικόνα του παιδιού στο σχολείο και όσα του περιέγραφε για τη ζωή του, εξελίχθηκε σε σκληρή αντιπαράθεση με τους συνηγόρους υπεράσπισης. Στο επίκεντρο βρέθηκαν οι αναφορές για εργασία στη μάντρα μέχρι αργά το βράδυ, η παραμελημένη εμφάνιση του Στυλιανού, αλλά και το κατά πόσο έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες για την προστασία του.
Η κατάσταση ξέφυγε όταν ο μάρτυρας, απαντώντας στις ερωτήσεις του δικηγόρου του πατέρα, Κωνσταντίνου Καζαντζή, είπε: «Αντιληφθείτε τον λόγο που είμαστε εδώ. Αυτοκτόνησε ένα μωρό. Δεν είμαστε εδώ ούτε για να κάνουμε θέατρο ούτε για να λέμε ψέματα». Η αντίδραση του συνηγόρου ήταν άμεση, με το Δικαστήριο να παρεμβαίνει και να προειδοποιεί ότι, σε περίπτωση επανάληψης ανάλογης συμπεριφοράς, θα διέκοπτε τη διαδικασία.
Οι αναφορές του ειδικού εκπαιδευτικού για την κατάσταση στην οποία έβλεπε τον Στυλιανό στο σχολείο βρέθηκαν στο επίκεντρο της αντεξέτασης. Ο μάρτυρας επέμεινε ότι το παιδί τού έλεγε επανειλημμένα πως εργαζόταν στη μάντρα μέχρι τις 10 ή τις 11 το βράδυ, με αποτέλεσμα να φτάνει στο σχολείο κουρασμένο. Όταν η υπεράσπιση αμφισβήτησε τις αναφορές για την εργασία του παιδιού, ο εκπαιδευτικός ξεκαθάρισε ότι δεν είχε ισχυριστεί πως έβοσκε πρόβατα στις 11 το βράδυ, αλλά ότι ο Στυλιανός τού έλεγε πως εργαζόταν στη μάντρα.
Σκληρή ήταν και η συζήτηση για την προσωπική υγιεινή του παιδιού. Ο μάρτυρας περιέγραψε πως, ακόμη και όταν προσπαθούσε να τον καθαρίσει στη βρύση, οι ακαθαρσίες παρέμεναν. Μάλιστα, αντιπαραβάλλοντας τη λάσπη που, όπως είπε, είχε κάτω από τα νύχια του με τη σκόνη του σχολικού γηπέδου, επιχείρησε να εξηγήσει γιατί θεωρούσε ότι η εικόνα του δεν μπορούσε να αποδοθεί απλώς στις συνθήκες του σχολείου. Ο εκπαιδευτικός επέμεινε ότι δεν πρόσθεσε δικά του συμπεράσματα, αλλά μετέφερε όσα του έλεγε το ίδιο το παιδί. Όταν η υπεράσπιση έθεσε το ενδεχόμενο ο Στυλιανός να ήθελε να μοιάσει στον πατέρα του και γι’ αυτό να μιλούσε για τις εργασίες στη μάντρα, ο μάρτυρας απάντησε ότι, σύμφωνα με όσα του περιέγραφε, ο πατέρας του τον ανάγκαζε να εργάζεται.
Ένα από τα πιο αιχμηρά σημεία της διαδικασίας αφορούσε τις ενέργειες που έγιναν μετά τις αναφορές του παιδιού. Ο συνήγορος υπεράσπισης του πατέρα ρώτησε τον εκπαιδευτικό γιατί δεν πήρε ο ίδιος τον Στυλιανό στην Αστυνομία για να καταγγείλει όσα φέρεται να του συνέβαιναν. Ο μάρτυρας απάντησε ότι ακολουθούσε την ιεραρχία του σχολείου και ενημέρωνε τον διευθυντή, ενώ θεωρούσε ότι είχαν γίνει αναφορές στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και στην Αστυνομία.
«Άρα, εσύ ένα χρόνο δεν έκανες κάτι», του υπέβαλε ο δικηγόρος, θέτοντας ευθέως το ζήτημα της ευθύνης των ενηλίκων που γνώριζαν τις αναφορές του παιδιού. Η απάντηση του εκπαιδευτικού ήταν έντονη: «Να μην πιστεύω ένα μωρό που εννέα μήνες μού έλεγε το ίδιο πράγμα, που είχε μαυρίλες παντού, πισσωμένα μαλλιά, μαυρισμένο δέρμα; Εσείς τι θα καταλαβαίνατε;». Ήταν σε αυτό το σημείο που το Δικαστήριο έκανε παρατήρηση στον πατέρα για τη συμπεριφορά του, προκαλώντας την αντίδρασή του και την επίμαχη φράση «Εμένα πυροβολούν και δεν μπορώ να πω τίποτε».
Η εικόνα που περιέγραψε ο ειδικός εκπαιδευτικός δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση του Στυλιανού. Ερωτηθείς για την ψυχολογική του κατάσταση, ανέφερε ότι το παιδί ήταν συνεχώς λυπημένο και «στα όρια της κατάθλιψης», διαφωνώντας με τη θέση της υπεράσπισης ότι επρόκειτο για ένα χαρούμενο και φιλότιμο παιδί που κουραζόταν κυρίως λόγω των μαθησιακών του δυσκολιών. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι τα άλλα παιδιά τον απομόνωναν λόγω της εμφάνισής του, διευκρινίζοντας ότι δεν είχε πει πως δεχόταν εκφοβισμό.
Στη συνέχεια, η αντεξέταση επικεντρώθηκε και στη μητέρα του Στυλιανού. Όταν ο συνήγορός της υποστήριξε ότι η ανησυχία της και η παρουσία της στο σχολείο, σε περιστατικό κατά το οποίο το παιδί έλειπε από το σπίτι και αναζητείτο, έδειχναν ενδιαφέρον, ο μάρτυρας απάντησε με μια φράση που προκάλεσε αίσθηση: «Ενδιαφέρον είναι να φύγει το παιδί σου και να το ψάχνεις;»
Ο εκπαιδευτικός αναφέρθηκε ακόμη στις συχνές επαφές του με τη μητέρα, σημειώνοντας ότι εκείνη τού μιλούσε για καβγάδες και για εγκατάλειψη της συζυγικής στέγης. Στο τελευταίο μέρος της αντεξέτασης, ο συνήγορος της λειτουργού των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, Βίκτωρας Ακάμας, εστίασε στις διαφοροποιήσεις μεταξύ της κατάθεσης του εκπαιδευτικού το 2020 και όσων ανέφερε στο Δικαστήριο. Η υπεράσπιση παρέπεμψε στα πρακτικά πολυθεματικών συναντήσεων, στα οποία, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στο Δικαστήριο, καταγράφονταν πρόοδος του παιδιού, μείωση των εκρήξεων θυμού και διάθεση να εκτελεί τις σχολικές του εργασίες. Ο εκπαιδευτικός απάντησε ότι η αναφορά αφορούσε τη θέληση του Στυλιανού και όχι κατ’ ανάγκη την εκτέλεση των εργασιών του, ενώ σημείωσε ότι δεν ήταν ο ίδιος που συνέτασσε τα πρακτικά.
Ο συνήγορος έθεσε, τέλος, τον ισχυρισμό ότι οι αναφορές του μάρτυρα τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και στην ένορκη κατάθεσή του έγιναν κατόπιν καθοδήγησης. Ο ειδικός εκπαιδευτικός απέρριψε τον ισχυρισμό.
Η σημερινή διαδικασία έφερε ξανά στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα γύρω από όσα φέρεται να βίωνε ο Στυλιανός, τις αναφορές που έγιναν από το σχολικό περιβάλλον και τις ενέργειες που ακολούθησαν. Τα όσα ακούστηκαν καταγράφονται στο πλαίσιο της δικαστικής διαδικασίας, με τις θέσεις των εμπλεκομένων να εξετάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
