Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που ο Λάμπρος Καλλένος έφυγε από τη ζωή, όμως η παρουσία του παραμένει ζωντανή στη μνήμη της οικογένειάς του, των ανθρώπων που στάθηκαν δίπλα του και όλων όσοι είχαν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν.
Ο Λάμπρος ήταν ένα παιδί που από πολύ μικρή ηλικία βρέθηκε αντιμέτωπο με μια εξαιρετικά σπάνια και δύσκολη ασθένεια, την Kaposi Lymphangiomatosis. Για χρόνια χρειάστηκε να ταξιδεύει στο Ισραήλ, όπου λάμβανε εξειδικευμένη θεραπεία και παρακολούθηση. Η πορεία του δεν ήταν εύκολη, ούτε προβλέψιμη. Παρ’ όλα αυτά, εκείνος συνέχιζε να δίνει τη δική του μάχη με δύναμη και αξιοπρέπεια. Πέρα από την ασθένεια, όμως, υπήρχε ο ίδιος ο Λάμπρος. Ένα χαμογελαστό παιδί, με όνειρα, αγάπη για τη δημιουργία και μια ξεχωριστή θέληση να ζήσει όσο πιο όμορφα μπορούσε τις στιγμές της καθημερινότητάς του.

Αγαπούσε τη ζωγραφική και τη μουσική, ενώ είχε τα δικά του όνειρα για το μέλλον. Ήθελε, όταν μεγαλώσει, να γίνει μάγειρας και ζωγράφος. Μέσα από τη δημιουργία έβρισκε έναν δικό του τρόπο να εκφράζεται και να αφήνει το προσωπικό του αποτύπωμα στους ανθρώπους γύρω του.

Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου τελείται το τετραετές μνημόσυνο του Λάμπρου Καλλένου, στον Μητροπολιτικό Ναό Παναγίας Ευαγγελίστριας Ιδαλίου.
Είναι μια ημέρα μνήμης για ένα παιδί που έφυγε νωρίς, αλλά πρόλαβε να χαρίσει στους ανθρώπους που το γνώρισαν στιγμές που παραμένουν ανεξίτηλες. Οι φωτογραφίες του, το χαμόγελό του, οι ζωγραφιές του και οι αναμνήσεις που άφησε πίσω του εξακολουθούν να αποτελούν κομμάτι της ζωής εκείνων που τον αγάπησαν.

Ο Λάμπρος έφυγε από τη ζωή στις 25 Σεπτεμβρίου 2022, σε ηλικία μόλις 11 ετών. Η απώλειά του σκόρπισε βαθύ πένθος στην οικογένειά του και στους ανθρώπους που όλα αυτά τα χρόνια παρακολουθούσαν με αγωνία και αγάπη τη μεγάλη του προσπάθεια.

Η μνήμη του, ωστόσο, δεν έμεινε μόνο μέσα στις καρδιές της οικογένειάς του. Στο σχολείο όπου πέρασε μέρος των παιδικών του χρόνων, η παρουσία του συνεχίζει να υπάρχει μέσα από την «Αίθουσα Τέχνης Λάμπρος Καλλένος», που πήρε το όνομά του. Ένας χώρος δημιουργίας που κρατά ζωντανή τη μνήμη ενός παιδιού που αγαπούσε την τέχνη και τη ζωγραφική.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

