Περισσότεροι από 650 ασθενείς έχουν χρειαστεί να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για θεραπεία μέσω του ΓεΣΥ, την ώρα που ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας τέθηκαν σοβαρά ζητήματα για καθυστερήσεις, εγκρίσεις, συνέχιση θεραπειών και κυρίως για την οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη συνεδρία της Επιτροπής, από τον Οκτώβριο του 2025, όταν ο Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας ανέλαβε τη διαχείριση της διαδικασίας, έχουν ταξιδέψει ή εξακολουθούν να βρίσκονται στο εξωτερικό 657 ασθενείς. Συνολικά υποβλήθηκαν 1.234 αιτήματα, από τα οποία εγκρίθηκαν 889, ποσοστό περίπου 72%. Πίσω, όμως, από τους αριθμούς βρίσκονται ασθενείς και οικογένειες που καλούνται να αντιμετωπίσουν μια δύσκολη πραγματικότητα, πολλές φορές σε συνθήκες πίεσης και αβεβαιότητας.
Η Διευθύντρια της Διεύθυνσης Ιατρικών Υπηρεσιών του ΟΑΥ, Μόνικα Κυριάκου, ανέφερε ότι ο Οργανισμός έχει καθορίσει συγκεκριμένα χρονικά όρια ανάλογα με τη σοβαρότητα κάθε περιστατικού. Για περιστατικά που απειλούν άμεσα τη ζωή, η απόφαση θα πρέπει να λαμβάνεται χωρίς καθυστέρηση και η αποστολή να πραγματοποιείται εντός 48 ωρών. Για τα επείγοντα περιστατικά προβλέπεται αποστολή εντός επτά ημερών, ενώ για τα κανονικά εντός 30 ημερών.
Στην πράξη, όπως παρουσιάστηκε, ο μέσος χρόνος αξιολόγησης είναι 42 λεπτά για τα απειλητικά για τη ζωή περιστατικά, μία ημέρα για τα επείγοντα και έξι ημέρες για τα κανονικά. Από την έγκριση μέχρι την αναχώρηση, ο μέσος χρόνος ανέρχεται σε μία ημέρα, τέσσερις ημέρες και 22 ημέρες αντίστοιχα.
Ωστόσο, η συζήτηση στην Επιτροπή έδειξε ότι οι αριθμοί δεν αποτυπώνουν ολόκληρη την εικόνα. Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα αφορά ασθενείς που έχουν ήδη λάβει έγκριση για θεραπεία στο εξωτερικό και στη συνέχεια χρειάζονται νέα επέμβαση ή συνέχιση της θεραπείας τους. Η Πρόεδρος της Επιτροπής Υγείας, Σάβια Ορφανίδου, ανέφερε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ασθενείς που είχαν επανειλημμένα εγκριθεί στο παρελθόν από το Υπουργείο Υγείας καλούνται ουσιαστικά να περάσουν ξανά από τη διαδικασία.
Προβλήματα καταγράφονται επίσης όταν γιατροί του εξωτερικού δεν μπορούν να υποβάλουν ηλεκτρονικά αίτημα στον ΟΑΥ, καθώς δεν έχουν προηγουμένως παρακολουθήσει τον συγκεκριμένο ασθενή. Παράλληλα, τέθηκε το ζήτημα της επιλογής του εξειδικευμένου κέντρου. Η κ. Ορφανίδου σημείωσε ότι η δυνατότητα επιλογής δεν εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις περιπτώσεις, με αποτέλεσμα να ζητείται μεγαλύτερη ευελιξία όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ιατρικές ανάγκες.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το θέμα των ασθενών που βρίσκονται ήδη στο εξωτερικό και χρειάζονται παράταση της θεραπείας τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως αναφέρθηκε, υποβάλλονται νέα αιτήματα τα οποία δεν εγκρίνονται με το σκεπτικό ότι η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί στην Κύπρο. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε και η οικονομική στήριξη των ασθενών και των συνοδών τους. Τα έξοδα μετάβασης, διαμονής και σίτισης μπορεί να αποτελέσουν σημαντικό βάρος για μια οικογένεια, ιδιαίτερα όταν η ανάγκη για θεραπεία προκύπτει ξαφνικά και η παραμονή στο εξωτερικό παρατείνεται.
Οι βουλευτές ζήτησαν όπως η οικονομική στήριξη καταβάλλεται, σε μεγάλο ποσοστό, πριν από την αναχώρηση, ώστε οι οικογένειες να μη χρειάζεται να καλύπτουν με δικά τους χρήματα τα έξοδα και να περιμένουν στη συνέχεια την αποζημίωση.
Τέθηκε επίσης το ύψος της αποζημίωσης για τη διαμονή και τη διαβίωση των συνοδών, καθώς επισημάνθηκε ότι η αποζημίωση μειώνεται ανάλογα με τη διάρκεια παραμονής, χωρίς όμως να σημαίνει ότι μειώνονται αντίστοιχα και τα πραγματικά έξοδα. Η βουλευτής του ΑΚΕΛ Μαρίνα Νικολάου υπογράμμισε την ανάγκη περαιτέρω ανάπτυξης των υπηρεσιών υγείας στην Κύπρο, ώστε να περιοριστεί σταδιακά η ανάγκη αποστολής ασθενών στο εξωτερικό. Ο βουλευτής του ΔΗΚΟ Ανδρέας Αποστόλου επανέφερε την πρόταση για προκαταβολική καταβολή της οικονομικής στήριξης, σημειώνοντας ότι μια οικογένεια χρειάζεται τα χρήματα πριν ταξιδέψει και όχι όταν επιστρέψει.
Ο βουλευτής του ΕΛΑΜ Αντρέας Παπαχαραλάμπους έκανε λόγο για ανάγκη μιας πιο ανθρώπινης προσέγγισης, υποστηρίζοντας ότι η αποστολή ασθενών στο εξωτερικό δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως μια διοικητική διαδικασία. Και αυτή ίσως είναι η ουσία της συζήτησης, πίσω από κάθε αίτημα υπάρχει ένας άνθρωπος που χρειάζεται θεραπεία και μια οικογένεια που καλείται να σταθεί δίπλα του, συχνά μακριά από την Κύπρο και υπό μεγάλη οικονομική και ψυχολογική πίεση. Η Επιτροπή έθεσε, παράλληλα, και ένα ακόμη ζήτημα με ιδιαίτερη βαρύτητα, την ανάγκη η Κυπριακή Δημοκρατία να αποκτήσει δικό της μεταφορικό μέσο για αεροδιακομιδές ασθενών.
Γιατί τελικά, οι 657 ασθενείς δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι άνθρωποι που χρειάστηκε να αφήσουν την Κύπρο για να βρουν τη θεραπεία που χρειάζονται — και οικογένειες που περιμένουν από το σύστημα υγείας όχι μόνο απαντήσεις, αλλά και ουσιαστική στήριξη.
Η Σάβια Ορφανίδου χαρακτήρισε το θέμα επιτακτικό, επισημαίνοντας ότι στις επείγουσες περιπτώσεις ο χρόνος μπορεί να είναι καθοριστικός. Η συζήτηση θα συνεχιστεί σε επόμενη συνεδρία της Επιτροπής Υγείας, ενώ αναμένονται γραπτές απαντήσεις από τους αρμόδιους φορείς για τα ζητήματα που τέθηκαν. Γιατί τελικά, οι 657 ασθενείς δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι άνθρωποι που χρειάστηκε να αφήσουν την Κύπρο για να βρουν τη θεραπεία που χρειάζονται — και οικογένειες που περιμένουν από το σύστημα υγείας όχι μόνο απαντήσεις, αλλά και ουσιαστική στήριξη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
