Περίπου 40.000 κολόνες από βασάλτη σχηματίζουν στην ακτή της Βόρειας Ιρλανδίας ένα πέτρινο σύνολο που μοιάζει χτισμένο με το χέρι. Το Giant’s Causeway, το Μονοπάτι των Γιγάντων, δημιουργήθηκε από λάβα που ψύχθηκε και ράγισε.
Οι στήλες βρίσκονται στην κομητεία Αντριμ, κάτω από απότομους βράχους και δίπλα στον Ατλαντικό. Οι πολυγωνικές τους κορυφές ακουμπούν η μία στην άλλη, ενώ το διαφορετικό ύψος δημιουργεί την εικόνα σκαλοπατιών που κατεβαίνουν προς το νερό.
Η εξήγηση βρίσκεται στη συστολή του πετρώματος καθώς κρύωνε. Παχιές ροές λάβας στερεοποιήθηκαν και αναπτύχθηκαν ρωγμές, χωρίζοντας τη μάζα σε κολόνες. Η κανονικότητα πολλών σχημάτων δεν σημαίνει ανθρώπινη κατασκευή.

Η ηφαιστειακή ιστορία της περιοχής συνδέεται με γεγονότα πριν από περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια. Ερευνα που παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 2026 από τις γεωλογικές υπηρεσίες της Βόρειας Ιρλανδίας και της Βρετανίας περιόρισε τη διάρκεια της ευρύτερης περιόδου ηφαιστειακής δραστηριότητας σε περίπου 5,5 εκατομμύρια χρόνια, αντί για παλαιότερες εκτιμήσεις 13,5 εκατομμυρίων.
Οι δύο αριθμοί περιγράφουν τη διάρκεια της δραστηριότητας στην περιοχή, όχι την ηλικία των στηλών. Η διάκριση έχει σημασία, γιατί η γεωλογική ιστορία περιλαμβάνει περισσότερα επεισόδια από μία μόνο ροή λάβας.
Πριν δοθεί επιστημονική εξήγηση, το τοπίο συνδέθηκε με θρύλους για γίγαντες που περνούσαν τη θάλασσα προς τη Σκωτία. Ο θρύλος έμεινε στο όνομα, ενώ η γεωλογική αξία οδήγησε στην ένταξη της περιοχής στην Παγκόσμια Κληρονομιά της UNESCO το 1986.
