Μια άγνωστη, ιδιαίτερα ανθρώπινη ιστορία για τον Γιώργο Μαζωνάκη έφερε στο φως ο φιλόλογος Αλέξανδρος Σουλιώτης, με μια ανάρτηση που τις τελευταίες ώρες έχει προκαλέσει συγκίνηση στα social media.
Ο Αλέξανδρος Σουλιώτης περιγράφει ένα περιστατικό που, όπως αναφέρει, συνέβη το 2002 στην Κομοτηνή, όταν ο ίδιος εργαζόταν ως φοιτητής στην υποδοχή γνωστού νυχτερινού κέντρου της πόλης. Δίπλα από το κλαμπ όπου εργαζόταν, εμφανιζόταν εκείνο το βράδυ ο Γιώργος Μαζωνάκης. Ο τραγουδιστής, τότε 30 ετών, είχε ήδη αρχίσει να ξεχωρίζει στον χώρο και το όνομά του είχε γίνει ιδιαίτερα γνωστό.
Μέσα στην πολυκοσμία και τη λάμψη της βραδιάς, όμως, ο Σουλιώτης αναφέρεται σε έναν άνθρωπο που βρισκόταν σχεδόν απαρατήρητος σε μια γωνιά του μαγαζιού. Επρόκειτο, όπως περιγράφει, για έναν μεγαλύτερο σε ηλικία εργαζόμενο, ο οποίος εκείνο το βράδυ ήταν ιδιαίτερα φορτισμένος, καθώς η κόρη του, που ζούσε μακριά, δεν απαντούσε στις τηλεφωνικές του κλήσεις μετά από έναν καβγά μεταξύ τους.
Σύμφωνα με την αφήγησή του, λίγο πριν ο Γιώργος Μαζωνάκης ανέβει στην πίστα, πλησίασε τον άνδρα και τον ρώτησε αν είναι όλα καλά. Εκείνος αρχικά προσπάθησε να κρύψει τη στενοχώρια του, όμως τελικά του μίλησε για την κόρη του.
Ο τραγουδιστής, όπως γράφει ο Αλέξανδρος Σουλιώτης, δεν αρκέστηκε σε μια τυπική κουβέντα παρηγοριάς. Του ζήτησε το τηλέφωνο της κόρης του και την κάλεσε ο ίδιος. «Κοπελιά, ο Γιώργος ο Μαζωνάκης είμαι. Δεν σε ξέρω. Αλλά εδώ δίπλα μου έχω έναν πολύ γλυκό άνθρωπο. Τον μπαμπά σου. Κι όταν τον δεις και βρεθείτε, σε παρακαλώ, κάν’ του μια αγκαλιά και κάν’ το για πάρ’ τη μου», φέρεται να της είπε, σύμφωνα με την ανάρτηση.
Στη συνέχεια, όπως περιγράφει ο φιλόλογος, ο Μαζωνάκης έδωσε το χέρι στον άνθρωπο, τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη και επέστρεψε στις πρόβες του, πριν ανέβει στη σκηνή για το πρόγραμμά του.
Ο Αλέξανδρος Σουλιώτης καταλήγει στην ανάρτησή του με μια σκέψη για τη σημασία μιας μικρής ανθρώπινης πράξης, σημειώνοντας πως το πραγματικό μεγαλείο ίσως δεν βρίσκεται μόνο στα χειροκροτήματα και την αναγνώριση, αλλά στην ικανότητα να παρατηρείς έναν άνθρωπο που βρίσκεται μόνος και να του δείχνεις ότι δεν είναι πραγματικά μόνος.Ο ίδιος ο Αλέξανδρος Σουλιώτης υπογράφει την αφήγησή του ως προσωπική μαρτυρία από εκείνη τη βραδιά, 24 χρόνια πριν.
Η ανάρτηση έχει ήδη συγκεντρώσει περισσότερα από 20.000 likes και εκατοντάδες σχόλια, με πολλούς χρήστες να στέκονται στο ανθρώπινο πρόσωπο του περιστατικού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
