Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης ψηφιακής εποχής είναι η ευκολία με την οποία μπορεί πλέον να κατασκευαστεί μια ψεύτικη εικόνα ή ακόμη και μια ολόκληρη ιστορία που μοιάζει αληθινή. Το είδαμε πρόσφατα και μετά τον θάνατο της Γωγώς Μαστροκώστα.
Την ώρα που η οικογένεια, οι φίλοι και οι δικοί της άνθρωποι βίωναν το πένθος τους, κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο εικόνες που υποτίθεται ότι προέρχονταν από την κηδεία της. Σε κάποιες από αυτές εμφανιζόταν ο σύζυγός της δίπλα στο φέρετρο ή σε στιγμές που ουδέποτε καταγράφηκαν στην πραγματικότητα. Το πιο ανησυχητικό, όμως, δεν είναι μόνο η δημιουργία τέτοιου περιεχομένου. Είναι το γεγονός ότι αρκετοί επιλέγουν να το διακινούν συνοδεύοντάς το με εντυπωσιακούς τίτλους, με μοναδικό στόχο να αυξήσουν την επισκεψιμότητα και τις αλληλεπιδράσεις τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Η εκμετάλλευση του πόνου μιας οικογένειας για μερικά επιπλέον κλικ δεν μπορεί να θεωρείται ενημέρωση. Αντίθετα, αποτελεί μια πρακτική που ξεπερνά τα όρια της δεοντολογίας και εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το πού σταματά η ελευθερία της τεχνολογίας και πού αρχίζει η ευθύνη απέναντι στην αλήθεια και τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπο. Οι νέες τεχνολογίες προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες και μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμο εργαλείο στην καθημερινότητα, στην εκπαίδευση, στην εργασία και στην ενημέρωση. Ωστόσο, καμία τεχνολογία δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ανθρώπινη κρίση, την ηθική και την υπευθυνότητα.
Σε μια εποχή όπου η εικόνα μπορεί εύκολα να παραπλανήσει, η κριτική σκέψη και η διασταύρωση των πληροφοριών γίνονται πιο απαραίτητες από ποτέ. Γιατί η μάχη δεν είναι μόνο απέναντι στην παραπληροφόρηση, αλλά και απέναντι στην απώλεια της εμπιστοσύνης σε όσα βλέπουμε και διαβάζουμε καθημερινά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
