Με λόγια βαθιάς συγκίνησης, η Στέλλα Κυριακίδου αναφέρθηκε στη Γωγώ Μαστροκώστα, περιγράφοντας μια προσωπική διαδρομή που ξεκίνησε ένα δύσκολο, βροχερό βράδυ, όταν – όπως θυμάται – ενημερώθηκε για τη διάγνωση καρκίνου του μαστού.
Στην αφήγησή της, η ίδια κάνει λόγο για μια γυναίκα που από την πρώτη στιγμή στάθηκε απέναντι στον φόβο με αξιοπρέπεια και δύναμη. Όπως σημειώνει, η Γωγώ δεν επέτρεψε ποτέ στην ασθένεια να καθορίσει τη στάση της ζωής της, δίνοντας παράλληλα κουράγιο σε άλλες γυναίκες που έδιναν τη δική τους μάχη στο Ογκολογικό Κέντρο.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη συμβολή της στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση γύρω από τον καρκίνο του μαστού, μέσα από τις πρώτες προσπάθειες της Europa Donna Κύπρου, όπου – όπως αναφέρει – στάθηκε αθόρυβα αλλά ουσιαστικά, σπάζοντας ταμπού και προκαταλήψεις.
«Μια αληθινή μαχήτρια της ζωής. Ένας σπάνιος άνθρωπος .
Θυμάμαι ήταν μια βροχερή νύχτα όταν χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ένας κοινός φίλος, γεμάτος αγωνία, μου ζήτησε να πάω στο σπίτι της.Η Γωγώ είχε μόλις διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού. Θυμάμαι ακόμη εκείνο το πρώτο βράδυ. Είχε μόλις πριν μερικές μέρες φέρει στον κόσμο την κόρη τους την Βικτώρια. Εκεί όπου η ζωή χαρίζει τη μεγαλύτερη ευλογία, εμφανίστηκε ξαφνικά ο μεγαλύτερος φόβος. Αλλά η Γωγώ από την πρώτη στιγμή ποτέ δεν άφησε τον φόβο να κυριαρχήσει. Ούτε για μια στιγμή .
Από εκείνη τη νύχτα ξεκίνησε μια κοινή διαδρομή που μου αποκάλυψε ποια πραγματικά ήταν. Πίσω από την ομορφιά, τη δημοσιότητα και τη λάμψη που έβλεπε ίσως ο κόσμος, υπήρχε μια γυναίκα με απίστευτη δύναμη, θέληση , αξιοπρέπεια και ψυχή. Μια γυναίκα βαθιά ανθρώπινη και δοτική.
Έκανε όλες τις θεραπείες της με χαμόγελο. Τα φουλάρια της έγιναν το δικό της στέμμα δύναμης.Στο νοσοκομείο δεν κοιτούσε μόνο τον εαυτό της αλλά έβρισκε πάντα τρόπο να δίνει κουράγιο στις άλλες γυναίκες, να τους κρατά το χέρι, να τους χαρίζει ελπίδα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πόσες γυναίκες την περίμεναν να έρθει για θεραπεία στο Ογκολογικό Κέντρο γιατί ένιωθαν πως μόνο η απλή παρουσία της τους έδινε δύναμη. Πάντα Αθόρυβα. Πάντα Διακριτικά. Και πάντα με εκείνο το φωτεινό, αληθινό χαμόγελο , γεμάτο ζεστασιά.
Η Γωγώ έγινε μια πραγματική Πρέσβειρα της Ζωής για πολλές γυναίκες στην Κύπρο, στα πρώτα μας βήματα για τη δημιουργία της Europa Donna Κύπρου . Στήριξε με θάρρος την προσπάθειά για σωστή ενημέρωση, σπάζοντας σιωπές και προκαταλήψεις. Μίλησε ανοικτά . Όπως έλεγε , ´έστω και μια γυναίκα να ακούσει και να βοηθηθεί αυτό μου αρκεί´.
Και δίπλα της πάντα ο Τραϊανός. Ο Φύλακας Αγγελός της. Αγάπη, στήριγμα και σιωπηλή δύναμη σε κάθε δύσκολη στιγμή. Πέρασαν τα χρόνια. Δεν μιλούσαμε συχνά, όμως μάθαινα τα νέα της, μου μίλησε για τη Βικτώρια. Ίσως εγώ πάντα ένιωθα πως εκείνη η πρώτη βραδιά μάς έδεσε για πάντα. Η Γωγώ ήταν ένας άνθρωπος που φώτιζε τους γύρω της. Η πραγματική της λάμψη δεν βρισκόταν στην εικόνα της, αλλά στην ψυχή της. Ήταν ένας ζεστός, γενναιόδωρος τεράστιος ήλιος που έκανε όσους βρίσκονταν κοντά της να νιώθουν ασφάλεια , αγάπη, ζεστασιά .
Θέλω να της πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για όλα όσα έκανε αθόρυβα. Για τα μηνύματα ελπίδας. Για το θάρρος να βγει μπροστά και να δώσει δύναμη σε τόσες γυναίκες. Στη Ελλάδα και Κύπρο . Τώρα η Γωγώ είναι με τους αγγέλους. Μαζί με την Πίτσα. Και είμαι σίγουρη πως ακόμη κι εκεί ψηλά θα χαμογελά όπως πάντα. Με εκείνο το χαμόγελο που νικούσε τον φόβο.
Καλό ταξίδι Γωγώ μου. Θα σε θυμάμαι πάντα έτσι: όμορφη στην ψυχή, γενναία στη ζωή. Είμαστε τυχερές που άγγιξες τις ζωές μας»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
