Ο 14χρονος οδηγούσε, το αυτοκίνητο ανατράπηκε, εκείνος χαροπαλεύει στο νοσοκομείο – κι εμείς ξανά στο ίδιο έργο θεατές. Ό,τι και να πούμε, μοιάζει να μην κολλά πια ούτε στο μυαλό των νέων, ούτε στο μυαλό αρκετών ενηλίκων.
Παιδιά που δεν έχουν καν δικαίωμα για μαθητικό δίπλωμα, κρατούν τιμόνι. Μικροί σε ηλικία, αλλά με αυτοπεποίθηση… ενήλικα. «Ξέρω, εν παθαίνω τίποτε, έχω τον», είναι η φράση που ακούγεται σχεδόν σαν κασέτα. Κι ύστερα μια λάθος κίνηση, λίγη παραπάνω ταχύτητα, ένας αγροτικός δρόμος, ένα δευτερόλεπτο απροσεξίας – και η ζωή κρέμεται από μια κλωστή μέσα σε ένα θάλαμο νοσοκομείου.
Δεν είναι το πρώτο περιστατικό. Κι αν δεν αλλάξει κάτι, δυστυχώς δεν θα είναι ούτε το τελευταίο. Ζούμε σε μια κοινωνία όπου πολύ συχνά το αυτοκίνητο αντιμετωπίζεται σαν παιχνίδι, σαν «δοκιμή», σαν τρόπαιο ενηλικίωσης. Όσο πιο νωρίς πιάσει το παιδί τιμόνι, τόσο πιο «μάγκας», τόσο πιο «έμπειρος». Μόνο που ο δρόμος δεν συγχωρεί. Δεν αναγνωρίζει ηλικίες, δικαιολογίες, καλές προθέσεις. Ένα λάθος, μία υπερβολική ταχύτητα, ένα παράνομο τιμόνι – και τελειώνουν όλα.
Οι γονείς βρίσκονται κι αυτοί στο κάδρο, είτε το θέλουμε είτε όχι. Δεν ξέρουμε, στην προκειμένη περίπτωση, ποιος γνώριζε τι και πόσο. Ξέρουμε όμως ότι πολλά παιδιά σε όλη την Κύπρο οδηγούν «για λίγο», «μέσα στο χωράφι», «μέχρι το περίπτερο». Μια ανοχή εδώ, ένα «έλα μωρέ, πρόσεχε» εκεί, κι έτσι στήνεται βήμα–βήμα η συνταγή της τραγωδίας. Γιατί όταν μάθεις σε ένα παιδί ότι οι κανόνες είναι… για να τους λυγίζουμε λίγο, αργά ή γρήγορα θα τους σπάσει τελείως.
Είναι του σχολείου, που οφείλει να μιλά για οδική ασφάλεια όχι τυπικά, αλλά με τρόπο που να αγγίζει.
Η ευθύνη δεν είναι μόνο ατομική, είναι συλλογική. Είναι της οικογένειας που πρέπει να βάλει σαφή όρια, να πει «όχι» και να το εννοεί. Είναι του σχολείου, που οφείλει να μιλά για οδική ασφάλεια όχι τυπικά, αλλά με τρόπο που να αγγίζει. Είναι της πολιτείας, που πρέπει να ενισχύει τον έλεγχο, αλλά και να στηρίζει πραγματικές καμπάνιες, όχι απλά σποτ που ξεχνιούνται μόλις τελειώσει η γιορτή των Χριστουγέννων ή του Πάσχα.
Η Αστυνομία διενήργησε εξετάσεις στο σημείο του τροχαίου ατυχήματος και εκ πρώτης όψεως διαφάνηκε πως ο ανήλικος, που έφερε ζώνη ασφαλείας, ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα.
Ας ευχηθούμε ο συγκεκριμένος 14χρονος να τα καταφέρει. Και ας μην αφήσουμε αυτή την υπόθεση να προστεθεί απλώς σε μια μαύρη λίστα τροχαίων. Να γίνει αφορμή να πούμε για άλλη μια φορά ξεκάθαρα, το τιμόνι δεν είναι παιχνίδι. Και η ζωή ενός παιδιού δεν μπορεί ποτέ να μπαίνει σε δοκιμή. Ο 14χρονος μεταφέρθηκε αρχικά με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, όπου οι επί καθήκοντι ιατροί διαπίστωσαν ότι έχει υποστεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Ακολούθως ο ανήλικος διακομίσθηκε στο Μακάρειο Νοσοκομείο, με την κατάσταση της υγείας του να χαρακτηρίζεται ως σοβαρή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
