Μετά το κάλεσμα της Παγκύπριας Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών, η δίωρη Παγκύπρια αποχή έγινε γεγονός, οι μαθητές μίλησαν δυνατά και έστειλαν σαφές μήνυμα – η φωνή τους μετράει. Ταυτόχρονα όμως αναδεικνύεται ένα κρίσιμο ερώτημα, μέχρι πού φτάνει η δύναμη της φωνής τους, όταν δεν συνοδεύεται από όρια και σεβασμό;
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Η ανακοίνωση της ΠΣΕΜ δεν αφήνει αμφιβολίες για τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι μαθητές. Για ακόμα μια φορά, το Υπουργείο Παιδείας, οι Διευθύνσεις Σχολείων και ορισμένοι καθηγητές προσπάθησαν να τους «φοβίσουν» και να τους αποτρέψουν από τη συμμετοχή. Παρά τις διαβεβαιώσεις κατά τις προηγούμενες συναντήσεις ότι κατανοούν τα αιτήματά τους, οι δηλώσεις του Υπουργείου στα ΜΜΕ μετά τη συνάντηση ήταν εντελώς διαφορετικές. Η καθολική συμμετοχή στην αποχή απέδειξε όμως ότι οι μαθητές δεν επηρεάζονται από υποσχέσεις χωρίς πράξεις.
Σε αρκετά Λυκεία, οι μαθητές έδωσαν έμπρακτα το μήνυμά τους: σχημάτισαν με τις τσάντες τους τη φράση «Λόγια κενά», ενώ ένα από τα πανό έγραφε «Υπουργεία με a/c, σχολεία χωρίς…»
Ταυτόχρονα, η μέρα είχε και σοβαρά περιστατικά που αναδεικνύουν την αναγκαιότητα αλλαγών στις σχολικές υποδομές. Σε Λύκειο της Επαρχίας Λευκωσίας, ανεμιστήρας έπεσε από τον τοίχο δίπλα από μαθήτρια, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλειά της. Ένα γεγονός που δείχνει ξεκάθαρα ότι η διεκδίκηση ασφαλούς και αξιοπρεπούς σχολείου δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη. Οι μαθητές έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται, και η κοινωνία πρέπει να ακούσει τη φωνή τους πριν συμβούν ατυχήματα.
Σε άλλο Λύκειο της Λευκωσίας, ο διευθυντής στάθηκε υποδειγματικά. Άφησε τους μαθητές να συμμετάσχουν στην αποχή δύο ώρες, χωρίς να τους εκφοβίσει, και τους ζήτησε μόνο να παραμείνουν εντός σχολείου, είτε στην αίθουσα εκδηλώσεων είτε στην αυλή. Κάποιοι μαθητές επέλεξαν να συνεχίσουν εκτός τάξης για άλλη μια ώρα, και έλαβαν αποβολές. Κατά τη γνώμη μου, αυτή η απόφαση ήταν σωστή η ελευθερία της γνώμης συνοδεύεται πάντα από όρια και ευθύνες. Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν ότι μπορούν να εκφράσουν τη γνώμη τους, αλλά να γνωρίζουν ότι θα έχουν και συνέπειες όταν δεν ακολουθούν τους κανόνες.
Ένα άλλο περιστατικό που αξίζει σχολιασμού σημειώθηκε προχθές σε σχολείο της Λάρνακας (πριν την εξαγγελία της ΠΣΕΜ). Υπήρξαν μαθητές που, αντί να διαμαρτυρηθούν με σεβασμό, ύψωσαν τις φωνές τους και προχώρησαν σε αντικοινωνικές πράξεις, πετώντας γλάστρες και διάφορα αντικείμενα.
Το αποτέλεσμα ήταν να τιμωρηθεί ακόμη και μαθητής που απλώς κρατούσε πανό με συνθήματα. Όπως λέμε, όταν βρίσκεσαι σε ένα περιβάλλον που δεν είναι νόμιμο ή ελεγχόμενο, ακόμα και ο τυχαίος μπορεί να πληρώσει τη νύφη. Αυτό αναδεικνύει πόσο σημαντική είναι η ορθή έκφραση γνώμης η απρέπεια και η αντικοινωνική συμπεριφορά ακυρώνουν το δίκιο μας και στιγματίζουν άδικα όσους θέλουν απλώς να εκφράσουν την άποψή τους. Όταν θέλεις να ακουστείς, ο τρόπος έχει σημασία – το να πετάς αντικείμενα δεν σε κάνει πιο σημαντικό, αλλά σε στιγματίζει.
Πάντως η σημερινή ημέρα στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι πρέπει να μεγαλώνουμε παιδιά για να έχουν άποψη, αλλά και για να κατανοούν την ευθύνη που συνοδεύει τη γνώμη τους. Ένα σύγχρονο σχολείο πρέπει να ακούει, να σέβεται, να προστατεύει και να θέτει όρια εκεί που χρειάζεται. Τα παιδιά μιλούν, διεκδικούν και ενεργούν. Η κοινωνία και οι θεσμοί οφείλουν να τα ακούσουν και να ανταποκριθούν με πράξεις, όχι με υποσχέσεις.
Στο τέλος, η σωστή διαχείριση της μαθητικής έκφρασης είναι το μάθημα που όλοι πρέπει να κρατήσουμε θάρρος να λες τη γνώμη σου, σεβασμός στους άλλους, και όρια που διασφαλίζουν ότι η ελευθερία δεν μετατρέπεται σε χάος. Η σημερινή μέρα έδειξε πως τα παιδιά μπορούν να μεγαλώσουν με άποψη – και με υπευθυνότητα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
