Οι μεγαλύτεροι άνθρωποι γύρω μας δεν είναι απλώς «αριθμοί» στις στατιστικές, και η σημερινή ημέρα το αποδεικνύει. Είναι οι γονείς, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, οι άνθρωποι που με τον κόπο τους έφτιαξαν το παρόν που ζούμε σήμερα. Στην Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων δεν κοιτάμε μόνο πίσω, με σεβασμό στην πορεία τους, αλλά και μπροστά. Ποιο είναι το μέλλον της κοινωνίας μας, καθώς όλοι, αργά ή γρήγορα, βαδίζουμε προς τα γηρατειά;
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας από την απογραφή του 2021, το ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας κάτω των 15 ετών ανήλθε στο 15,4%, των ατόμων 15-64 ετών στο 67,3%, ενώ οι 65 ετών και άνω ανήλθαν στο 17,2%. Για πρώτη φορά, το ποσοστό των ηλικιωμένων ξεπέρασε εκείνο των παιδιών — μια σαφής ένδειξη ότι η Κύπρος ακολουθεί την τάση γήρανσης που καταγράφεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
Πίσω όμως από τον ανθρώπινο σεβασμό που τους αξίζει, τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι η Κύπρος γερνά.
Το φαινόμενο αυτό δεν αφορά μόνο την Κύπρο. Παρατηρείται και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, όπου η αύξηση του προσδόκιμου ζωής σε συνδυασμό με τη μείωση των γεννήσεων αλλάζει σταδιακά την κοινωνική πυραμίδα. Αν τα δεδομένα αυτά συνεχίσουν με τον ίδιο ρυθμό, μέσα στην επόμενη δεκαετία η Κύπρος θα μπορεί να θεωρηθεί ξεκάθαρα μια χώρα που «γερνά». Αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστούν νέες πολιτικές για τη στήριξη του συστήματος υγείας, των συντάξεων αλλά και για την αξιοποίηση της εμπειρίας και της δύναμης των ηλικιωμένων μέσα στην κοινωνία.
Η σημερινή ημέρα δεν είναι μόνο αφορμή για αριθμούς. Είναι κυρίως υπενθύμιση ότι κάθε ηλικιωμένος είναι μια ζωντανή ιστορία, ένας άνθρωπος που αξίζει σεβασμό, φροντίδα και ενεργό ρόλο στη ζωή της κοινότητας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
