Ένα από τα βασικότερα θέματα που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος, καθημερινά είναι η συμπεριφορά η οποία κρίνει τον χαρακτήρα του άλλου. Δεν είναι λίγες οι φορές που καταλογίζουμε την συμπεριφορά του άλλου ότι είναι λόγω της παιδείας του, εάν δηλαδή έχει αποκτήσει στην ζωή του μόρφωση και κατέχει κάποιο πτυχίο για να διαπιστώσουμε, εάν δικαιολογείται η συμπεριφορά του.
Και στο τέλος της ημέρας καταλήγουμε ότι δεν διαδραματίζει καμιά σχέση, η συμπεριφορά του άλλου, με την ευγένεια, το ήθος και την αξιοπρέπεια. Αρκετοί είναι αυτοί, που θεωρούν ότι εάν δεν έχεις αποφοιτήσει από Πανεπιστήμιο ή Κολλέγιο ενδεχόμενο να μην έχεις την κατάλληλη συμπεριφορά από αυτόν που έχει αποκτήσει στην ζωή του όλα τα Μάστερ των καλύτερων Πανεπιστήμιων.
Η μόρφωση ναι, μεν διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην ζωή μας, όμως δεν καθορίζει εάν μπορούμε να λεγόμαστε άνθρωποι τελικά. Γιατί τα πτυχία, τα μάστερ και δεν ξέρω τι άλλο, δεν φτιάχνουν χαρακτήρες ούτε σας κάνουν καλύτερους ανθρώπους. Αντίθετα, εάν η συμπεριφορά σας είναι άξεστη, τότε είσαστε και εσείς ένα «μικρό» ανθρωπάκι.
Δεν πάει, να έχεις δέκα πτυχία στην φιλοσοφική, στην ιατρική στην δικηγορική και δεν ξέρω που άλλου, εάν είσαι ένας άνθρωπος γεμάτος υποκρισία, ψέμα, και διπλωματία του τύπου είναι παλαβός αυτός να μην του δώσουμε σημασία, τότε έχεις χάσει το «παιχνίδι» εδώ και πολύ καιρό. Τα πτυχία που κατέχεις, δεν φτιάχνουν χαρακτήρες ούτε και συμπεριφορές. Δεν κρύβονται πίσω από μια οθόνη και παρακολουθούν την κίνηση των άλλων. Τα πτυχία δεν σε κάνουν εξυπνότερο, ούτε και καλύτερο. Τα πτυχία είναι ένα έξτρα προσόν για να μπορέσει κάποιος να γίνει καλύτερος και να εμπλουτίσει τις γνώσεις του.
Όταν όμως, είσαι από κούνια άξεστος και απολίτιστος, τότε ούτε δέκα πτυχία δεν σε σώζουν. Κρίμα, πάντως, γιατί πολλοί από αυτούς που κατέχουν κάποιο πτυχίο διδάσκουν και μαθαίνουν κάποια πράγματα στην ζωή των παιδιών μας, διαμορφώνουν χαρακτήρες και κτίζουν τα όνειρα τους. Γι’ αυτό πρώτα αυτοί πρέπει να έχουν υπομονή, να είναι αληθινοί και όχι ψεύτικοι και «πλαστικοποιημένοι».