Σήμερα χρειάστηκε να τηλεφωνήσω στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Αυτό που θα έπρεπε να είναι μια απλή κλήση μετατράπηκε σε μισή ώρα ακουστικής βασανιστικής αναμονής, από τις 12:00 μέχρι τις 12:30, υπό τους ήχους μιας μουσικής που μόνο εκνευριστική μπορεί να χαρακτηριστεί. Όταν τελικά ξανακάλεσα στις 1:00 μ.μ., μου είπαν να πάρω τη Δευτέρα. Ρώτησα γιατί – μήπως ο υπεύθυνος είχε σχολάσει; Η απάντηση: «Όχι… αλλά καλύτερα να πάρεις τη Δευτέρα».
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Δηλαδή, για ποιο λόγο; Γιατί είναι Παρασκευή; Γιατί φεύγουν να πάνε σε άλλη παραλία; Και εδώ έρχεται η ειρωνεία: την ίδια στιγμή, η ΕΔΥ διαβεβαιώνει ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι… άριστοι. Ναι, ο μέσος όρος βαθμολογίας το 2024 ήταν 9,01/10. Άρα, σύμφωνα με το Δημόσιο, η απόδοση είναι τέλεια. Το πρόβλημα είναι ότι η πραγματικότητα στις τηλεφωνικές γραμμές και στο διαδικτυακό σύστημα μοιάζει… άλλη χώρα.
Και κάπως έτσι, το Δημόσιο του 2025 μας υπενθυμίζει ότι η έννοια της «εξυπηρέτησης» παραμένει σχετική. Ο χρόνος του πολίτη χάνεται, τα νεύρα σπάνε, αλλά το σύστημα συνεχίζει να βαθμολογεί τον εαυτό του με… 9/10. Όλοι άριστοι λοιπόν – εκτός από αυτόν που περιμένει στην άλλη άκρη της γραμμής.
Το online portal «μπάζει νερά». Οι διαδικασίες που υποτίθεται ότι απλοποιήθηκαν παραμένουν πολύπλοκες, το σύστημα κολλάει και οι πολίτες, αντί να ολοκληρώνουν εύκολα τις υποθέσεις τους, χάνουν χρόνο και υπομονή. Καλύτερα να πηγαίνεις επιτόπου για κάθε αίτηση παρά να σπαταλάς μισή ώρα στο τηλέφωνο, ακουστικά να βομβαρδίζεσαι από μουσική, για να σου πουν τελικά… «πάρε τη Δευτέρα».
Ο πολίτης όμως; περιμένει, ξανακαλεί, ακουμπά το κεφάλι στο τηλέφωνο και προσπαθεί να θυμηθεί τι είναι η υπομονή
Δεν ισοπεδώνω όλες τις υπηρεσίες υπάρχουν υπάλληλοι που κάνουν τη δουλειά τους σωστά και με σεβασμό στον πολίτη. Το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων όμως είναι βασικό – είναι η καθημερινή επαφή του πολίτη με το κράτος. Δεν γίνεται η εξυπηρέτηση να εξαρτάται από γνωστούς ή φίλους, ούτε από συμφέροντα. Οι πολίτες πρέπει να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς να γίνονται «πειραματόζωα» διαδικασιών.
Πριν μιλήσουμε για ευρωπαϊκά standards ή διαδικτυακά συστήματα, ας μάθουν πρώτα να απαντούν στα τηλέφωνα. Ας εξηγούν στον πολίτη πώς να διεκπεραιώσει τις υποθέσεις του. Δεν χρειάζεται να είναι αστροφυσικοί ούτε να έχουν την «αποκλειστική νοημοσύνη» που πολλοί υπάλληλοι φαίνεται να θεωρούν απαραίτητη για να κατέχουν κυβερνητικές θέσεις. Κι εάν το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει αρκετό προσωπικό, τότε ας ανοίξουν οι θέσεις. Όχι μόνο οι διευθυντικές, αλλά και αυτές που χρειάζονται για την πραγματική εξυπηρέτηση του πολίτη. Με την προϋπόθεση, όμως, ότι όσοι διοριστούν θα κάνουν τη δουλειά τους σωστά. Γιατί ευτυχώς στην αγορά εργασίας υπάρχουν πολλά αξιόλογα νέα άτομα που διψούν να αποδείξουν την αξία τους.
Δεν ισοπεδώνω όλες τις υπηρεσίες υπάρχουν υπάλληλοι που κάνουν τη δουλειά τους σωστά και με σεβασμό στον πολίτη.
Στο Δημόσιο του 2025, όλοι οι υπάλληλοι είναι άριστοι. Ο πολίτης όμως; περιμένει, ξανακαλεί, ακουμπά το κεφάλι στο τηλέφωνο και προσπαθεί να θυμηθεί τι είναι υπομονή. Στο Δημόσιο όλοι οι υπάλληλοι είναι άριστοι. Το μόνο που λείπει είναι να γίνει κάποιος άριστος και… πολίτης. Σοβαρευτείτε, γιατί η εξυπηρέτηση του πολίτη δεν είναι προνόμιο, είναι δικαίωμα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
