Το πρωί του Σαββάτου, κάτοικος της περιοχής Αρχαγγέλου ενημέρωσε τον Δήμο Στροβόλου για νεκρή γάτα που βρισκόταν σε κατάσταση αποσύνθεσης, προκαλώντας έντονη δυσοσμία. Σε λιγότερο από είκοσι λεπτά, συνεργείο καθαριότητας του Δήμου έφτασε στο σημείο και προχώρησε στη συλλογή του ζώου, αποκαθιστώντας την καθαριότητα στην περιοχή.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Αυτή η γρήγορη αντίδραση αξίζει συγχαρητήρια. Όμως, πίσω από το περιστατικό κρύβεται μια σκληρή αλήθεια, οι δηλητηριάσεις ζώων συνεχίζονται. Και όσο συνεχίζονται, η κοινωνία μας θα στιγματίζεται. Ας μην κρυβόμαστε. Όσοι σκορπούν δηλητήριο και σκοτώνουν γάτες ή σκύλους, δεν είναι απλά «αδιάφοροι». Όσοι δεν θέλουν να περιτριγυρίζουν γάτες στις αυλές τους, απλά τις απομακρύνουν, δεν τις σκοτώνουν. Γιατί όταν μπορείς να αφαιρέσεις τη ζωή ενός ζώου με τέτοιον τρόπο, τότε έχεις μέσα σου τη δυνατότητα να κάνεις κακό και σε άνθρωπο. Αυτή δεν είναι υπερβολή. Είναι αλήθεια που πολλοί δεν θέλουν να παραδεχτούν.
Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο «δεν τα συμπαθώ» και στο «τα σκοτώνω»
Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να αγαπά τα ζώα. Ούτε να τα ταΐζει, ούτε να τα υιοθετεί. Όμως υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο «δεν τα συμπαθώ» και στο «τα σκοτώνω». Οι γάτες, εκτός από το ότι προσφέρουν χαρά σε όσους τις φροντίζουν, βοηθούν και στην ισορροπία της γειτονιάς μας, κρατώντας υπό έλεγχο τα τρωκτικά. Τα δηλητήρια δεν είναι λύση. Δεν είναι παράδοση. Είναι έγκλημα. Και όσοι τα ρίχνουν κουβαλούν για πάντα το στίγμα της απανθρωπιάς. Η κοινωνία μας κρίνεται από το πώς φερόμαστε στα πιο αδύναμα πλάσματα. Και δυστυχώς, σε αυτό το τεστ ανθρωπιάς, πολλοί βγαίνουν αποτυχημένοι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
