Την Παρασκευή θα πουν το τελευταίο αντίο στον Βάσο Φτωχόπουλλο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών.
Τις τελευταίες ώρες, φίλοι, συνεργάτες και άνθρωποι που τον γνώρισαν μέσα από τη μακρά πορεία του στον χώρο του πολιτισμού και των γραμμάτων αποχαιρετούν τον Βάσο Φτωχόπουλλο με προσωπικές αναρτήσεις, ανασύροντας μνήμες από τη ζωή και τη συνεργασία μαζί του.
Η κηδεία του θα τελεστεί στις 10:00 το πρωί, στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας στο Καϊμακλί, ενώ η οικογένεια θα δέχεται συλλυπητήρια από τις 09:30.
Αντί στεφάνων, θα γίνονται εισφορές στον Παγκύπριο Σύνδεσμο Φίλων Νεφροπαθών και στη Φιλόπτωχο Αδελφότητα Καιμακλίου.Μετά την ταφή, θα προσφερθεί καφές στην ταβέρνα «Αιγαίον».
Ανάμεσά τους και ο Δημήτρης Τοκαρής, ο οποίος θυμάται τη συνεργασία τους πριν από πολλά χρόνια σε τηλεοπτική σειρά που είχε γράψει ο Φτωχόπουλλος για το Σίγμα. Όπως αναφέρει, οι δύο τους είχαν κατά καιρούς διαφωνίες και συγκρούσεις, κυρίως για τις έντονες πολιτικές απόψεις που ήθελε να εντάξει ο Φτωχόπουλλος στη σειρά. Παρά τις διαφωνίες τους, όμως, ο Τοκαρής αναγνωρίζει το χιούμορ, τη μόρφωση και το ταλέντο του.
«Δεν μπορούσα να μην παραδεχθώ το χιούμορ, την μόρφωση και το ταλέντο του», γράφει χαρακτηριστικά, θυμίζοντας πως κάθε φορά που συναντιόνταν στο Αιγαίο αναφέρονταν στους παλιούς τους καβγάδες γελώντας. «Καλό σου ταξίδι αγαπητέ Βάσσο», καταλήγει.
Με τον δικό του, ιδιαίτερο τρόπο, αποχαιρετά τον Βάσο Φτωχόπουλλο και ο Τίτος Χριστοδούλου. Σε μια μακροσκελή ανάρτησή του, που είχε δημοσιεύσει στις 5 Αυγούστου 2023, με αφορμή τα γενέθλια του Φτωχόπουλλου, ο Χριστοδούλου αναφέρεται στη σχέση του με τη μουσική, τα βιβλία, τις μνήμες, την Κύπρο και την προσφυγιά. Μιλά για έναν άνθρωπο που κουβαλούσε μαζί του τους τόπους και τις μνήμες του, αλλά και για τη σχέση του με τα τραγούδια, τα οποία αποτέλεσαν σημαντικό κομμάτι της ζωής και του έργου του.
Στην ανάρτησή του αναφέρεται και στο βιβλίο «Like a Rolling Stone», αλλά και στον τρόπο με τον οποίο ο Φτωχόπουλλος αντιμετώπιζε τη μουσική, τη ζωή και την ξενιτιά, μέσα από το προσωπικό του ύφος και τη χαρακτηριστική του ειρωνεία. Ο Τίτος Χριστοδούλου περιγράφει τον Φτωχόπουλλο ως έναν άνθρωπο που κουβαλούσε μέσα του τους τόπους από τους οποίους πέρασε, αλλά και τις πληγές της πατρίδας του. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην παλιά Λευκωσία, στις αυλές και τις βεράντες της, στις συνήθειες και στα ακούσματα που σημάδεψαν τον συγγραφέα, αλλά και στην προσπάθειά του να παραμείνει δεμένος με όλα όσα θεωρούσε δικά του. Και στο τέλος, μέσα από την εικόνα του μουεζίνη που ακούγεται ανάμεσα στις φοινικιές, ο Χριστοδούλου επιστρέφει στην Κύπρο και στην «αιώνια πληγή», όπως την αποκαλεί, που για τον Φτωχόπουλλο συνδεόταν με τις μνήμες, τη μουσική και τη φωνή της πατρίδας.
Ο Βάσος Φτωχόπουλος γεννήθηκε το 1950 στην Αιγιαλούσα της Καρπασίας. Εκεί πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του, πριν η οικογένειά του μετακινηθεί στο Λονδίνο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου άρχισε να δραστηριοποιείται στον χώρο των γραμμάτων και του πολιτισμού. Το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του συνδέθηκε με τις εκδόσεις. Μέσα από το «Αιγαίον» ασχολήθηκε ενεργά με την έκδοση βιβλίων, ενώ παράλληλα δημιούργησε και εξέδωσε εφημερίδες και περιοδικά.
Δεν περιορίστηκε όμως στις εκδόσεις. Έγραψε, ασχολήθηκε με το θέατρο και τη σκηνοθεσία και συμμετείχε ενεργά στην πολιτιστική ζωή, αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή με πολλές διαφορετικές πλευρές.
Ιδιαίτερη θέση στη ζωή του είχε και το «Αιγαίον» στη Λευκωσία. Για πολλά χρόνια υπήρξε ένας χώρος όπου συναντήθηκαν άνθρωποι των γραμμάτων, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι και πρόσωπα της πνευματικής ζωής. Οι συζητήσεις και οι παρέες που δημιουργήθηκαν εκεί αποτέλεσαν κομμάτι μιας άλλης εποχής της Λευκωσίας. Ο Φτωχόπουλος ήταν από εκείνες τις προσωπικότητες που δύσκολα περνούσαν απαρατήρητες. Είχε έντονο χαρακτήρα, ιδιαίτερο χιούμορ και τον δικό του τρόπο να εκφράζεται. Όσοι τον γνώρισαν κρατούν τις δικές τους ιστορίες και αναμνήσεις από έναν άνθρωπο που έζησε με πάθος όσα επέλεξε να υπηρετήσει.
Συγκινητικός ήταν και ο αποχαιρετισμός των εκδόσεων «Έρμα», που στάθηκαν στη μακρά σχέση τους μαζί του και στην πολυσχιδή παρουσία του στις εκδόσεις, τα έντυπα, το θέατρο και το βιβλίο.
Ο θάνατός του αφήνει ένα κενό στον χώρο των κυπριακών γραμμάτων. Πίσω του μένουν τα βιβλία και οι εκδόσεις του, η θεατρική του δουλειά, οι χώροι που δημιούργησε και, πάνω απ’ όλα, οι άνθρωποι που γνώρισε και οι σχέσεις που δημιούργησε μέσα από μια ζωή γεμάτη δράση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
