Αντιδράσεις προκαλεί η πρόσφατη ανακοίνωση σχετικά με τη συμμετοχή παιδιών Δημοτικών Σχολείων σε παιδική κατασκήνωση, καθώς φαίνεται να αποκλείει παιδιά που κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς είχαν συνοδό.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, τα συγκεκριμένα παιδιά θα πρέπει να οργανώσουν ιδιωτικά τη συνοδεία τους για να μπορέσουν να συμμετάσχουν, ενώ σε περίπτωση που δεν το πράξουν, οι αιτήσεις τους δεν θα γίνονται αποδεκτές. Η πρακτική αυτή εγείρει σοβαρά ζητήματα ισότητας και πρόσβασης, καθώς περιορίζει την συμμετοχή παιδιών σε δραστηριότητες που προάγουν την κοινωνικοποίηση και την προσωπική τους ανάπτυξη, με κριτήριο οικονομικούς ή πρακτικούς περιορισμούς των οικογενειών τους.
Ειδικοί και φορείς τονίζουν ότι η διασφάλιση ίσων ευκαιριών για όλα τα παιδιά είναι θεμελιώδης υποχρέωση και ότι κάθε μορφή αποκλεισμού συνιστά διάκριση.
Από τη μεριά της, η Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, Έλενα Περικλέους, τονίζει ότι η απόφαση να αποκλείονται παιδιά που κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς είχαν συνοδό παραβιάζει την αρχή της ισότητας ευκαιριών και πλήττει τα βασικά δικαιώματα των παιδιών. Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η Αρχή της Μη Διάκρισης αποτελεί θεμελιώδη αρχή και επιβάλλει σε κάθε παιδί, χωρίς εξαίρεση, να έχει ίσες ευκαιρίες συμμετοχής σε δραστηριότητες που προάγουν την κοινωνικοποίηση και την προσωπική του ανάπτυξη. Η Επίτροπος υπογραμμίζει ότι η άρνηση παροχής υπηρεσιών υπό αυτές τις συνθήκες συνιστά διάκριση και παραβιάζει και το άρθρο 6 του περί Ατόμων με Αναπηρίες Νόμου του 2000 [127(Ι)/2000].
Η κα Περικλέους σημειώνει ότι κάθε μορφή αποκλεισμού είναι καταδικαστέα και ότι η διασφάλιση ίσων ευκαιριών για όλα τα παιδιά αποτελεί υποχρέωση της κοινωνίας. Οι δραστηριότητες που απευθύνονται σε παιδιά πρέπει να σχεδιάζονται με γνώμονα τον καθολικό σχεδιασμό, τη δίκαιη μεταχείριση και την εξάλειψη κάθε μορφής διάκρισης, ώστε κανένα παιδί να μην αποκλείεται ή περιθωριοποιείται λόγω προσωπικών χαρακτηριστικών ή οικογενειακής κατάστασης.
Επιπλέον, οι διοργανωτές παιδικών κατασκηνώσεων και άλλων εκπαιδευτικών ή ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες και το αναπτυξιακό επίπεδο των παιδιών και να εντοπίζουν εκ των προτέρων πιθανά εμπόδια που μπορεί να αντιμετωπίσουν παιδιά με αναπηρία, λαμβάνοντας όλα τα δυνατά μέτρα για την άρση τους.
Η ίδια υπογραμμίζει την ανάγκη δημιουργίας θεσμικού πλαισίου για τη λειτουργία των παιδικών κατασκηνώσεων και τον καθορισμό αρμόδιου φορέα ελέγχου, ώστε να διασφαλίζεται ότι όλες οι δραστηριότητες παρέχουν ίσες ευκαιρίες συμμετοχής για όλα τα παιδιά, χωρίς διακρίσεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
