Η σύλληψη του 37χρονου πατέρα, ο οποίος αναμένεται να οδηγηθεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για την έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης, είναι μια εξέλιξη που ήταν αναμενόμενη στο πλαίσιο της διερεύνησης μιας τόσο σοβαρής υπόθεσης. Οι Αρχές οφείλουν να εξετάσουν κάθε ενδεχόμενο και να διαπιστώσουν με ακρίβεια τι συνέβη εκείνα τα μοιραία δευτερόλεπτα που στοίχισαν τη ζωή σε ένα παιδί μόλις τριών ετών.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: AΡΧΕΙΟΥ
Από εκεί και πέρα, όμως, θεωρώ πως χρειάζεται όλοι να δείξουμε λίγη περισσότερη ψυχραιμία. Τις τελευταίες ώρες διαβάζω τίτλους, σχόλια και συμπεράσματα, λες και κάποιοι γνωρίζουν ήδη τι ακριβώς έγινε. Η πραγματικότητα είναι πως κανείς, εκτός από τους ανθρώπους που βρίσκονταν εκεί και τους ανακριτές που εξετάζουν την υπόθεση, δεν γνωρίζει τι συνέβη.
Αν πράγματι το παιδί έπαιζε με τον 37χρονο πατέρα του, όπως αναφέρουν οι μέχρι στιγμής πληροφορίες, τότε μιλάμε για μια τραγωδία που δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Πόσοι γονείς δεν έχουν σηκώσει το παιδί τους ψηλά για να το κάνουν να γελάσει; Πόσοι δεν έχουν παίξει μαζί του χωρίς ποτέ να περάσει από το μυαλό τους ότι μια στιγμή μπορεί να αλλάξει τα πάντα; Δεν λέω ότι έτσι έγιναν τα γεγονότα. Αυτό θα το δείξει μόνο η έρευνα. Λέω όμως ότι δεν πρέπει να χτίζουμε ιστορίες πριν ολοκληρωθούν οι εξετάσεις.
Άλλο η διερεύνηση πιθανών ευθυνών και άλλο η βιασύνη να καταδικάσουμε έναν άνθρωπο πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία. Η Αστυνομία κάνει τη δουλειά της, η Δικαιοσύνη θα ακολουθήσει τον δρόμο της και όλοι οφείλουμε να σεβαστούμε αυτή τη διαδικασία.
Στο τέλος της ημέρας, όσο κι αν συζητάμε για παράθυρα, μπαλκόνια, καταθέσεις και εντάλματα, υπάρχει κάτι που δεν αλλάζει. Ένα μικρό παιδί έχασε τη ζωή του. Μια μητέρα επιστρέφει στην χώρα της χωρίς το παιδί της. Ένα πεντάχρονο αδελφάκι θα μεγαλώσει με μια απουσία που δεν αναπληρώνεται ποτέ. Και μια οικογένεια που ήρθε στην Κύπρο για διακοπές θα θυμάται για πάντα αυτόν τον τόπο ως το μέρος όπου άλλαξε η ζωή της μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει να προτρέξω των εξελίξεων ούτε να υιοθετήσω εύκολες ερμηνείες. Προτιμώ να περιμένω τα αποτελέσματα της έρευνας και τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Γιατί όταν χάνεται η ζωή ενός παιδιού, ο σεβασμός στην αλήθεια είναι εξίσου σημαντικός με τον σεβασμό στον ανθρώπινο πόνο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
