Αυτό το θέμα με τους δήθεν, και τάχα ότι, ενδιαφέρονται για τον πολιτισμό, για την παιδεία, για τα πολιτικά πιστεύω μας και ακόμη και το ποδόσφαιρο με χαλάει λίγο. Ένας συνδυασμός ο οποίος δεν αρμόζει με τα μέτρα μου και δεν ξέρω κατά πόσο είναι σωστή η σκέψη μου.
Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…καλώς έως εδώ να ενδιαφέρεσαι για τον πολιτισμό να το «παίζεις» κουλτουριάρα ακούγοντας τραγούδια ποιοτικά και στο τέλος να μου βάζεις και ένα Nότη Σφακιανάκη γιατί το έβαλε ο «φίλος» σου, δεν μου αρμόζει. Να είσαι ψαγμένη μέσα στα βιβλία και στις λογοτεχνικές ιστορίες, να μου μιλάς για ποδόσφαιρο και μάλιστα να συμμετέχεις ενεργά, κάτι δεν μου κολλά. Να μιλάς με γλυκόλογα σε κάποιον, που δύο φορές είδες στην ζωή σου και να «πιάνεσαι» ψεύτρα δεν μου αρμόζει.
Για αυτό…αυτοί οι δήθεν, οι πρέπει, οι «σωστοί» πρέπει να φύγουν άμεσα από τη ζωή μου…Να μην τους βλέπω πια, να μην τους ακούω και προπαντός να «ακούω» υποσχέσεις…Οι δήθεν…που στην τελικά όλοι είμαστε «δήθεν»…γιατί εάν δεν ήμασταν θα είμαστε πιο αληθινοί και πιο ουσιαστικοί. Θα ξέραμε τι θέλαμε και θα το διεκδικούσαμε.
Δεν θα «μπαίναμε» στα «χωράφια» του άλλου για να δείξουμε έναν άλλο εαυτό. Θα μιλούσαμε ευθέως και αληθινά, δεν λέω να αποκαλύψουμε τα μυστικά μας, τους στόχους μας, τα όνειρα μας σε κάποιον που δεν γνωρίζουμε…Όμως, να σταματήσουμε να είμαστε δήθεν και να βγάζουμε έναν άλλο εαυτό…και να ανεμίζουμε όπου μας πάρει ο άνεμος…
