Το Κόμμα για τα Ζώα της Κύπρου δημοσιοποίησε ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό που καταγράφει την πολυετή προσπάθεια διάσωσης δύο καφέ αρκούδων από τον Ζωολογικό Κήπο Λεμεσού και τη μεταφορά τους σε καταφύγιο άγριας ζωής στην Ουγγαρία, σε μια επιχείρηση που χαρακτηρίζεται ως μία από τις πιο σύνθετες και απαιτητικές που έχουν πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή κυπριακών και διεθνών φορέων.
Το κείμενο, που υπογράφει η Patricia Radnor Kyriacou (8/5/1946 – 1/6/2025), συνιδρύτρια της φιλοζωικής οργάνωσης ΚΙΒΩΤΟΣ/ARC, περιγράφει με λεπτομέρεια ένα ταξίδι που διήρκεσε σχεδόν τρεις δεκαετίες και κατέληξε στη μεταφορά των δύο ζώων, του Νόα και του Μίδα, στο καταφύγιο Veresegyház στη Βουδαπέστη. Σύμφωνα με το οδοιπορικό, η διαδικασία ξεκίνησε ύστερα από χρόνια πιέσεων και συντονισμού με αρμόδιες αρχές και φιλοζωικές οργανώσεις, με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των δύο αρκούδων που ζούσαν σε συνθήκες αιχμαλωσίας στη Λεμεσό. Η επιχείρηση μεταφοράς οργανώθηκε με αυστηρά πρωτόκολλα ασφαλείας, τη συμμετοχή εξειδικευμένων κτηνιάτρων και τη χρήση ειδικά διαμορφωμένων κιβωτίων μεταφοράς, ώστε να διασφαλιστεί η ελάχιστη δυνατή καταπόνηση των ζώων.
Η φόρτωση των αρκούδων πραγματοποιήθηκε νυχτερινές ώρες, με χρήση ανυψωτικών μηχανημάτων και συνεχή παρακολούθηση από κτηνιατρικό προσωπικό. Στη συνέχεια, τα ζώα μεταφέρθηκαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας και επιβιβάστηκαν σε ειδικά ναυλωμένο μεταγωγικό αεροσκάφος με προορισμό τη Βουδαπέστη. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, κτηνίατροι φρόντιζαν για τη σταθεροποίηση της κατάστασής τους, ενώ στο έδαφος είχε οργανωθεί αντίστοιχα αυστηρό πρωτόκολλο υποδοχής. Με την άφιξή τους στην Ουγγαρία, οι δύο αρκούδες μεταφέρθηκαν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο καραντίνας με φυσικό έδαφος, λίμνη και δυνατότητες κίνησης και εξερεύνησης, συνθήκες που προσεγγίζουν το φυσικό τους περιβάλλον.
Όπως αναφέρεται στο οδοιπορικό, η πρώτη τους αντίδραση ήταν άμεση και έντονη, επαφή με το νερό, εξερεύνηση του χώρου και συμπεριφορές που είχαν κατασταλεί για δεκαετίες.
Η τελική απελευθέρωση στο καταφύγιο συνοδεύτηκε από έντονη συγκίνηση των παρευρισκόμενων επιστημόνων και εθελοντών. Οι αρκούδες κινήθηκαν σχεδόν άμεσα προς τη λίμνη, επιβεβαιώνοντας τη φυσική τους ανάγκη για νερό και ελεύθερη κίνηση. Η στιγμή χαρακτηρίστηκε από τους συμμετέχοντες ως «το τέλος ενός μακρού κύκλου εγκλεισμού και η αρχή μιας νέας ζωής». Το οδοιπορικό κλείνει με την επισήμανση ότι τέτοιες επιχειρήσεις δεν είναι απλώς τεχνικά εγχειρήματα, αλλά βαθιά ηθικές παρεμβάσεις που αναδεικνύουν τη σημασία της ευζωίας και της δυνατότητας των ζώων να εκδηλώνουν φυσική συμπεριφορά.
Μετά από δεκαετίες περιορισμού, ο Νόα και ο Μίδας βρήκαν τελικά έναν χώρο όπου, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «η φύση ξαναπαίρνει τη θέση της».
Η ιστορία τους παραμένει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα διεθνούς συνεργασίας για την προστασία της άγριας ζωής στην Κύπρο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
