Τον προβληματισμό του για τις συνθήκες νοσηλείας παιδιών με αυτισμό στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας εκφράζει, μέσω ανάρτησής του, νοσηλευτής του κρατικού νοσηλευτηρίου.
Περιγράφοντας όσα βιώνει κατά τη διάρκεια των βαρδιών του, αναφέρει ότι το πιο δύσκολο δεν είναι η κούραση, αλλά η καθημερινή επαφή με παιδιά που παραμένουν για μήνες σε έναν χώρο ο οποίος, όπως σημειώνει, δεν δημιουργήθηκε για να καλύπτει τις εξειδικευμένες ανάγκες τους.
«Χθες σχόλασα από νυχτερινή βάρδια στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας με ένα βάρος που δύσκολα περιγράφεται. Το πιο δύσκολο δεν είναι η κούραση. Είναι να κοιτάζεις στα μάτια μικρά παιδιά με αυτισμό που εδώ και μήνες νοσηλεύονται σε έναν χώρο που ποτέ δεν δημιουργήθηκε για τις δικές τους ανάγκες», αναφέρει στην επιστολή-ανάρτησή του.
Όπως επισημαίνει, το νοσηλευτικό προσωπικό καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια, ωστόσο χωρίς εξειδικευμένες δομές και τις κατάλληλες υπηρεσίες δεν είναι εφικτό να προσφερθεί η φροντίδα που χρειάζονται τα παιδιά.
«Να θέλεις να προσφέρεις περισσότερα, αλλά να γνωρίζεις πως, όσο κι αν προσπαθείς, χωρίς εξειδικευμένη δομή και τις κατάλληλες υπηρεσίες, δεν μπορείς να τους δώσεις αυτό που πραγματικά αξίζουν», σημειώνει. Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί ευθύνη των επαγγελματιών υγείας.
«Αυτό δεν είναι αποτυχία των νοσηλευτών. Είναι αποτυχία του κράτους», αναφέρει, προσθέτοντας ότι τα παιδιά χρειάζονται εξειδικευμένη φροντίδα, αξιοπρέπεια και προοπτική και όχι απλώς μια κλίνη νοσηλείας.
Κλείνοντας την επιστολή του, υπογραμμίζει ότι πίσω από κάθε περιστατικό υπάρχουν παιδιά, οικογένειες και επαγγελματίες υγείας που καθημερινά προσπαθούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της περίθαλψης, εκφράζοντας την ελπίδα να δοθεί μια ουσιαστική λύση στο πρόβλημα. Η επιστολή-ανάρτηση έχει ήδη προκαλέσει συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επαναφέροντας στο επίκεντρο το ζήτημα της δημιουργίας κατάλληλων και εξειδικευμένων δομών για παιδιά με αυτισμό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
