Για πολλούς ανθρώπους η καλοκαιρινή βουτιά στη θάλασσα είναι κάτι αυτονόητο. Για άτομα με αναπηρία, όμως, η πρόσβαση στην παραλία μπορεί να αποτελεί καθημερινή πρόκληση. Στην Κύπρο έχουν γίνει προσπάθειες τα τελευταία χρόνια για να αλλάξει αυτή η πραγματικότητα, με το Υφυπουργείο Τουρισμού να καταγράφει δεκάδες παραλίες που διαθέτουν υποδομές για άτομα με κινητικές δυσκολίες.
Ο επίσημος κατάλογος περιλαμβάνει 56 παραλίες σε όλες τις επαρχίες της Κύπρου, εκ των οποίων οι 44 χαρακτηρίζονται ως πλήρως προσβάσιμες και οι υπόλοιπες διαθέτουν μερική προσβασιμότητα. Οι υποδομές που παρέχονται περιλαμβάνουν ειδικούς διαδρόμους μέχρι τη θάλασσα, ράμπες, χώρους στάθμευσης για ΑμεΑ, προσβάσιμες εγκαταστάσεις υγιεινής, αμφίβια τροχοκαθίσματα, ενώ σε αρκετές παραλίες λειτουργεί και το σύστημα θαλάσσιας πρόσβασης Seatrac.
Ωστόσο, πίσω από τους αριθμούς και τις επίσημες λίστες υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα. Για πολλούς συμπολίτες μας με κινητικές δυσκολίες, η προσβασιμότητα μιας παραλίας δεν κρίνεται μόνο από το αν αναγράφεται σε έναν κατάλογο, αλλά από το αν μπορούν πραγματικά να τη χρησιμοποιήσουν χωρίς εμπόδια.
Δεν είναι λίγες οι φορές που, παρά το γεγονός ότι μια παραλία χαρακτηρίζεται ως προσβάσιμη, στην πράξη παρουσιάζονται προβλήματα. Εξοπλισμός που μπορεί να μην λειτουργεί, διάδρομοι που χρειάζονται συντήρηση, ειδικά τροχοκαθίσματα που δεν είναι πάντα διαθέσιμα ή χώροι που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες των χρηστών μπορούν να μετατρέψουν μια υποσχόμενη πρόσβαση σε μια δύσκολη εμπειρία.
Η δημιουργία υποδομών αποτελεί ένα σημαντικό βήμα, όμως η ουσία βρίσκεται στη συνεχή φροντίδα και στη σωστή λειτουργία τους. Μια παραλία δεν γίνεται πραγματικά προσβάσιμη μόνο επειδή υπάρχει στα χαρτιά. Γίνεται όταν ένα άτομο με αναπηρία μπορεί να φτάσει στην ακτή, να μπει στη θάλασσα και να απολαύσει το μπάνιο του με ασφάλεια και αξιοπρέπεια, όπως κάθε άλλος πολίτης.
Στην Κύπρο, οι προσβάσιμες παραλίες βρίσκονται σε όλες τις παράκτιες περιοχές του νησιού, δίνοντας τη δυνατότητα σε άτομα με αναπηρία και άτομα με κινητικές δυσκολίες να απολαμβάνουν τη θάλασσα με περισσότερη ευκολία.
Στην επαρχία Αμμοχώστου, όπου συγκεντρώνεται μεγάλος αριθμός δημοφιλών παραλιών, προσβάσιμες επιλογές υπάρχουν στην Αγία Νάπα, τη Σωτήρα και τον Παραλίμνι. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι παραλίες Λάντα, Πανταχού και Βαθειά Γωνιά στην Αγία Νάπα, η Αγία Θέκλα στη Σωτήρα, καθώς και αρκετές παραλίες στην περιοχή του Πρωταρά, όπως το Fig Tree Bay, η Λούμα (Golden Coast), οι Βρυσί Α’, Β’ και Γ’ (Γιάννα Μαρί), η Αγία Τριάδα, οι Βυζακιές/Cavo Maris και η Κάππαρη. Παράλληλα, στις παραλίες Νησί και Μακρόνησος, καθώς και στην Περνέρα και τη Μουζούρα, παρέχεται μερική προσβασιμότητα.
Στην επαρχία Λάρνακας, άτομα με κινητικές δυσκολίες μπορούν να εξυπηρετηθούν σε γνωστές παραλίες της πόλης, όπως οι Φοινικούδες, η Μακένζυ και η Καστέλλα. Προσβάσιμες υποδομές υπάρχουν επίσης στις κοινοτικές παραλίες Γιαννάδες στη Βορόκληνη, στην Αλαμινό, στην Ορμήδεια, στην Πύλα και στον Φάρο στα Περβόλια, ενώ μερική πρόσβαση προσφέρεται στο Δασάκι Πύλας.
Στη Λεμεσό, οι προσβάσιμες παραλίες περιλαμβάνουν την Ακτή Ολυμπίων Α’ και Β’, το Δασούδι στη Γερμασόγεια, την κοινοτική παραλία Παρεκκλησιάς, καθώς και τις παραλίες Βούππα και Καστέλλα στον Άγιο Τύχωνα. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν επίσης παραλίες με μερική προσβασιμότητα, όπως η Ακτή Κυβερνήτη στο Πεντάκωμο, οι Αόρατοι και οι Παναγιές στον Πύργο, η Αρμονία στον Άγιο Τύχωνα, το Μαϊάμι στον Άγιο Αθανάσιο, η κοινοτική παραλία Πισσουρίου, η Μούντι και η παραλία Κουρίου στην Επισκοπή.
Στην επαρχία Πάφου, επιλογές υπάρχουν τόσο στην πόλη όσο και στις γύρω περιοχές. Οι Βρυσούδια Α’ (Σόδαπ), τα Δημοτικά Μπάνια, ο Φάρος και οι Αλυκές στην Πάφο διαθέτουν υποδομές προσβασιμότητας. Παράλληλα, προσβάσιμες είναι η Δημοτική Παραλία Γεροσκήπου, ο Κόλπος των Κοραλλίων στην Πέγεια, η Δημοτική Παραλία Πόλης Χρυσοχούς, καθώς και οι παραλίες Λατσί Α’, Λατσί Β’ και Ξυσταρόκαμπος στο Νέο Χωριό. Μερική προσβασιμότητα προσφέρεται επίσης στον Παχύαμμο και την παραλία Καφίζης.
Οι παραλίες αυτές αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προς έναν πιο προσβάσιμο τουρισμό και μια πιο συμπεριληπτική κοινωνία. Ωστόσο, η πραγματική πρόκληση παραμένει η καθημερινή λειτουργία και συντήρηση των υποδομών, ώστε η πρόσβαση στη θάλασσα να μην υπάρχει μόνο στους επίσημους καταλόγους, αλλά να είναι πραγματική για όσους τη χρειάζονται.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
