Σοβαρές ζημιές και εικόνες εγκατάλειψης καταγράφηκαν σε σχολικές μονάδες του Στροβόλου, μετά τα περιστατικά των τελευταίων ημερών που σχετίζονται με το έθιμο της λαμπρατζιάς.
Κατά τη διάρκεια επιτόπιων επισκέψεών της την Κυριακή, η Πρόεδρος της Σχολικής Εφορείας Στροβόλου και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Π.Ε.Π., Έλενα Δαμασκηνού, διαπίστωσε εκτεταμένες φθορές σε σχολικές αυλές, με καμένες ή κατεστραμμένες υποδομές, σκουπίδια διάσπαρτα στους χώρους και συνθήματα στους τοίχους.
«Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια. Δεν μπορούμε να αποδεχόμαστε την καταστροφή δημόσιας περιουσίας ως «έθιμο». Τα σχολεία μας είναι χώροι μάθησης, πολιτισμού και προόδου ΟΧΙ πεδία βανδαλισμού. Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες που του αναλογούν. Αν θέλουμε πραγματικά να διατηρήσουμε τις παραδόσεις μας, οφείλουμε πρώτα να διασφαλίσουμε ότι αυτές εκφράζονται με σεβασμό, ασφάλεια και παιδεία».
Όπως ανέφερε, οι εικόνες που αντίκρισε δεν συνάδουν με τον χαρακτήρα των σχολικών χώρων, οι οποίοι προορίζονται για μάθηση και πολιτισμό και όχι για βανδαλισμούς ή καταστροφές δημόσιας περιουσίας. Η ίδια υπογράμμισε ότι το ζήτημα δεν είναι μεμονωμένο, αλλά κοινωνικό, ζητώντας τη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων. Τόνισε την ανάγκη για πιο αυστηρό πλαίσιο και ουσιαστική εφαρμογή του νόμου από τις αρμόδιες αρχές, καθώς και ενεργότερη συμμετοχή των γονέων στην πρόληψη τέτοιων φαινομένων.
Παράλληλα, επισημάνθηκε ότι η κοινωνία στο σύνολό της οφείλει να θέτει όρια και να διαφυλάσσει τις παραδόσεις με τρόπο που δεν οδηγεί σε καταστροφή δημόσιων υποδομών. «Είναι αυτές οι συμπεριφορές που θέλουμε να ανεχόμαστε ή ακόμη και να δικαιολογούμε στο όνομα της παράδοσης;», σημειώθηκε χαρακτηριστικά, με έμφαση στο ότι η διατήρηση των εθίμων πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, ασφάλεια και παιδεία.
«Εσείς που κάψατε, λεηλατήσατε και καταστρέψατε τα σχολεία μας είστε οι πρώτοι που τροφοδοτείτε τον κατακτητή αγοράζοντας κροτίδες, πυροτεχνήματα και κάθε λογής σκουπίδι έχουν να σας προσφέρουν. Δυστυχώς με φουσκωμένα μυαλά δεν απελευθερώνονται Πατρίδες…..»
Τα περιστατικά επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη διαχείριση της λαμπρατζιάς και την ανάγκη εξισορρόπησης παράδοσης και προστασίας των δημόσιων χώρων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
