Η σημερινή ημέρα βρίσκει την 37χρονη Έλενα Αντωνιάδου να συνεχίζει τη δύσκολη μάχη της στο Royal Brompton Hospital στο Λονδίνο. Μια μάχη που ξεκίνησε πριν από περίπου έναν χρόνο, όταν ένας πόνος στην πλάτη, λίγο μετά τη γέννηση του παιδιού της, οδήγησε σε μια διάγνωση που κανείς στην οικογένεια δεν περίμενε.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΣΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Σήμερα, η Έλενα βρίσκεται σε μια δύσκολη αλλά σταδιακά βελτιούμενη φάση της αποκατάστασής της, έχοντας ήδη υποβληθεί σε μια εξαιρετικά δύσκολη χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση ενός σπάνιου και επιθετικού σαρκώματος. Μίλησα με τον πατέρα της, κ. Χρήστο Αντωνιάδη, μέσα από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται η κόρη του. Η συνομιλία μας με συγκίνησε όχι μόνο για όσα περνά αυτή την ώρα η οικογένεια, αλλά κυρίως γιατί άκουσα έναν άνθρωπο που, παρά την αγωνία, την κούραση και την αβεβαιότητα, συνεχίζει να μιλά με αξιοπρέπεια, ενσυναίσθηση και βαθύ σεβασμό για τους ανθρώπους γύρω του.
Και ίσως αυτό να έχει ιδιαίτερη σημασία. Γιατί η οικογένεια της Έλενας είναι μια οικογένεια που έχει μάθει να προσφέρει, να βρίσκεται δίπλα στον συνάνθρωπο και να υπηρετεί τον άνθρωπο μέσα από την εκπαίδευση και τον εθελοντισμό.
Ο πατέρας της Έλενας, κ. Χρήστος Αντωνιάδης, είναι εκπαιδευτικός και εκπαιδευτής του Ερυθρού Σταυρού, έχοντας προσφέρει για χρόνια μέσα από την εθελοντική του δράση σε ανθρώπους που χρειάστηκαν βοήθεια. Στον ίδιο δρόμο κινείται και η Έλενα, η οποία είναι εκπαιδευτικός Ειδικής Εκπαίδευσης, ένας χώρος όπου η προσφορά και η στήριξη του συνανθρώπου αποτελούν καθημερινή πράξη. Παράλληλα, είναι και η ίδια εθελόντρια του Ερυθρού Σταυρού.
Η μητέρα της Έλενας είναι επίσης εκπαιδευτικός, ενώ η σύζυγος του πατέρα της, κ. Χρήστου Αντωνιάδη, είναι επίσης εκπαιδευτικός και σήμερα συνταξιούχος. Μια οικογένεια ανθρώπων που, ο καθένας από τη δική του θέση, έχει συνδέσει τη ζωή του με την εκπαίδευση, την κοινωνική προσφορά και την αλληλεγγύη. Πρόκειται, δηλαδή, για μια οικογένεια ανθρώπων που για χρόνια βρίσκονταν από την άλλη πλευρά. Εκεί όπου κάποιος προσφέρει, στηρίζει, εκπαιδεύει, βοηθά και βρίσκεται δίπλα σε έναν άνθρωπο που έχει ανάγκη. Σήμερα, οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί.
Η οικογένεια που έδωσε βοήθεια σε άλλους ανθρώπους βρίσκεται η ίδια αντιμέτωπη με μια τεράστια δοκιμασία και χρειάζεται τη στήριξη των συνανθρώπων της. Και αυτή ίσως είναι μια από τις πιο συγκινητικές πτυχές της ιστορίας της Έλενας.
Η κατάσταση της Έλενας παραμένει δύσκολη, ωστόσο τα πρώτα σημάδια βελτίωσης δίνουν στην οικογένειά της δύναμη και λόγο να ελπίζει. Όπως ανέφερε ο πατέρας της, κ. Χρήστος Αντωνιάδης, η Έλενα έκανε σήμερα φυσιοθεραπεία και κατάφερε να περπατήσει με βοήθεια, παρά τα σωληνάκια και το οξυγόνο που χρειάζεται. «Σήμερα έκανε φυσιοθεραπεία και κατάφερε να περπατήσει με βοήθεια, έχοντας τα σωληνάκια πάνω της αλλά και το οξυγόνο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο πατέρας της, περιγράφοντας μια μικρή, αλλά ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για την οικογένεια.
Καθημερινά γίνονται αναλύσεις προκειμένου οι γιατροί να παρακολουθούν στενά την πορεία της. «Οι αναλύσεις είναι καλύτερες. Δεν είναι ακόμη στο επιθυμητό επίπεδο, αλλά είμαστε σε καλό δρόμο».Οι τελευταίες ημέρες, ωστόσο, ήταν ιδιαίτερα δύσκολες. Η οικογένεια ανησύχησε έντονα όταν η κατάσταση της Έλενας επιδεινώθηκε. Τελικά διαπιστώθηκε ότι υπήρχε υγρό στον δεξιό πνεύμονα, το οποίο πίεζε τον πνεύμονα και επιβάρυνε την κατάστασή της. «Μπήκε σωληνάκι για να φύγει το υγρό. Σήμερα θα εξετάσουν και τον αριστερό πνεύμονα και, εάν υπάρχει υγρό, θα τοποθετήσουν και εκεί σωληνάκι».
«Έχουν επηρεαστεί και οι φωνητικές της χορδές, με αποτέλεσμα η Έλενα να μην μπορεί αυτή τη στιγμή να φάει και να πιει κανονικά. Οι γιατροί προσπαθούν να αντιμετωπίσουν και αυτό το πρόβλημα».
Δίπλα της βρίσκεται μια μεγάλη ομάδα γιατρών διαφορετικών ειδικοτήτων. Καρδιολόγοι, θωρακοχειρουργοί και άλλοι εξειδικευμένοι γιατροί παρακολουθούν καθημερινά την πορεία της, καθώς κάθε επιπλοκή και κάθε ανάγκη απαιτεί διαφορετική ιατρική αντιμετώπιση. Παράλληλα, έχουν επηρεαστεί και οι φωνητικές της χορδές, με αποτέλεσμα η Έλενα να μην μπορεί αυτή τη στιγμή να φάει και να πιει κανονικά. Οι γιατροί προσπαθούν να αντιμετωπίσουν και αυτό το πρόβλημα.
«Είναι δύσκολα. Δεν μπορεί ακόμη να κοιμηθεί όπως θα ήθελε. Υπάρχουν συνεχώς μεγάλες ομάδες γιατρών που την παρακολουθούν».
Πίσω από αυτή τη δύσκολη μάχη βρίσκεται μια 37χρονη γυναίκα και μητέρα τριών παιδιών. Τα παιδιά της βρίσκονται αυτή την περίοδο στο Λονδίνο μαζί με τον πατέρα τους, Μάικ, έχοντας έρθει από την Κύπρο με την ελπίδα ότι θα μπορέσουν να βρεθούν κοντά στη μητέρα τους.Ο ενός έτους Λεονάρτο, ο τριών ετών Αϊβορ και ο μεγαλύτερος Αλεξάντερ δεν έχουν καταφέρει ακόμη να δουν τη μητέρα τους, καθώς η κατάσταση της υγείας της δεν το επιτρέπει. Η οικογένεια προσπαθεί να βρει έναν τρόπο ώστε τα παιδιά να μπορέσουν να βρεθούν κοντά της, εφόσον φυσικά το επιτρέψουν οι γιατροί.
Η Έλενα ζητά τα παιδιά της και τα παιδιά τη μητέρα τους. Όλοι περιμένουν αυτή τη στιγμή. Μάλιστα, την ερχόμενη Τρίτη ο μικρότερος γιος της, ο Λεονάρτο, έχει τα πρώτα του γενέθλια. Η οικογένεια κάνει ήδη τις απαραίτητες διευθετήσεις, ώστε, αν δοθεί η άδεια από τους γιατρούς, το μικρό αγόρι να μπορέσει να σβήσει την τούρτα των γενεθλίων του δίπλα στη μητέρα του.
Για την οικογένεια, μια τέτοια στιγμή θα ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα παιδικό πάρτι. Θα ήταν η ευκαιρία μιας μητέρας να δει ξανά τα παιδιά της και των παιδιών να βρεθούν, έστω για λίγο, κοντά στη μητέρα τους. Ο κ. Χρήστος Αντωνιάδης δεν κρύβει την ευγνωμοσύνη του για την ανταπόκριση του κόσμου από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η περιπέτεια της κόρης του. Τα τηλεφωνήματα και τα μηνύματα που δέχεται είναι καθημερινά και, όπως λέει, πολλές φορές είναι αδύνατο να απαντήσει σε όλους όσοι επικοινωνούν για να μάθουν νέα για την υγεία της Έλενας. Ανάμεσα σε αυτούς που επικοινώνησαν μαζί του ήταν και ο Επίσκοπος Λονδίνου, ο οποίος εξέφρασε την επιθυμία να επισκεφθεί την Έλενα και να βρεθεί κοντά της.
«Κάποιες φορές είναι αδύνατο να απαντήσω στα μηνύματα. Είναι λίγο δύσκολο να καταλάβω ποιος μου τηλεφωνεί, γιατί είναι άγνωστα πρόσωπα για μένα. Όμως, θέλω να ευχαριστήσω όλο τον κόσμο για την ανταπόκριση και το ενδιαφέρον του για την Έλενα», ανέφερε ο κ. Αντωνιάδης.
Η Έλενα μαζί με τον σύζυγό της, Μάικ, σε παλαιότερη στιγμή.
Η ιστορία της Έλενας ξεκίνησε πριν από περίπου έναν χρόνο. Μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού της άρχισε να αισθάνεται πόνους στην πλάτη. Οι εξετάσεις αποκάλυψαν έναν όγκο στην περιοχή των λεμφαδένων. Η οικογένεια βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που δεν μπορούσε να φανταστεί.Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής προσπάθειας διαπιστώθηκε ότι η περίπτωση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και δεν μπορούσε να προχωρήσει όπως αρχικά είχε σχεδιαστεί. Η Έλενα παραπέμφθηκε στο Ογκολογικό Κέντρο και ακολούθησε μια νέα σειρά εξετάσεων και αξιολογήσεων.
Η διάγνωση έκανε τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα. Επρόκειτο για ένα σπάνιο σάρκωμα και ήταν πλέον ξεκάθαρο πως η Έλενα χρειαζόταν εξειδικευμένη αντιμετώπιση σε ένα κέντρο του εξωτερικού.
Παρότι οι γιατροί στην Κύπρο αντιμετώπισαν άμεσα την περίπτωσή της, η συγκεκριμένη επέμβαση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη να πραγματοποιηθεί στη χώρα μας. Η οικογένεια απευθύνθηκε τότε στις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους και τους έγινε παραπομπή για αντιμετώπιση στην Αθήνα. Η οικογένεια, ωστόσο, έκρινε ότι η περίπτωση της Έλενας ήταν ιδιαίτερα σύνθετη και απαιτούσε κάτι περισσότερο από έναν απλό χειρουργό. Χρειαζόταν γιατρό με εξειδίκευση και εμπειρία στο συγκεκριμένο είδος σαρκώματος. Έτσι, ξεκίνησε ένας νέος αγώνας για την αναζήτηση του κατάλληλου ειδικού. Η οικογένεια άρχισε να εξετάζει επιλογές στην Αγγλία και τη Γερμανία, αναζητώντας τον γιατρό που θα μπορούσε να αναλάβει τη δύσκολη περίπτωση της Έλενας.
Μέσω του Ογκολογικού Κέντρου έγιναν επαφές με την Αγγλία και αρχικά υπήρχε η ενημέρωση ότι η Έλενα θα μπορούσε να μεταβεί εκεί τον Σεπτέμβριο. Όμως τα δεδομένα άλλαξαν απότομα.
«Μέσα σε τρεις ημέρες έπρεπε να φύγουμε». Η κατάσταση εξελίχθηκε τόσο γρήγορα, που η οικογένεια έπρεπε μέσα σε μόλις τρεις ημέρες να οργανώσει την αναχώρησή της για την Αγγλία. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα, καθώς έπρεπε να βρεθεί λύση για τη μεταφορά της Έλενας, αλλά και για την εγκατάσταση της οικογένειας στο Λονδίνο. Η ενοικίαση ενός σπιτιού και η μετακόμιση ήταν, όπως περιγράφει ο πατέρας της, το μικρότερο από τα προβλήματα που είχαν να αντιμετωπίσουν. Πολύ μεγαλύτερη ήταν η δυσκολία για τα τρία παιδιά, τα οποία βρέθηκαν ξαφνικά σε μια ξένη χώρα και μακριά από τη μητέρα τους.
Λίγο πριν από την επέμβαση, η οικογένεια ενημερώθηκε για την επιθετικότητα του καρκίνου. Ακολούθησε μια πολύ δύσκολη χειρουργική επέμβαση από εξειδικευμένη ομάδα γιατρών. Οι γιατροί κατάφεραν να αφαιρέσουν κομμάτι φλέβας από τον ώμο που ήταν κακοήθης.
«Μας είπαν ότι ήταν από τις πιο δύσκολες εγχειρήσεις», αναφέρει ο πατέρας της Έλενας. Η επέμβαση ήταν μόνο η αρχή ενός ακόμη πιο δύσκολου δρόμου. Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η περιπέτεια της Έλενας, συγγενείς, φίλοι αλλά και άνθρωποι που δεν γνώριζαν ποτέ προσωπικά την οικογένεια άρχισαν να κινητοποιούνται. Η εκστρατεία στήριξης πήρε μεγάλες διαστάσεις και άνθρωποι από κάθε γωνιά της Κύπρου προσπάθησαν να βοηθήσουν.
Ο Ερυθρός Σταυρός στάθηκε δίπλα στην οικογένεια, κάτι που έχει για τον κ. Αντωνιάδη ιδιαίτερη συναισθηματική αξία, καθώς ο ίδιος είναι εκπαιδευτής του οργανισμού και έχει προσφέρει εθελοντικά σε ανθρώπους που βρέθηκαν σε ανάγκη. Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη ειρωνεία της ιστορίας. Ο άνθρωπος που για χρόνια έμαθε και βοήθησε άλλους να προσφέρουν, βρίσκεται σήμερα στην ανάγκη να ζητήσει βοήθεια για το δικό του παιδί.
«Ένιωθα άσχημα για αυτή την κίνηση, να μαζέψουμε χρήματα. Δεν ήταν κάτι που περιμέναμε ποτέ ότι θα χρειαστεί να κάνουμε. Όμως ο κόσμος πρέπει να ενημερωθεί. Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις μόνος σου μια τέτοια κατάσταση».
Στο πλευρό της οικογένειας βρίσκεται και η Πολιτεία, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο πατέρας της Έλενας, Χρήστος Αντωνιάδης.Ο κ. Αντωνιάδης, ο οποίος είναι αποσπασμένος στο Υπουργείο Παιδείας και υπηρετεί ως σύμβουλος της Υπουργού, ανέφερε ότι η ίδια η Υπουργός, αλλά και οι συνεργάτες της, έχουν δείξει ενδιαφέρον για την κατάσταση της Έλενας και προσπαθούν να βοηθήσουν την οικογένεια με όποιον τρόπο μπορούν.
Για τον πατέρα της Έλενας, αυτή τη στιγμή το σημαντικότερο είναι ένα η οικογένεια να μπορέσει να σταθεί δίπλα της και να επικεντρωθεί στην προσπάθεια που δίνει για να αναρρώσει και να αποκατασταθεί η υγεία της. Η ιστορία της Έλενας δεν είναι μόνο μια ιστορία ασθένειας. Είναι και η ιστορία μιας οικογένειας που έχει μάθει να προσφέρει και να βρίσκεται δίπλα σε ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια. Σήμερα, όμως, είναι η ίδια η οικογένεια που χρειάζεται στήριξη για να μπορέσει να σταθεί όρθια μέσα σε αυτή τη δύσκολη δοκιμασία. Η παραμονή των παιδιών στο Λονδίνο, το ενοίκιο του σπιτιού, τα καθημερινά έξοδα και όλα όσα απαιτούνται για τη διαμονή τους εκεί αποτελούν ένα μεγάλο οικονομικό βάρος, που όλοι γνωρίζουμε ότι η Αγγλία είναι μια ακριβή χώρα. Η οικογένεια δεν μπορεί να επιστρέψει στην Κύπρο όσο η Έλενα παραμένει στο νοσοκομείο και η κατάσταση της υγείας της δεν επιτρέπει να γνωρίζουν πότε θα μπορέσουν να επιστρέψουν όλοι μαζί.
Όπως είπε, ενδιαφέρον υπήρξε και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος έδωσε οδηγίες στους συμβούλους του να εξετάσουν τι μπορεί να γίνει και με ποιον τρόπο μπορεί να στηριχθεί η οικογένεια.Ο ίδιος, όπως ανέφερε, περιμένει πλέον να δει ποια θα είναι η στήριξη που μπορεί να δοθεί στην πράξη. Έχει, πάντως, λάβει τη διαβεβαίωση ότι το θέμα θα εξεταστεί.
Μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, η οικογένεια έχει βρει ανθρώπους που θέλουν να βοηθήσουν και να σταθούν δίπλα της. Η ανταπόκριση που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα είναι μεγάλη και, όπως λέει ο πατέρας της Έλενας, αποτελεί για όλους τους δικούς της ανθρώπους μια σημαντική ανάσα. «Η Κύπρος υπάρχει. Υπάρχει ανθρωπιά. Και αυτό μας συγκινεί όλους και νιώθουμε ευγνωμοσύνη για αυτούς τους ανθρώπους που συνεισφέρουν με ό,τι μπορούν», ανέφερε.
Γιατί η οικογένεια της Έλενας, μια οικογένεια που έχει μάθει για χρόνια να προσφέρει στους άλλους, βρίσκεται σήμερα στην άλλη πλευρά. Στην πλευρά εκείνων που περιμένουν. Που αγωνιούν. Που χρειάζονται βοήθεια. Που μετρούν τις ημέρες, τις εξετάσεις και κάθε μικρό σημάδι βελτίωσης. Σήμερα, η Έλενα κατάφερε να περπατήσει με βοήθεια. Οι αναλύσεις της είναι καλύτερες. Δεν βρίσκεται ακόμη εκεί που θα ήθελαν οι γιατροί και η οικογένειά της, όμως υπάρχει μια βελτίωση που τους δίνει δύναμη να συνεχίσουν.
Η συνομιλία μου με τον κ. Χρήστο Αντωνιάδη δεν τελείωσε με παράπονα. Παρά την αγωνία και την κούραση, δεν στάθηκε σε όσα δεν έγιναν. Μίλησε κυρίως για τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα στην οικογένειά του. «Ευχαριστούμε όλο τον κόσμο. Η Κύπρος υπάρχει. Υπάρχει ανθρωπιά». Ίσως αυτή να είναι τελικά και η πιο δυνατή φράση αυτής της ιστορίας.
«Είμαστε σε καλό δρόμο», λέει ο πατέρας της. Και αυτή τη στιγμή, για μια οικογένεια που εδώ και μήνες ζει μέσα στην αγωνία και την αβεβαιότητα, είναι αρκετό για να κρατήσει την ελπίδα ζωντανή. Η Έλενα συνεχίζει τη μάχη της στο Λονδίνο. Τα τρία παιδιά της περιμένουν να βρεθούν ξανά κοντά στη μητέρα τους. Η οικογένειά της παραμένει στο πλευρό της.
Ο πατέρας και ο σύζυγος της Έλενας, που παραμένουν στο πλευρό της και δίνουν μαζί της τη δύσκολη μάχη για την αποκατάστασή της.
Ο κ. Αντωνιάδης θα επιστρέψει την Τρίτη στην Κύπρο, προκειμένου να τακτοποιήσει κάποιες εκκρεμότητες, και στη συνέχεια θα επιστρέψει στην Αγγλία για να είναι δίπλα στην κόρη του και στα τρία εγγόνια του. Και μέσα σε όλη αυτή τη δύσκολη διαδρομή, ένα πράγμα φαίνεται να έχει γίνει ξεκάθαρο. Ότι η Κύπρος, όταν χρειάζεται, μπορεί να σταθεί δίπλα στους ανθρώπους της.
Γιατί η οικογένεια της Έλενας έμαθε μια ζωή να προσφέρει. Τώρα είναι η σειρά όλων μας να προσφέρουμε σε εκείνη.
Όποιος επιθυμεί να βοηθήσει την Έλενα και την οικογένειά της μπορεί να το κάνει μέσω του Wings of Hope, στους λογαριασμούς που αναφέρονται πιο κάτω. Μια μικρή εισφορά μπορεί να φαίνεται λίγη, όμως για την οικογένεια της Έλενας σημαίνει πολλά. Αυτή τη στιγμή το μόνο που θέλουν είναι να τη δουν να επιστρέφει κοντά τους και να μπορέσει ξανά να αγκαλιάσει τα τρία της παιδιά.
Κάθε βοήθεια είναι σημαντική και μπορεί να δώσει στην οικογένεια δύναμη να συνεχίσει αυτή τη δύσκολη προσπάθεια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
