Με βαρύ πόνο ο αδελφός της 34χρονης μητέρας, Αθηνάς Κατσάρα, Βασίλης περιγράφει τις τελευταίες στιγμές της στο τρένο διευκρινίζοντας «δεν θα μας απαλύνει τον πόνο. Ούτε τα λεφτά για τα μέτρα που δεν θα εφαρμοστούν ποτέ…»
«Η αδελφή μου ήταν η πιο άτυχη από όλα τα παιδιά. Ήταν η πρώτη φορά που ταξίδευε με τρένο». Στην κάμερα του T-Live μίλησε ο αδελφός της Αθηνάς Κατσάρα, της 34χρονης μητέρας που έχασε τη ζωή της στο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Ο Βασίλης Κατσάρας ξεσπά και όσα περιγράφει στη δημοσιογράφο Ρένα Κουβελιώτη σοκάρουν.
«Στη μέση του βαγονιού ήταν. Ο γαμπρός μου τη στιγμή της σύγκρουσης σηκώθηκε να πάει στην τουαλέτα. Και με το που σηκώθηκε, έκανε ένα δυο βήματα κι άκουσε έναν μεγάλο θόρυβο. Εκεί σκοτείνιασαν όλα και εκεί –από ό,τι μου είπε ο γαμπρός μου – η αδελφή μου φώναξε “Νίκο, το μωρό!”. Εκεί χάθηκαν όλα. Ο γαμπρός μου έμαθε για τον θάνατο της Αθηνάς ανήμερα της κηδείας»
«Η αδελφή μου ήταν η πιο άτυχη από όλα τα παιδιά. Ήταν η πρώτη φορά που ταξίδευε με τρένο, είχε καιρό να ταξιδέψει. Είχαν πάει στους θείους μου στην Αθήνα για τριήμερο αλλά δεν πρόλαβαν. Ευτυχώς που δεν το πήραν μαζί τους το μωρό», σημειώνει ο άτυχος άνδρας στο T-Live.
«Τιμωρία δεν υπάρχει. Δεν θα μας απαλύνει τον πόνο. Ούτε τα λεφτά για τα μέτρα που δεν θα εφαρμοστούν ποτέ… Θα ήθελα να μπουν φυλακή όλοι τους! Είναι το ελάχιστο, το μηδαμινό η τιμωρία αυτή. Δεν θα φέρει πίσω την αδελφή μου, ούτε τα άλλα παιδιά. Για τις ψυχές τους… Δικαίωση».
Το τελευταίο μήνυμα που έλαβε από την αδελφή του, καθώς μιλούσαν αραιά ήταν: «Έχουμε πει ο ένας για τον άλλον… Συγχωρούνται. Κάτι σαν περασμένα, ξεχασμένα δηλαδή. Πέθαινε για το μωρό της».
Από την πλευρά ο σύζυγός της, Αθηνάς, Νικόλαος Χρυσοβαλάντης Ζήσης, ο οποίος μετέβαινε στο τρένο αλλά λόγω του ότι σηκώθηκε να πάει στην τουαλέτα, σώθηκε έχουν ένα αγοράκι δύο ετών. Το θάνατο της, το έμαθε την ημέρα της κηδείας. Σε ανάρτησή του, αποχαιρέτησε την γυναίκα της ζωής του.
«Γυναίκα της ζωής μου, διαμάντι μου, καλύτερη μανούλα του κόσμου, δεν έχω δύναμη να γράψω πολλά, θα σου πω ότι για εμένα είσαι η καλύτερη σύζυγος του κόσμου και για τον Χρήστο μας η καλύτερη μανούλα που θα μπορούσε να έχει … Ζητάω δύναμη από το Θεό να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου για να μεγαλώσω τον Χρήστο μας όπως εσύ ήθελες, δεν θα σου πω αντίο αλλά Χριστός Ανέστη γιατί μια μέρα είμαι σίγουρος ότι θα ξανασυναντηθούμε… Σ’ αγαπάμε πολύ μέχρι εκεί ψηλά στον ουρανό που είσαι … να μας προσέχεις και να δώσεις ένα φιλί την αγαπημένη σου πεθερούλα…».,
