Περίπου 9,4 εκατομμύρια θάνατοι θα μπορούσαν να αποτραπούν ή να καθυστερήσουν μέσα σε έναν χρόνο σε 136 χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, εάν η ρύπανση από λεπτά αιωρούμενα σωματίδια περιοριζόταν στα επίπεδα που συστήνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.
Αυτό εκτιμά μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Environment International» και εξετάζει πόσο θα ωφελούνταν η δημόσια υγεία και η οικονομία από τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα. Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε δύο ρύπους, τα λεπτά αιωρούμενα σωματίδια PM2.5 και το διοξείδιο του αζώτου. Συνδύασαν στοιχεία για τη ρύπανση, τον πληθυσμό και την υγεία, υπολογίζοντας πώς θα μεταβάλλονταν οι θάνατοι και τα νέα περιστατικά ασθενειών εάν επιτυγχάνονταν οι στόχοι του ΠΟΥ.
Για τα PM2.5, η εκτίμηση φτάνει τους 9,4 εκατομμύρια θανάτους που θα μπορούσαν να αποτραπούν ή να καθυστερήσουν ετησίως. Για το διοξείδιο του αζώτου, ο αντίστοιχος αριθμός υπολογίζεται σε περίπου 1,1 εκατομμύριο. Οι δύο αριθμοί δεν προστίθενται, καθώς μέρος των θανάτων ενδέχεται να αφορά την έκθεση και στους δύο ρύπους.
Σημαντικό όφελος θα υπήρχε ακόμη και με την επίτευξη των λιγότερο αυστηρών ενδιάμεσων στόχων του Οργανισμού. Σύμφωνα με τη μελέτη, σε αυτό το σενάριο οι θάνατοι που συνδέονται με τα PM2.5 θα μπορούσαν να μειωθούν κατά περίπου 6,6 εκατομμύρια και εκείνοι που σχετίζονται με το διοξείδιο του αζώτου κατά 435.000.
Η μείωση της ρύπανσης θα μπορούσε επίσης να περιορίσει εκατομμύρια νέα περιστατικά σοβαρών ασθενειών. Ειδικότερα, η επίτευξη των συνιστώμενων επιπέδων για τα PM2.5 συνδέεται, βάσει των υπολογισμών, με 7,3 εκατομμύρια λιγότερα περιστατικά στεφανιαίας νόσου, 2,8 εκατομμύρια λιγότερα περιστατικά χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας, 2,3 εκατομμύρια λιγότερα εγκεφαλικά και 1,1 εκατομμύριο λιγότερα περιστατικά άνοιας μέσα σε έναν χρόνο.
Πέρα από τις ανθρώπινες ζωές, το όφελος θα ήταν μεγάλο και για τα συστήματα υγείας. Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι οι ετήσιες άμεσες ιατρικές δαπάνες θα μπορούσαν να μειωθούν κατά 11,8 δισεκατομμύρια δολάρια για τη στεφανιαία νόσο, 5,9 δισεκατομμύρια για τα εγκεφαλικά και 8,6 δισεκατομμύρια για την άνοια. Παράλληλα, λιγότερες ασθένειες θα σήμαιναν λιγότερες απουσίες από την εργασία και μικρότερες απώλειες παραγωγικότητας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
