Είκοσι ένα χρόνια έχουν περάσει από τον θάνατο του Θανάση Νικολάου και για τη μητέρα του, Ανδριάνα, ο χρόνος δεν στάθηκε ποτέ αρκετός για να απαλύνει τον πόνο. Αντίθετα, τα ερωτήματα παραμένουν και ο αγώνας της για την αποκάλυψη της αλήθειας συνεχίζεται.
Με αφορμή τη μαύρη επέτειο, η Ανδριάνα Νικολάου δημοσίευσε ένα συγκλονιστικό κείμενο, γεμάτο πόνο, ερωτήματα και αναμνήσεις από τα χρόνια που ακολούθησαν τον θάνατο του παιδιού της. Παράλληλα, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, παρουσιάζει μια εικόνα που επιχειρεί να δείξει πώς θα μπορούσε να είναι σήμερα ο Θανάσης, 21 χρόνια μετά.
«Μαύρες μέρες! Μαύρη επέτειος! Μαύρη ζωή! Αβάστακτος ο πόνος ακόμα, και τα γιατί… αμέτρητα!!!», γράφει χαρακτηριστικά.
Στην ανάρτησή της, η μητέρα του Θανάση επαναφέρει τα ερωτήματα που, όπως αναφέρει, την βασανίζουν όλα αυτά τα χρόνια:
«Γιατί να χάσω το παιδί μου στα καλά καθούμενα; […] Ποιοι είναι οι υπαίτιοι και γιατί μου το έκαμαν; Ποιοι κρύβονται πίσω από αυτήν την τραγωδία;».
Η ίδια αναφέρεται στις τελευταίες ημέρες του γιου της, ο οποίος είχε έρθει από τη Μελβούρνη για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στην Κύπρο. Όπως υποστηρίζει, ο +Θανάσης της είχε μιλήσει για τις δύσκολες συνθήκες που βίωνε στη μονάδα όπου υπηρετούσε, κάνοντας λόγο για bullying και για αδιαφορία απέναντι στις εκκλήσεις του για βοήθεια.
Η Ανδριάνα Νικολάου καταθέτει στη συνέχεια τη δική της εκδοχή για όσα συνέβησαν πριν και μετά τον θάνατο του παιδιού της, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι ο Θανάσης δεν έβαλε τέλος στη ζωή του, αλλά έπεσε θύμα εγκληματικής ενέργειας και ότι ακολούθησε προσπάθεια συγκάλυψης. Η ίδια αναφέρεται ακόμη στον πολυετή αγώνα της οικογένειας για διερεύνηση της υπόθεσης, σημειώνοντας ότι πέρασαν 21 ολόκληρα χρόνια, τέσσερις κυβερνήσεις και τρεις Γενικοί Εισαγγελείς, χωρίς, όπως υποστηρίζει, να έχει δοθεί η απάντηση που περιμένει.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στις πρόσφατες εξελίξεις, εκφράζοντας την έντονη διαφωνία της με την απόφαση για μη άσκηση ποινικών διώξεων σε πρόσωπα που είχαν κατονομαστεί από ανεξάρτητους ποινικούς ανακριτές.
Για την ίδια, όμως, ο αγώνας δεν τελειώνει. «Ένα είναι το σίγουρο: Ότι ο αγώνας δικαίου συνεχίζεται και οι ευθύνες θα αποδοθούν εκεί και όπου υπάρχουν, είτε εντός, είτε εκτός χώρας!», αναφέρει.
Και καταλήγει με μία φράση που αποτυπώνει ολόκληρο τον πόνο μιας μητέρας που εξακολουθεί να περιμένει απαντήσεις: «Εκτός, εάν μου φέρουν τον άγγελό μου πίσω, όπως τους τον έδωσα!!!»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
