Σε από τις ωραιότερες ομιλίες της βραδιάς προέβη η γνωστή ηθοποιός, Χάλι Μπέρι, το βράδυ της Κυριακής, στην φαντασμαγορική τελετή πραγματοποιήθηκε η 27η τελετή απονομής των Critics Choice Awards της Ένωσης Κριτικών στο Λος Άντζελες. Η γνωστή ηθοποιός τίμησε με την ομιλία της τη γυναίκα που σπάει τα όρια στην αλλαγή των στερεοτύπων.
Η 55χρονη ηθοποιός, με την ομιλία της έκανε ακόμα και τη Lady Gaga να δακρύσει, αναφέρθηκε αρχικά στην ταινία «Bruised» (2020), στην οποία όχι μόνο πρωταγωνίστησε αλλά έβαλε και τη σκηνοθετική σφραγίδα της, σχολιάζοντας πως το σενάριο αρχικά δεν είχε γραφτεί για κάποια «σαν κι εμένα», ωστόσο έφερε το ρόλο στα μέτρα της.
«Η αφήγηση ιστοριών μπορεί να μας ευαισθητοποιήσει και να μας βοηθήσει να σκεφτούμε πέρα από τα όρια του εαυτού μας και τις ατομικές μας συνθήκες. Συνειδητοποίησα ότι χρειάζεται πραγματικά να αντιμετωπίσουμε ο ένας την πραγματικότητα του άλλου -όσο άβολα κι αν μας κάνει αυτό να αισθανόμαστε- για να σταματήσουμε να δείχνουμε με το δάχτυλό μας και να κατακρίνουμε, αλλά αντιθέτως να ανακαλύψουμε την ενσυναίσθηση. Την πρώτη φορά που είδε το σενάριο της ταινίας συνειδητοποίησε πως δεν ήταν γραμμένο για κάποιαν που «έμοιαζε σαν εκείνη». Έτσι αποφάσισε να ρωτήσει τους παραγωγούς «γιατί να μην είμαι εγώ; γιατί δεν είναι μια μαύρη γυναίκα;» και αυτοί της απάντησαν «γιατί όχι;». Τότε της ανέθεσαν να βρει έναν σκηνοθέτη για την ταινία και αυτή επανέλαβε την ερώτηση «γιατί να μην είμαι εγώ;» και έτσι κατέληξε να παίζει και να σκηνοθετεί την ταινία.
Εδώ και τριάντα χρόνια, που είμαι στο χώρο, πίστευα ότι αν μπορούσα να παίξω το ρόλο ενός λευκού άντρα, θα νικούσα. Ξέρετε όμως γιατί αυτό δεν είχε αποτέλεσμα; Επειδή, βασικά, δεν είμαι λευκός άντρας. Έτσι, για να έχει αποτέλεσμα ένας τέτοιος ρόλος, θα έπρεπε να αλλάξει ριζικά. Θα έπρεπε να γραφτεί σύμφωνα με την πραγματικότητα της δικής μου διαδρομής, με όλη την ομορφιά και όλο τον πόνο της. Γι’ αυτό νιώθω τέτοια ευγνωμοσύνη που είμαι εδώ και ζω αυτή τη στιγμή στην οποία οι γυναίκες ξεχωρίζουμε και αφηγούμαστε τις δικές μας ιστορίες.
«Θα χρησιμοποιήσουμε τη συναισθηματική ευφυΐα μας και θα αφηγηθούμε ιστορίες που δεν χωρούν σε καλούπια. Ή, μάλλον, θα αφηγηθούμε ιστορίες που θα μας παρουσιάζουν σε όλες τις διαστάσεις και με όλες τις αντιφάσεις μας. Γιατί έχουμε αυτοπεποίθηση και φόβο. Είμαστε ευάλωτες και δυνατές… Είμαστε τα πάντα και όλα αυτά μαζί ταυτόχρονα!».
