Τα ινδικά χοιρίδια είναι κοινωνικά ζώα και προτιμούν τη συντροφιά άλλων ινδικών χοιριδίων. Η ανθρώπινη επαφή είναι σημαντική στη φροντίδα τους, αλλά ο σχεδιασμός της συμβίωσης χρειάζεται να περιλαμβάνει και κατάλληλη παρέα του ίδιου είδους.
Η RSPCA επισημαίνει ότι μια επιτυχημένη συμβίωση εξαρτάται από την προσωπικότητα των ζώων. Δεν αρκεί να μπουν δύο άγνωστα χοιρίδια μαζί σε έναν μικρό χώρο. Η γνωριμία γίνεται σταδιακά, με επίβλεψη και κατά προτίμηση σε ουδέτερη περιοχή.
Κάθε ζώο χρειάζεται πρόσβαση σε τροφή, νερό και καταφύγιο, καθώς και δυνατότητα να απομακρύνεται από το άλλο. Οι αρκετές κρυψώνες και οι διαφορετικές θέσεις των βασικών πόρων βοηθούν να μη γίνεται ένα σημείο αιτία συνεχούς ανταγωνισμού.
Αν πρόκειται να συμβιώσουν αρσενικό και θηλυκό, απαιτείται πρώτα καθοδήγηση κτηνιάτρου για τον ασφαλή έλεγχο της αναπαραγωγής. Η στείρωση ενός αρσενικού δεν αποτελεί από μόνη της λύση σε κάθε πρόβλημα συμπεριφοράς μεταξύ ζώων.
Το κουνέλι δεν είναι κατάλληλο υποκατάστατο συντροφιάς. Εχει διαφορετικές ανάγκες και τρόπο επικοινωνίας και μπορεί να τραυματίσει ή να εκφοβίσει το χοιρίδιο. Για ζώο που ζει ήδη μόνο του, ένας οργανισμός υιοθεσίας ή ειδικός στη συμπεριφορά μπορεί να βοηθήσει στην επιλογή και στη γνωριμία ενός συμβατού συντρόφου.
