Έντονη ανησυχία για το μέλλον της παράκτιας αλιείας στην Κύπρο εκφράζουν οι επαγγελματίες του κλάδου, καθώς η μείωση των ιχθυαποθεμάτων και η ανεπαρκής κρατική στήριξη πλήττουν καθημερινά τα λιμάνια.
Σύμφωνα με έρευνα της Oceana, σχεδόν όλοι οι αλιείς θεωρούν ότι οι υπάρχοντες κανόνες δεν εφαρμόζονται αποτελεσματικά, ενώ το 72% αναφέρει ως βασικό πρόβλημα την έλλειψη ψαριών.Η πλειονότητα των Κυπρίων αλιέων εκφράζει έντονη ανησυχία για το μέλλον του κλάδου, καθώς σχεδόν όλοι θεωρούν ότι η κρατική παρέμβαση δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους.
Οι περισσότεροι αναγνωρίζουν τη μείωση των αποθεμάτων και την έλλειψη ψαριών ως βασική πρόκληση για την επιβίωση της αλιείας, ενώ σημαντικό ποσοστό επισημαίνει ότι η κλιματική αλλαγή και η παρουσία εισβολικών ειδών δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο τις συνθήκες εργασίας. Ταυτόχρονα, σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι η προστασία των οικοτόπων, εφόσον τα σχετικά μέτρα εφαρμόζονται με συνέπεια και συνοδεύονται από δίκαιες αποζημιώσεις, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην αποκατάσταση των αποθεμάτων και στη βιωσιμότητα του τομέα.
Η Oceana τονίζει ότι η βιώσιμη αλιεία απαιτεί συνεπή εφαρμογή κανόνων, δικαιοσύνη και λογοδοσία, προειδοποιώντας ότι η αδράνεια μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες τόσο για τα θαλάσσια οικοσυστήματα όσο και για τα μέσα βιοπορισμού των ανθρώπων. Όπως σημειώνει ο Javier López, Διευθυντής της Εκστρατείας για τη Βιώσιμη Αλιεία στην Ευρώπη, ««Η βιώσιμη αλιεία δεν μπορεί να διασφαλιστεί μέσα από γενικές διακηρύξεις προθέσεων. Προϋποθέτει εφαρμογή, δικαιοσύνη και λογοδοσία. Τα μηνύματα από τα λιμάνια της Κύπρου είναι ξεκάθαρα. Αν οι κανόνες δεν εφαρμοστούν σωστά και αν τα ιχθυαποθέματα δεν αποκατασταθούν άμεσα, τότε το τίμημα θα είναι βαρύ τόσο για τα μέσα βιοπορισμού των ανθρώπων, όσο και για τα θαλάσσια οικοσυστήματα, τα μηνύματα από τα λιμάνια της Κύπρου είναι ξεκάθαρα αν οι κανόνες δεν εφαρμοστούν σωστά, η κατάσταση θα χειροτερεύσει».
Οι αλιείς ζητούν δίκαιη και συνεπή εφαρμογή των κανόνων σε όλες τις αλιευτικές δραστηριότητες, την αποκατάσταση των αποθεμάτων και την προστασία σημαντικών θαλάσσιων περιοχών, ενώ επισημαίνουν την ανάγκη μείωσης της γραφειοκρατίας και ενίσχυσης της πρόσβασης σε εισοδηματικές ευκαιρίες για τις νεότερες γενιές. Οι μικρής κλίμακας αλιείς, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της παράκτιας αλιείας, βιώνουν καθημερινά τις επιπτώσεις της κρίσης μικρότερες ψαριές, αυξημένο κόστος και αβεβαιότητα για το μέλλον του επαγγέλματος. Σχεδόν τα δύο τρίτα των ενεργών αλιέων είναι άνω των 55 ετών, ενώ λίγοι νέοι εισέρχονται στον κλάδο.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδουν και στην πρόσβαση σε ορισμένα είδη που υπόκεινται σε καθεστώς ποσοστώσεων. Όπως σημειώνει ένας παράκτιος αλιέας: «Δεν μας επιτρέπεται να αλιεύουμε μακρύπτερο τόνο, ερυθρό τόνο ή κιτρινόπτερο τόνο, παρόλο που ορισμένα από αυτά τα είδη υπάρχουν στη Μεσόγειο. Πιστεύω ότι αυτό είναι λάθος. Θα μπορούσε να μου δώσει την ευκαιρία να εξασφαλίσω το εισόδημα μιας ημέρας. Μπορεί να πρόκειται για μικρές ευκαιρίες, αλλά θα μπορούσαν να μου προσφέρουν μια οικονομική ανάσα».
Για τους αλιείς μικρής κλίμακας, ακόμη και η περιορισμένη πρόσβαση σε τέτοια είδη μπορεί να έχει ουσιαστική σημασία.Παράλληλα, καλούν σε σταθερά μέτρα για την αντιμετώπιση των εισβολικών ειδών και καλύτερη διαχείριση των ποσοστώσεων σε είδη όπως ο τόνος. Η συγκυρία θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς η Κύπρος ασκεί την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προετοιμάζει την αξιολόγηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής για το 2026, θέτοντας στο επίκεντρο την ανάγκη ουσιαστικών παρεμβάσεων στον τομέα της παράκτιας αλιείας.
Μάθετε περισσότερα: http://“EU Common Fisheries Practice: Lessons from Cypriot fishers”
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
