Ταξιδεύοντας πίσω στον χρόνο, όταν οι δυνατότητες της τεχνολογίας φαινόντουσαν αδιανόητες, τρεις γυναίκες συνέχιζαν να κυνηγούν την είδηση χρησιμοποιώντας τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης. Πριν από τριάντα τρία χρόνια, όταν το διαδίκτυο και τα κινητά τηλέφωνα δεν υπήρχαν ακόμη, τα κλικ γίνονταν μόνο με φωτογραφικές μηχανές.
Η Ντόρα Χριστοδούλου, η Κική Περικλέους και η Μηλίτσα Πολεμίτου ήταν τρεις από τις γυναίκες που δραστηριοποιούνταν στον χώρο των ΜΜΕ. Εκτός από συναδέλφισσες, ήταν και φίλες. Η φιλία τους άντεξε με το πέρασμα του χρόνου, αν και πλέον δεν χρησιμοποιούν τις φωτογραφικές μηχανές ή επισκέπτονται τους γνωστούς φωτογράφους της Πάφου για να εκτυπώσουν τις φωτογραφίες. Ήταν η εποχή που έστελναν με ταξί στη Λευκωσία από την Πάφο για να προλάβουν την έκδοση της εφημερίδας, το λεγόμενο “κλείσιμο”.
Εκείνη την περίοδο υπήρχε διαφορετική φιλοσοφία, καθώς η συνεργασία μεταξύ τους σε οποιοδήποτε έντυπο και όπου εργάζονταν ήταν κοινή. Η αλληλεγγύη μεταξύ των συναδέλφων μεταδίδονταν και υπήρχε υγιής ανταγωνισμός.
Σήμερα, η Ντόρα Χριστοδούλου βρίσκεται στο Φιλελεύθερο και στο Pafos Net, η Μηλίτσα Πολεμίτου στο Omega και η Κική Περικλέους στο ΚΥΠΕ. Παρόλα αυτά, δεν ξεχνούν τα όμορφα αλλά δύσκολα χρόνια που τις δίδαξαν τη δουλειά που συνεχίζουν να αγαπούν. Η ανάρτηση της κοινής τους φωτογραφίας τους θύμισε την εποχή που δεν υπήρχαν τα κινητά για να απαθανατίσουν την στιγμή όπως μπορούν να κάνουν σήμερα με το κινητό. Αυτό όμως που κρατούν είναι ότι ποτέ δεν θα εγκαταλείψουν τον χώρο τους, αν και αντιμετωπίζουν παροδικά προβλήματα και κόπωση.
Η νοσταλγία για τις παλιές, ίσως ρομαντικές, εποχές είναι εμφανής. Σε εκείνες τις περιόδους που τα κινητά τηλέφωνα και το internet δεν υπήρχαν ακόμη, ο κόσμος αναγνώριζε την αξία των δημοσιογράφων, και η συμπεριφορά τους ήταν ευγενική, προσιτή, και πάνω απ’ όλα ανθρώπινη.
