Με τα απαραίτητα εφόδια ζωγραφικής πάνω στους ώμους του, ο CRS γυρίζει τα στενά σοκάκια της παλιάς Λευκωσίας, αναζητώντας έναν τοίχο για να «ακουμπήσει» πάνω του όσα νιώθει. Εκεί, επιλέγει να ζωγραφίσει το πορτραίτο του Θανάση, στέλνοντας ένα μήνυμα σεβασμού προς τη μητέρα και την οικογένειά του, που όλα αυτά τα χρόνια στέκονται βράχος, κρατώντας ζωντανό το αίτημα για δικαιοσύνη.
Ο Θανάσης δεν είναι ένας αριθμός σε φάκελο. Είναι ένα σύμβολο του τι συμβαίνει όταν η σιωπή κρατάει περισσότερο απ’ όσο πρέπει. Όταν η αλήθεια καθυστερεί, πονά. Και όταν πονά, γίνεται κραυγή.Σ’ αυτή την κραυγή έρχεται να προσθέσει τη δική του φωνή ο καλλιτέχνης Χρίστος Κακουλλής, γνωστός ως CRS, ο οποίος μέσα από ένα βίντεο που γυρίστηκε το 2022 προκαλεί ανατριχίλα, αποφασίζει να εκφράσει δημόσια τα συναισθήματά του για τον Θανάση Νικολάου.
«Για τον Θανάση Νικολάου, έναν άνθρωπο που χάθηκε με τρόπο που πληγώνει ακόμη.Δεν γράφω για να ξύσω πληγές· γράφω για να μη σβήσουν. Για χρόνια, μια κοινωνία άκουγε τη λέξη «αυτοκτονία» και δεν ένιωθε αλήθεια. Ακουγόταν λάθος. Άδικο. Σαν η πραγματικότητα να φώναζε κάτι άλλο, κάτι που πολλοί –και κυρίως η οικογένειά του– δεν σταμάτησαν ποτέ να διεκδικούν: δικαιοσύνη, διαφάνεια, αλήθεια. Ο Θανάσης δεν είναι ένας αριθμός σε φάκελο. Είναι ένα σύμβολο του τι συμβαίνει όταν η σιωπή κρατάει περισσότερο απ’ όσο πρέπει. Όταν η αλήθεια καθυστερεί, πονά. Και όταν πονά, γίνεται κραυγή.
Ως καλλιτέχνης, δεν μπορώ να μείνω αμέτοχος. Η τέχνη μου είναι φως, αλλά το φως υπάρχει για να πέφτει πάνω στο σκοτάδι, όχι για να το αγνοεί. Κάθε γραμμή, κάθε χρώμα, κάθε λέξη που αφήνω στο χαρτί είναι μια υπενθύμιση ότι κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να φεύγει χωρίς απαντήσεις. Για τον Θανάση, για τη μάνα που στάθηκε βράχος, για όλους όσοι δεν έπαψαν να ζητούν το αυτονόητο, υψώνω κι εγώ το δικό μου κομμάτι φωνής: Η αλήθεια δεν φοβάται το φως. Και το φως –όσο κι αν αργήσει– πάντα επιστρέφει.
— CRS»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
