Το στυλ της Κύπριας γιαγιάς της έχει υιοθετήσει η Σοφία Χατζηπαντελή η οποία κατάγεται από την Κύπρο αλλά έχει γεννηθεί στην Ουάσιγκτον. Το μοντέλο είναι αρκετά γνωστό μέσα από τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης αφού υπερασπίζεται το δικαίωμα στη μη συμβατική ομορφιά, προωθώντας την αντίληψη της διαφορετικότητας στην εξωτερική εμφάνιση σε αντίθεση με την κοινωνική αντίληψη που θέλει να κρύβουμε ή να διορθώνουμε ορισμένα χαρακτηριστικά. Περιγράφοντας η ίδια το στιλ της διευκρινίζει ότι έχει πάρει κάποια στοιχεία από την Κύπρια γιαγιά της «Το στιλ μου είναι σαν Halloween στο σπίτι της γιαγιάς! Είναι λίγο σκοτεινό και γκόθικ, αλλά και κάπως κλασικό παράλληλα με κάποια πιο απαλά στοιχεία …».
Η ίδια είναι ιδρύτρια του #UnibrowMovement και έχει φωτογραφηθεί για περισσότερα από 50 διεθνή μέσα -μεταξύ των οποίων Vogue, Elle, Harper’s Bazaar, New York Times και Vanity Fair-, έχοντας δουλέψει με κορυφαίους σχεδιαστές, όπως με τον Ζαν-Πολ Γκοτιέ. Η ίδια όπως αποκάλυψε στο περιοδικό marieclaire είναι πολύ περήφανη για την καταγωγή της γιατί θεωρεί ότι την έχει βοηθήσει να επιλέγει τι να κρατήσει και τι όχι από τη δυτική κουλτούρα. «Δεν έχω μόνο ένα πρότυπο ομορφιάς, ακριβώς γιατί μεγάλωσα με τις γιαγιάδες και τις θείες μου που ήταν πολύ διαφορετικές από τις διάσημες ηθοποιούς στις ΗΠΑ, αλλά ήταν πολύ όμορφες για εμένα».
Μιλώντας για την γιαγιά της Σοφία την οποία εμφανίζει πολύ συχνά στο λογαριασμό της στο Instagram, περιγράφει πώς βρέθηκε στην Λονδίνο από την Κύπρο στην ηλικία μόλις των 16 ετών με τον παππού και το θείο Μιχάλη,
«Δεν ήταν σίγουρη τι βρισκόταν στην άλλη άκρη, εκεί που θα προσέγγιζε το πλοίο, ήξερε όμως ότι θα έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να τα καταφέρει η οικογένειά της. Κάθε φορά που την επισκεπτόμουν, όσο μεγάλωνα, διαπίστωνα πως ήταν το πιο αποφασισμένο άτομο που ήξερα, μπορούσε να πείσει οποιονδήποτε ότι είχε δίκιο και δεν δεχόταν το «όχι» ως απάντηση. Νομίζω πως η αυτοπεποίθηση και η αποφασιστικότητά μου προέρχονται από τη μικροσκοπική μου γιαγιά Σοφία (είχε ύψος μόλις 1,50 μ.!). Ηταν ο εαυτός της χωρίς να νιώθει ότι πρέπει να απολογηθεί για κάτι. Πάντα θαύμαζα τη φωτιά που έτρεφε μέσα της. Η γιαγιά “έφυγε” το καλοκαίρι και θα θυμάμαι πάντα πως μου έμαθε να μην επιτρέψω σε κανέναν να με αλλάξει».
Πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο όταν ήταν ακόμη μαθήτρια θυμάται ότι οι συμμαθητές της την πείραζαν για τη εμφάνισή της αλλά εκείνη δεν ντράπηκε ποτέ.
«Από παιδί πίστευα ότι θα κάνω κάτι για να αλλάξω κάπως τον κόσμο, μόνο που δεν ήξερα πώς. Με πείραζαν για τα πάντα οι συμμαθητές μου: από τον τρόπο που ντυνόμουν μέχρι το γούστο μου στην τέχνη και όσα ζωγράφιζα, όμως εγώ δεν ντράπηκα ποτέ».
Η ίδια διευκρινίζει ότι δεν έχει χάσει ποτέ δουλειά λόγω των φρυδιών γιατί απλά ξέρουν ότι όταν την προσλαμβάνουν είναι συγκεκριμένα για τη Σοφία που το κάνουν και ότι σημαίνει και επροσωπεί αυτό. Έχει δώσει όνομα στο φρύδι της λέγονταν το “Βερόνικα” ενώ αυτό έγινε πάνω στην πλάκα και από τότε υιοθέτησε και το όνομα αυτό “Αφού πια τραβάει την προσοχή του κόσμου περισσότερο και από εμένα, ας του δώσουμε ένα μεγαλοπρεπές όνομα, όπως Βερόνικα!”. Από τότε μου κόλλησε – είναι κουλ και το αγαπάω!».
