Στην Κύπρο, όσοι εμφανίζονται σε εκδηλώσεις, πάρτι και στις σελίδες των περιοδικών, συχνά κουβαλούν τον τίτλο της «σοσιαλιτέ». Μια γυναίκα 37 ετών, με δική της επιχείρηση, περιουσία και γνωριμίες, με χαμόγελα που φώτιζαν τραπέζια και αίθουσες, κανείς δεν υποψιαζόταν ότι θα μπορούσε να συνδεθεί με κάτι άλλο πέρα από αυτή την εικόνα.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Ήταν από εκείνες που μπορεί να μην έγιναν ποτέ εξώφυλλο σε περιοδικά όπως το ΟΚ! (αν και φωτογραφήθηκε για άλλα), γιατί, όπως θυμάμαι καλά από τα χρόνια που ήμουν αρχισυντάκτρια, η επιλογή ενός εξωφύλλου δεν καθορίζεται μόνο από την «κοσμικότητα» κάποιου. Παίζουν ρόλο πολλά: το ύφος, το κοινό, η στιγμή, η αισθητική, το αν πραγματικά είχε κάτι να πει τότε.Τώρα, όμως, όλοι μιλούν για εκείνη. Γιατί ένα λάθος, μια επιλογή, ένας έρωτας με έναν βαρυποινίτη, φέρεται να την έβαλαν σε ένα σκοτεινό μονοπάτι. Τα πηγαδάκια στήνονται εύκολα σε αυτή την κοινωνία. Οι ίδιοι που κάποτε χαμογελούσαν δίπλα της στις φωτογραφίες, σήμερα ψιθυρίζουν πίσω από κλειστές πόρτες για τη «σοσιαλιτέ που μπλέχτηκε».
Μόνο που εδώ, το θέμα δεν είναι αν «μπλέχτηκε». Το θέμα είναι πώς μπλέχτηκε.
Μόνο που εδώ, το θέμα δεν είναι αν «μπλέχτηκε«. Το θέμα είναι πώς μπλέχτηκε. Γιατί όταν ακούγεται η λέξη «ναρκωτικά» και παράνομες δραστηριότητες σε σχέση με μια γυναίκα που ήταν μέρος της κοινωνικής ζωής, το θέμα δεν είναι πια προσωπικό της λάθος. Είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και σοβαρό. Γιατί όταν η εμπλοκή σε υποθέσεις ναρκωτικών δεν αφορά τον ίδιο τον άνθρωπο ως χρήστη, αλλά ως διακινητή, εκεί δεν υπάρχει περιθώριο δικαιολογίας.
Δεν έχει σημασία ποιος είσαι, τι φορούσες, σε ποιο event σε είδαν. Σημασία έχει ότι πίσω από κάθε σακουλάκι που αλλάζει χέρια, πίσω από κάθε «γρήγορο κέρδος» που γεμίζει τραπεζικούς λογαριασμούς, υπάρχουν ανήλικα παιδιά που κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους πριν καν τη ζήσουν. Υπάρχουν οικογένειες που αγωνίζονται να κρατήσουν τα παιδιά τους μακριά από το θάνατο. Υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν να σωθούν, να σταθούν ξανά στα πόδια τους.
Υπάρχουν ανήλικα παιδιά που κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους πριν καν τη ζήσουν. Υπάρχουν οικογένειες που αγωνίζονται να κρατήσουν τα παιδιά τους μακριά από το θάνατο. Υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν να σωθούν, να σταθούν ξανά στα πόδια τους.
Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να καταστρέψει τη ζωή μου, τη ζωή του παιδιού μου, τη ζωή των άλλων, επειδή το εύκολο κέρδος τον δελέασε. Το να καταστρέψεις τη δική σου ζωή είναι δική σου επιλογή. Το να καταστρέφεις συνειδητά τις ζωές άλλων, για να «ζει» ο καθένας τον κοσμικό του μύθο, είναι έγκλημα. Η υπόθεση αυτή ταρακουνά το κοσμικό τοπίο της Κύπρου γιατί μας θυμίζει πως δεν έχει σημασία το όνομα, η περιουσία ή οι γνωριμίες σου όταν πρόκειται για τέτοια ζητήματα. Όταν μιλάμε για ναρκωτικά και παράνομες δραστηριότητες, το ποιος ήσουν στα κοσμικά τελειώνει εκεί. Γιατί η κοινωνία μας, μικρή όπως είναι, μπορεί να ανέχεται κουτσομπολιά και να κλείνει τα μάτια σε φήμες, αλλά όταν αποκαλυφθούν πράξεις που σχετίζονται με το θάνατο παιδιών και ανθρώπων, δεν υπάρχει χώρος για σιωπές ή δικαιολογίες.
Η αξία ενός ανθρώπου, όπως έμαθα από τα χρόνια μου στα media, δεν κρίνεται από το πόσες φορές εμφανίστηκε σε ένα εξώφυλλο ή σε μια φωτογραφία. Κρίνεται από τις πράξεις του όταν κανείς δεν κοιτάζει. Από τις επιλογές του όταν έχει μπροστά του τον εύκολο δρόμο του χρήματος εις βάρος των άλλων. Κρίνεται από το αν μπορεί να σταθεί απέναντι στον καθρέφτη και να πει: Δεν κατέστρεψα καμία ζωή για να επιβιώσω ή να ξεχωρίσω.
Η αξία ενός ανθρώπου, όπως έμαθα από τα χρόνια μου στα media, δεν κρίνεται από το πόσες φορές εμφανίστηκε σε ένα εξώφυλλο ή σε μια φωτογραφία
Αυτό που έχει σημασία είναι να θυμόμαστε ότι πίσω από κάθε ιστορία, κάθε όνομα, κάθε «σοσιαλιτέ», υπάρχει ένας άνθρωπος. Αλλά η κοινωνία μας έχει κάθε δικαίωμα να είναι αυστηρή και καθαρή όταν πρόκειται για υποθέσεις που σκοτώνουν ανθρώπους. Εκεί, δεν έχει σημασία ποιος είσαι ή ποιος ήσουν. Σημασία έχει τι έκανες. Γιατί στο τέλος της ημέρας, κανένας τίτλος και καμία κοσμικότητα δεν αξίζουν όσο η ανθρώπινη ζωή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
