Στα δύσκολα παιδικά του χρόνια μίλησε σε συνέντευξή του ο ηθοποιός Γιώργος Κωνσταντίνου, αναφέροντας μεταξύ άλλων για τη μητέρα του για την οποία μίλα με αγάπη αλλά και για τον πατέρα του.
Ο πετυχημένος ηθοποιός βρέθηκε στην παρέα του «Αυτός και ο άλλος» και περιέγραψε πώς είναι να μεγαλώνεις με μια μητέρα σταρ και έκανε ειδική μνεία στην εποχή που αναγκαζόταν να συμβιώνει με τη γιαγιά του σε μια περιοχή με 72 οίκους ανοχής τριγύρω.
«Δεν ένιωσα να μου λείπει η πατρική συμβουλή γιατί η μητέρα μου αντικατέστησε και μάνα και πατέρα. Δεθήκαμε με έναν ομφάλιο λώρο και με αυτόν ξεκινήσαμε μαζί. Η εποχή μας ήταν τόσο χύμα που τότε δεν υπήρχε πατρική ή μητρική συμβουλή, θέλαμε να δούμε πώς θα ζήσουμε. Εμείς τα παιδιά ήμασταν μια αγέλη που δεν είχε να περιμένει κάτι. Ευτυχώς που με ακολούθησε το συναίσθημα της μοναξιάς γιατί μου ξύπνησε και άλλα συναισθήματα. Αυτά με βοήθησαν να γράψω και ίσως και να παίζω».
«Περισσότερο το συναίσθημα είναι αυτό που με αγγίζει τώρα πια. Πιστεύω ότι αυτό είναι το DNA, που πήρα από τη μητέρα μου. Η μητέρα μου ήταν ένας άγιος άνθρωπος. Ζούσε επειδή ανέπνεα εγώ. Μου είχε πει “δεν θέλω να πεθάνω, γιατί δεν θα σε βλέπω”. Αυτό το πράγμα με στιγμάτισε και το έχω γράψει. Φαντάσου τι συναίσθημα υπήρχε και τι ομφάλιος λώρος που κόπηκε απότομα. Ευτυχώς αυτά τα πήρα από τη μητέρα μου γιατί ο πατέρας μου δεν ήταν έτσι».
